skażenie radioaktywne
Skażenie radioaktywne to obecność niepożądanych substancji promieniotwórczych w środowisku, które mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt i ekosystemów. Źródłem skażenia mogą być awarie elektrowni jądrowych, wybuchy bomb atomowych, niewłaściwe składowanie odpadów radioaktywnych lub wypadki podczas transportu materiałów promieniotwórczych.
Z medycznego punktu widzenia, ekspozycja na promieniowanie jonizujące może prowadzić do ostrych i przewlekłych skutków zdrowotnych. Ostre objawy, jak choroba popromienna, obejmują nudności, wymioty, biegunkę, krwawienia, uszkodzenie szpiku kostnego i niewydolność wielonarządową. Przewlekłe skutki to zwiększone ryzyko nowotworów, głównie białaczek, raka tarczycy i płuc, a także mutacje genetyczne mogące wpływać na przyszłe pokolenia.
Postępowanie medyczne w przypadku skażenia radioaktywnego obejmuje dekontaminację (usunięcie radioaktywnych cząstek z powierzchni ciała), podanie środków blokujących wchłanianie radioizotopów (np. jodku potasu w przypadku skażenia jodem-131), leczenie objawowe oraz, w ciężkich przypadkach, przeszczep szpiku kostnego. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka stopnia narażenia przy użyciu dozymetrii i badań laboratoryjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NanoSPECT
Stosowanie nanocoloidalnej albuminy ludzkiej znakowanej technetem-99m (NanoSPECT) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych, które mogą zagrażać życiu. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania i wdrożenie leczenia dożylnego. Miejsce podania musi być wyposażone w sprzęt reanimacyjny, w tym rurkę dotchawiczą i respirator. Aktywność radioizotopu powinna być minimalna, ale wystarczająca do uzyskania diagnostycznych informacji, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, dzieci i młodzieży oraz osób z całkowitą niedrożnością limfatyczną, u których limfoscyntygrafia jest przeciwwskazana. Pacjent powinien być nawodniony i poinformowany o konieczności częstego oddawania moczu w pierwszych godzinach po badaniu, a także o unikaniu bliskiego kontaktu z niemowlętami i kobietami w ciąży przez 24 godziny po podaniu preparatu.
albumina, całkowita niedrożność limfatyczna, czynnik zakaźny, dieta niskosodowa, ekspozycja na promieniowanie, Farmakopea Europejska, limfoscyntygrafia, osocze, promieniowanie jonizujące, radioizotop, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skażenie radioaktywne, tkanka łączna, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – IASOglio 2 GBq/ml
IASOglio to roztwór do wstrzykiwań zawierający fluoroetylo-L-tyrozynę znakowaną radioizotopem 18F o aktywności 2 GBq/ml w dniu i godzinie kalibracji. Aktywność pojedynczej fiolki w momencie kalibracji mieści się w zakresie 0,4–40 GBq, zależnie od objętości (0,2–20 ml) i pojemności fiolki (15 lub 25 ml). Izotop 18F ulega rozpadowi z okresem półtrwania 110 minut, emitując promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 634 keV oraz fotony anihilacji o energii 511 keV. Preparat zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu (3,19 mg/ml), etanol (≤0,1 ml), askorbinian sodu jako przeciwutleniacz oraz wodę do wstrzykiwań, a jego pH mieści się w zakresie 4,5–8,5. IASOglio jest dostępny w fiolkach typu I, zamkniętych korkiem bromobutylowym i zabezpieczonych aluminiowym wieczkiem, z możliwością dostarczenia z przebitą gumową przegrodą w wyniku produkcji.
