aktywność promieniotwórcza

Aktywność promieniotwórcza to zjawisko samorzutnego rozpadu jąder atomowych niestabilnych izotopów, któremu towarzyszy emisja promieniowania jonizującego. Miarą aktywności promieniotwórczej jest liczba rozpadów jąder atomowych w jednostce czasu, wyrażana w bekerelach (Bq) – jeden bekerel oznacza jeden rozpad na sekundę.

W medycynie aktywność promieniotwórcza ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i terapii. W diagnostyce wykorzystuje się radiofarmaceutyki, których aktywność promieniotwórcza umożliwia obrazowanie narządów i tkanek w badaniach takich jak scyntygrafia czy pozytonowa tomografia emisyjna (PET). W radioterapii stosuje się izotopy promieniotwórcze do niszczenia komórek nowotworowych.

Pomiar aktywności promieniotwórczej jest niezbędny dla zapewnienia bezpieczeństwa radiologicznego pacjentów i personelu medycznego. Monitorowanie poziomu promieniowania i ścisłe przestrzeganie zasad ochrony radiologicznej pozwala na bezpieczne wykorzystanie izotopów promieniotwórczych w praktyce klinicznej przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka skutków ubocznych ekspozycji na promieniowanie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl