kwas kojowy

Kwas kojowy (5-hydroksy-2-hydroksymetylo-4-piron) to naturalny związek organiczny pozyskiwany z różnych gatunków grzybów, w tym z rodzaju Aspergillus. W medycynie i dermatologii jest szeroko stosowany ze względu na swoje właściwości hamujące aktywność tyrozynazy – enzymu kluczowego w procesie syntezy melaniny.

Mechanizm działania kwasu kojowego polega na chelatowaniu jonów miedzi w cząsteczce tyrozynazy, co prowadzi do inhibicji tego enzymu i w konsekwencji zmniejszenia produkcji melaniny w melanocytach. Dzięki temu kwas kojowy znalazł zastosowanie w terapii zaburzeń hiperpigmentacyjnych skóry, takich jak melasma, plamy posłoneczne czy przebarwienia pozapalne.

W praktyce klinicznej kwas kojowy stosuje się w stężeniach 1-4%, najczęściej w połączeniu z innymi substancjami rozjaśniającymi, takimi jak hydrochinon, retinol czy kwas azelainowy. Preparaty z kwasem kojowym wymagają ostrożnego stosowania ze względu na możliwe działania niepożądane, do których należą podrażnienie skóry, rumień, świąd oraz potencjalne działanie uczulające. Istotne jest, aby podczas terapii stosować fotoprotekcję, gdyż kwas kojowy może zwiększać wrażliwość skóry na promieniowanie UV.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Leczenie

Plamy starcze (plamy wątrobowe, słoneczne) to płaskie, brązowe lub czarne przebarwienia skóry, lokalizujące się głównie na obszarach eksponowanych na UV (twarz, dłonie, ramiona, barki). Przed leczeniem konieczna jest diagnostyka dermatologiczna w celu wykluczenia czerniaka i innych nowotworów skóry. Leczenie miejscowe obejmuje preparaty rozjaśniające, takie jak hydrochinon (efekty po ok. 2 miesiącach), retinoidy (tretynoina, adapalen – efekty po kilku tygodniach), kwas azelainowy, kojowy, glikolowy oraz witaminę C. Terapie laserowe (lasery Q-switched, frakcyjny, pikosekundowy) i IPL (3-5 sesji co 4-6 tygodni) skutecznie usuwają plamy, z pełnymi efektami po 2-4 tygodniach. Krioterapia ciekłym azotem (ok. 5 sekund aplikacji) jest szybka, ale może powodować podrażnienia i wymaga powtórzeń. Peelingi chemiczne (TCA, glikolowy, mlekowy, Jessnera, Cosmelan, Dermamelan) złuszczają naskórek, poprawiając pigmentację, jednak wiążą się z czasem rekonwalescencji i ryzykiem podrażnień. Dermabrazja i mikrodermabrazja mechanicznie usuwają warstwę skóry, a mikronakłuwanie stymuluje produkcję kolagenu, poprawiając teksturę i pigmentację skóry.
adapalen, ciekły azot, czerniak, dermabrazja, dermatolog, hydrochinon, intensywne światło pulsacyjne, krioterapia, kwas azelainowy, kwas glikolowy, kwas kojowy, kwas mlekowy, kwas trichlorooctowy, laser frakcyjny, melanina, melanocyt, mikrodermabrazja, mikronakłuwanie, nowotwór skóry, peeling chemiczny, plama słoneczna, plama starcza, plama wątrobowa, przebarwienie pozapalne, retinoid, steroid, terapia fotodynamiczna, tretynoina, witamina C, zabieg laserowy
Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza pilaris – Leczenie

Keratoza pilaris (KP) to przewlekła, łagodna dermatoza charakteryzująca się hiperkeratotycznymi grudkami wokół mieszków włosowych, najczęściej na ramionach, udach i pośladkach. Patogeneza opiera się na nadmiernym rogowaceniu i okołomieszkowym rumieniu. Podstawą terapii jest intensywne nawilżanie skóry preparatami zawierającymi lanolinę, wazelinę lub glicerynę (np. Cetaphil, Eucerin). Leczenie pierwszego rzutu obejmuje stosowanie keratolityków: kwasu mlekowego (najczęściej używany, 43,63% dermatologów), kwasu salicylowego (20,72%), kwasu glikolowego oraz mocznika w stężeniach 10-40%, które redukują hiperkeratozę i poprawiają teksturę skóry. Retinoidy miejscowe (tretynoina, tazaroten, adapalen) są wskazane w opornych przypadkach, stosowane przerywanie 1-2 razy w tygodniu, z uwzględnieniem ochrony przeciwsłonecznej i przeciwwskazań u kobiet w ciąży. W stanach zapalnych krótkotrwałe (7-10 dni) stosowanie kortykosteroidów o średniej mocy (Cloderm, Locoid Lipocream) łagodzi rumień i świąd, jednak nie powinny być używane długoterminowo ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
adapalen, alfa-hydroksykwas, działanie teratogenne, emolient, gospodarka lipidowa, hepatotoksyczność, hiperkeratynizacja, hiperpigmentacja, hydrochinon, inhibitor kalcyneuryny, intensywne światło pulsacyjne, izotretynoina doustna, keratoza pilaris, keratoza pilaris atrophicans, kwas AHA, kwas azelainowy, kwas BHA, kwas glikolowy, kwas kojowy, kwas mlekowy, kwas salicylowy, laser diodowy, laser frakcyjny CO2, laser pulsacyjny barwnikowy, miejscowy kortykosteroid, mleczan amonu, mocznik, pimekrolimus, preparat keratolityczny, preparat nawilżający, przebarwienie pozapalne, przewlekła dermatoza, retinoid miejscowy, rogowacenie mieszków włosowych, suchość skóry, takrolimus, tazaroten, terapia fotodynamiczna, tretynoina

kwas kojowy

Powiązane wpisy

Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Leczenie

Keratoza pilaris – Leczenie