askorbinian sodu, chlorek sodu, etanol bezwodny, fiolka, fluoroetylo-L-tyrozyna, guma bromobutylowa, izotop fluoru, materiał radioaktywny, niezgodność farmaceutyczna, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, podanie dożylne, promieniowanie anihilacji, promieniowanie pozytonowe, promieniowanie zewnętrzne, radiofarmaceutyk, roztwór do wstrzykiwań, skażenie radioaktywne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jodek potasu G.L. Pharma 65 mg
Jodek potasu G.L. Pharma w dawce 65 mg (zawierający 50 mg czystego jodu) jest wskazany do profilaktyki radiacyjnej w sytuacjach zagrożenia uwolnieniem radioaktywnych izotopów jodu, np. podczas katastrof nuklearnych. Mechanizm działania opiera się na saturacji tarczycy stabilnym jodem, co blokuje wychwyt radioaktywnego jodu i zapobiega jego akumulacji w gruczole. Preparat powinien być stosowany wyłącznie po oficjalnym komunikacie władz ochrony radiologicznej, a jego skuteczność jest największa przy podaniu na 2 godziny przed ekspozycją na radioaktywny jod. Jednorazowa dawka zapewnia ochronę przez około 24 godziny, a w przypadku długotrwałej ekspozycji może być konieczne powtórzenie podania. Tabletki można dzielić na cztery części (16,25 mg potasu jodku na ćwiartkę), co umożliwia precyzyjne dawkowanie, zwłaszcza u dzieci.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Renoscint MAG3 1 mg
Renoscint MAG3 to sterylny, liofilizowany proszek zawierający 1 mg betiatydu w każdej fiolce, przeznaczony do znakowania nadtechnecjanem (99mTc) sodu w celu uzyskania radiofarmaceutyku diagnostycznego – tiatydu technetu (99mTc). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak disodu winian dwuwodny, cyny (II) chlorek dwuwodny oraz kwas solny do ustalenia pH, a jedna fiolka zawiera 4 mg jonów sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Po rekonstytucji roztworem nadtechnecjanu (99mTc) sodu, uzyskuje się bezbarwny, przezroczysty do lekko opalizującego roztwór o pH 5,0-7,5 i lekko hipertoniczny, który może być stosowany w ciągu 8 godzin od przygotowania, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C.
betiatyd, chlorek cyny, dieta niskosodowa, fiolka szklana, guma chlorobutylowa, materiał radioaktywny, nadtechnecjan sodu, niezgodność farmaceutyczna, ochrona radiologiczna, preparat radiofarmaceutyczny, proszek liofilizowany, radiofarmaceutyk diagnostyczny, rekonstytucja proszku, roztwór soli fizjologicznej, skażenie radioaktywne, środek konserwujący, tiatyd technetu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ortofosforan sodu, Na2H32PO4, do wstrzykiwań
Ortofosforan sodu znakowany izotopem ³²P (Na₂H³²PO₄) jest radiofarmaceutykiem stosowanym wyłącznie przez wykwalifikowany personel w ośrodkach z uprawnieniami do pracy z promieniowaniem jonizującym. Ze względu na radioaktywność i specyficzny mechanizm działania, preparat ten nie jest zalecany u pacjentów poniżej 50. roku życia, co wynika z podwyższonego ryzyka długoterminowych efektów ubocznych oraz dostępności alternatywnych terapii, takich jak wenesekcje, tiokarbamid czy chlorambucil w leczeniu czerwienicy prawdziwej. Ponadto, ze względu na długi okres półtrwania i kumulację izotopu, preparatu nie należy stosować u pacjentów z krótką przewidywaną długością życia – czas przeżycia powinien przekraczać okres działania izotopu. Ortofosforan sodu ³²P wykazuje opóźnione działanie mielosupresyjne, które może utrzymywać się do 4 miesięcy po podaniu, co wyklucza jednoczesne stosowanie innych leków cytotoksycznych w tym czasie ze względu na ryzyko ciężkich powikłań hematologicznych.
chlorambucil, czerwienica prawdziwa, działanie mielosupresyjne, ochrona radiologiczna, odpady promieniotwórcze, ortofosforan sodu, półokres wydalania, powikłania hematologiczne, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, przerzuty nowotworowe do kości, skażenie radioaktywne, środek cytotoksyczny, supresja szpiku kostnego, tiokarbamid, wenesekcja - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – GalliaPharm
GalliaPharm, jako generator radionuklidu galu (⁶⁸Ga), wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad bezpieczeństwa radiologicznego przez personel medyczny oraz pacjentów. Roztwór galu (⁶⁸Ga) chlorku uzyskany z elucji generatora nie jest przeznaczony do bezpośredniego podawania, a jedynie do radioznakowania in vitro preparatów radiofarmaceutycznych. Niezamierzone podanie tego roztworu, zawierającego 0,1 mol/l kwas chlorowodorowy, może prowadzić do zwiększonego narażenia na promieniowanie jonizujące oraz miejscowego uszkodzenia tkanek, włącznie z martwicą. W przypadku przypadkowego podania zaleca się natychmiastowe przepłukanie miejsca podania 0,9% roztworem chlorku sodu. Konieczne jest także monitorowanie zanieczyszczenia eluatu germanem (⁶⁸Ge), którego dopuszczalny poziom nie powinien przekraczać 0,001%, co wymaga regularnej elucji generatora.
chlorek sodu, czas połowicznego rozpadu, gal chlorek, kwas chlorowodorowy, martwica tkanki, narażenie na promieniowanie, ochrona radiologiczna, odpady radioaktywne, podanie pozanaczyniowe, podrażnienie żyły, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie rentgenowskie, radiofarmaceutyk znakowany, radioznakowanie in vitro, rozpad beta plus, skażenie radioaktywne, wychwyt elektronu, zanieczyszczenie germanem, zasada ALARA - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba popromienna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba popromienna (ARS) jest stanem zagrażającym życiu, wywołanym przez ekspozycję na wysokie dawki promieniowania jonizującego, gdzie nasilenie objawów zależy od dawki (np. 2-6 Gy dla zespołu hematopoetycznego, 6-10 Gy dla żołądkowo-jelitowego, >10 Gy dla naczyniowo-mózgowego), czasu ekspozycji oraz obszaru ciała. Początkowe symptomy, takie jak nudności i wymioty, pojawiają się w zależności od dawki (np. 5% przy 60 rem, 50% przy 200 rem). Uszkodzenia dotyczą głównie szpiku kostnego i przewodu pokarmowego, prowadząc do pancytopenii, infekcji i krwawień, które są główną przyczyną zgonów. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, badaniach krwi i dozymetrii, a nowoczesne testy z pojedynczej kropli krwi umożliwiają szybkie określenie dawki pochłoniętej. ARS manifestuje się w postaci zespołów hematopoetycznego, żołądkowo-jelitowego, naczyniowo-mózgowego oraz popromiennego uszkodzenia skóry (CRI), które wymaga specjalistycznego podejścia terapeutycznego.
antybiotyk o szerokim spektrum, białe krwinki, choroba popromienna, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, ekspozycja na promieniowanie, filgrastym, granulocytopenia, izolacja odwrotna, komórki krwi, krwawienie wewnętrzne, lek przeciwdrobnoustrojowy, małopłytkowość, odwodnienie organizmu, oparzenie popromienne, pegfilgrastym, popromienne uszkodzenie skóry, promieniowanie jonizujące, sargramostym, skażenie radioaktywne, szpik kostny, transfuzja krwi, zapalenie błony śluzowej, zespół kliniczny, zespół naczyniowo-mózgowy, zespół ostrego napromieniowania, zespół żołądkowo-jelitowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – FLT(18F) Synektik 1000 MBq/ml na dzień i godzinę kalibracji
FLT (¹⁸F) Synektik to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce PET, zawierający fluorodeoksytymidynę znakowaną izotopem fluor-18 o aktywności 1000 MBq/ml na dzień i godzinę kalibracji. Fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut i emituje pozytony o maksymalnej energii 633 keV, które po anihilacji generują dwa fotony gamma o energii 511 keV, umożliwiające obrazowanie. Preparat dostępny jest w formie klarownego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań o pH 4,5–8,5, zawierającego substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu (do 3,35 mg/ml) oraz etanol (do 790 mg/10 ml roztworu). Produkt dostarczany jest w fiolkach wielodawkowych (1–20 ml) o aktywności od 1000 do 20 000 MBq, przechowywanych poniżej 25°C, z okresem ważności 14 godzin od syntezy i koniecznością zużycia w ciągu 8 godzin od pierwszego pobrania.
aktywność radiofarmaceutyku, anihilacja pozytonowa, aseptyka, bufor cytrynianowy, fiolka wielodawkowa, fluorodeoksytymidyna, foton gamma, izotop tlenu, jakość farmaceutyczna, materiał radioaktywny, niezgodność farmaceutyczna, obrazowanie PET, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk diagnostyczny, roztwór do wstrzykiwań, skażenie radioaktywne - Leksykon leków
Skład i postać leku – V-Ga68 500 MBq/mL na dzień i godzinę odniesienia
V-Ga68 to radiofarmaceutyk w postaci klarownego, bezbarwnego roztworu o silnie kwaśnym pH poniżej 2, zawierający 500 MBq ⁶⁸Ga-galu chlorku na mililitr w dniu i godzinie odniesienia. Całkowita aktywność fiolki (1-5 ml) mieści się w zakresie 500-2500 MBq. Izotop gal-68 charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania około 68 minut i rozpada się głównie przez emisję pozytonów (89%) o maksymalnej energii 1899 keV, co umożliwia zastosowanie w obrazowaniu PET. Preparat zawiera 0,1M roztwór kwasu solnego jako substancję pomocniczą, zapewniającą stabilność i odpowiednie pH. Produkt jest dostępny w fiolkach z bezbarwnego szkła typu I, zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej FluoroTec® i zabezpieczonych aluminiowym uszczelnieniem.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Joflupan (123I) działa poprzez wiązanie z presynaptycznym transporterem dopaminy, co umożliwia diagnostykę układu dopaminergicznego, jednak brak jest formalnych badań interakcji lekowych u ludzi. Leki o wysokim powinowactwie do transportera dopaminy, takie jak amfetamina, bupropion, kokaina, metylofenidat czy sertralina, mogą znacząco zaburzać wyniki obrazowania, dlatego zaleca się ich odstawienie na co najmniej 5 okresów półtrwania przed badaniem. Natomiast leki takie jak amantadyna, lewodopa, selegilina, agoniści dopaminy (np. pergolid) oraz antagoniści receptorów dopaminergicznych działający postsynaptycznie nie wykazują istotnego wpływu na wiązanie joflupanu (123I) i mogą być kontynuowane. Produkt zawiera etanol w stężeniu 31,6 g/l, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących; zaleca się unikanie spożycia alkoholu przed badaniem i przez 24 godziny po nim.
agonista dopaminy, amantadyna, amfetamina, antagonista receptora dopaminergicznego, benzatropina, bupropion, choroba Parkinsona, choroba wątroby, diureza, fentermina, inhibitor MAO-B, joflupen 123I, kokaina, lewodopa, mazyndol, metoprolol, metylofenidat, padaczka, promieniowanie jonizujące, propranolol, prymidon, selegilina, sertralina, skażenie radioaktywne, transporter dopaminy, triheksyfenidyl, układ dopaminergiczny, uzależnienie od alkoholu, wynik fałszywie ujemny - Leksykon leków
Skład i postać leku – FCH 1 GBq/1ml na dzień i godzinę odniesienia
FCH to radiofarmaceutyk zawierający fluorocholinę znakowaną izotopem ¹⁸F, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 GBq/ml w dniu i godzinie odniesienia. Całkowita aktywność w fiolce mieści się w zakresie 0,5–10 GBq, przy objętości roztworu od 0,5 do 10 ml. Radionuklid fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 109,8 minut, emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 0,633 MeV oraz promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV, co wymaga stosowania odpowiednich środków ochrony radiologicznej podczas podawania. Produkt jest przechowywany w fiolkach ze szkła typu I, zabezpieczonych korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem, umieszczonych w osłonach z wolframu lub ołowiu. Okres ważności wynosi 12 godzin od momentu wytworzenia, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków temperaturowych, z wyłączeniem zamrażania.
anihilacja pozytonu, droga dożylna, fiolka ze szkła typu I, fluorocholina, niezgodność farmaceutyczna, ochrona radiologiczna, odpady radioaktywne, okres półtrwania, okres ważności, pojemnik osłonowy, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, promieniowanie zewnętrzne, radiofarmaceutyk, radionuklid fluoru, roztwór do wstrzykiwań, skażenie radioaktywne, stężenie radioaktywności, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Itr – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Itr (90Y) w preparacie ItraPol jest radioizotopem beta-emisyjnym o maksymalnej energii 2,28 MeV i okresie półtrwania 2,67 dnia (64,1 godziny), stosowanym wyłącznie do znakowania nośników biologicznych, takich jak przeciwciała monoklonalne czy peptydy. Produkt ten nie jest przeznaczony do bezpośredniego podania pacjentowi, a każdorazowe użycie wymaga oceny bilansu korzyści terapeutycznych względem ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Zgodnie z zasadą ALARA, dawka podawanego radiofarmaceutyku powinna być minimalna, ale skuteczna, co jest kluczowe dla ochrony radiologicznej pacjenta. Szczegółowe wytyczne i środki ostrożności zawarte są w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) dla poszczególnych znakowanych preparatów.
Stosowanie itru (90Y) u pacjentów pediatrycznych (2–16 lat) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zwiększoną wrażliwość tkanek oraz dłuższą przewidywaną długość życia, co wpływa na ocenę stosunku korzyści do ryzyka. Przy przygotowaniu i podawaniu radiofarmaceutyków znakowanych 90Y należy stosować odpowiednie środki ochrony radiologicznej, w tym osłony z materiałów o niskiej liczbie atomowej, aby ograniczyć promieniowanie hamowania. Ze względu na wysoką aktywność preparatu ItraPol (0,925–37 GBq) konieczne jest zachowanie rygorystycznych procedur bezpieczeństwa, aby minimalizować ryzyko skażenia radioaktywnego oraz narażenia personelu i osób postronnych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka radiofarmaceutyku, ekspozycja na promieniowanie jonizujące, emiter promieniowania beta, itr 90Y, ItraPol, nośnik biologiczny, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, pacjent pediatryczny, peptyd, promieniowanie jonizujące, przeciwciało monoklonalne, radiofarmaceutyk, ryzyko radiacyjne, skażenie radioaktywne, terapia radioizotopowa, zasada ALARA - Leksykon leków
Skład i postać leku – MonFCH 910-3415 MBq/ml
MonFCH jest radiofarmaceutykiem w postaci roztworu do wstrzykiwań, zawierającym fluorocholinę znakowaną izotopem 18F o aktywności od 910 MBq do 3415 MBq/ml w dniu produkcji, z całkowitą aktywnością fiolki od 182 MBq do 3415 MBq. Izotop 18F charakteryzuje się okresem półtrwania 109,8 minut i emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 0,633 MeV, co po anihilacji generuje promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV. Preparat zawiera 3,5 mg sodu/ml w postaci chlorku sodu i jest dostarczany w fiolkach wielodawkowych o pojemności 10 ml, zamkniętych korkiem gumowym i zabezpieczonych ołowianym pojemnikiem dla ochrony radiologicznej. MonFCH należy przechowywać poniżej 25°C, nie zamrażać, a stabilność produktu wynosi 15 godzin od syntezy, z możliwością stosowania do 13 godzin po pierwszym użyciu pod warunkiem odpowiedniego przechowywania.
anihilacja, aseptyka, chlorek sodu, fluorocholina 18F, jakość farmaceutyczna, materiał radioaktywny, napromieniowanie, niezgodność farmaceutyczna, ochrona radiologiczna, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, radionuklid fluorku 18F, roztwór do wstrzykiwań, skażenie radioaktywne, sól fluorometylo-dimetylo-hydroksyetylo-amoniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Przedawkowanie radiofarmaceutyku Ioflupane (123I) ROTOP, którego standardowa dawka wynosi 185 MBq (fiolka 2,5 ml) lub 370 MBq (fiolka 5 ml), stanowi poważne zagrożenie ze względu na zwiększoną ekspozycję na promieniowanie jonizujące. W przypadku przekroczenia tych dawek konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań mających na celu przyspieszenie eliminacji izotopu radioaktywnego z organizmu, przede wszystkim poprzez stymulację diurezy i perystaltyki jelit. Zaleca się zapewnienie odpowiedniej hydratacji pacjenta oraz podanie środków przeczyszczających, co pozwala na zwiększenie wydalania radiofarmaceutyku z moczem i kałem. Należy również uwzględnić ryzyko skażenia radioaktywnego otoczenia przez wydaliny pacjenta, co wymaga stosowania środków ochrony radiologicznej przez personel medyczny oraz odpowiedniego postępowania z odpadami.
dawka pochłonięta, ekspozycja na promieniowanie, joflupen, leczenie objawowe, ochrona radiologiczna, oddawanie moczu, odpad radioaktywny, parametry życiowe, przepływ nerkowy, radiofarmaceutyk, skażenie radioaktywne, skutek radiacyjny, środek przeczyszczający, wydalanie radiofarmaceutyku, zawartość etanolu - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba popromienna – Epidemiologia
Choroba popromienna (ARS) jest ostrą reakcją organizmu na wysokie dawki promieniowania jonizującego, obejmujące całe lub większość ciała, podane w krótkim czasie (minuty). Epidemiologia radiacyjna, rozwinięta na podstawie katastrof takich jak bombardowania atomowe Hiroszimy i Nagasaki (1945) oraz awaria w Czarnobylu (1986), bada wpływ ekspozycji na zdrowie. Po katastrofie w Czarnobylu około 50 000 osób otrzymało dawkę ≥0,5 Sv, a potwierdzono 134 przypadki ARS. Epidemiologia radiacyjna wykorzystuje precyzyjne kwantyfikacje dawek, umożliwiając ocenę ryzyka względnego i bezwzględnego zachorowań, w tym nowotworów i chorób układu krążenia. Dawki powyżej 100 mSv wiążą się ze znaczącym wzrostem ryzyka raka, a nawet dawki 40 mGy mogą indukować guzy tarczycy, szczególnie u dzieci i młodszych osób. Wysokie dawki (≥0,5 Gy) są również powiązane ze zwiększoną śmiertelnością z powodu chorób sercowo-naczyniowych. Epidemiologia radiacyjna uwzględnia także długoterminowe monitorowanie osób narażonych, gdyż skutki promieniowania mogą ujawniać się przez dziesięciolecia.
białaczka, choroba nadciśnieniowa serca, choroba niedokrwienna, choroba niedokrwienna serca, choroba popromienna, choroba układu krążenia, ekspozycja na promieniowanie, guz neuroendokrynny, guzek tarczycy, narażenie zawodowe, niedoczynność tarczycy, nowotwór tarczycy, ostry zespół promienny, promieniowanie jonizujące, radioaktywny jod, radioterapia, rak płuc, skażenie radioaktywne, wtórny nowotwór, zapalenie tkanki płucnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM dostępny jest w formie kapsułek twardych o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, zawierających sodu jodek znakowany izotopem jodu-131. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), a także promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze stabilizujące pH i zapobiegające utlenianiu jodku, takie jak sodu węglan, wodorowęglan, tiosiarczan pięciowodny oraz disodu wodorofosforan dwuwodny. Preparat jest pakowany w fiolki polietylenowe lub polipropylenowe, zabezpieczone ołowianym pojemnikiem osłonowym, z dołączonym aplikatorem do podawania oraz świadectwem radiofarmaceutyku.
bezpieczeństwo radiologiczne, izotop, izotop promieniotwórczy, jakość farmaceutyczna, jod-131, jodek sodu 131I, jodek sodu Na131I, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, materiał promieniotwórczy, napromieniowanie neutronami, okres półtrwania, pojemnik osłonowy, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reaktor jądrowy, rozszczepienie uranu, skażenie radioaktywne, substancja pomocnicza, substancja redukująca, związek buforujący