sulfasalazin
Sulfasalazyna to lek przeciwzapalny stosowany głównie w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelit (takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna) oraz w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Jego działanie opiera się na połączeniu sulfapirydyny (o właściwościach przeciwbakteryjnych) i kwasu 5-aminosalicylowego (o działaniu przeciwzapalnym).
Mechanizm działania sulfasalazyny polega na hamowaniu produkcji cytokin prozapalnych, prostaglandyn oraz zmiataniu wolnych rodników. W jelitach lek jest metabolizowany przez bakterie do aktywnych składników, z których kwas 5-aminosalicylowy działa miejscowo przeciwzapalnie w świetle jelita, a sulfapirydyna wchłania się do krwiobiegu.
Do najczęstszych działań niepożądanych sulfasalazyny należą: nudności, wymioty, bóle głowy, bóle brzucha oraz reakcje skórne. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, wątrobowe czy reakcje nadwrażliwości. Lek wymaga monitorowania parametrów morfologii krwi, funkcji wątroby i nerek, szczególnie w początkowym okresie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sulfasalazin EN Krka 500 mg
Lek Sulfasalazin EN Krka zawiera 500 mg sulfasalazyny w formie tabletek dojelitowych, stosowany głównie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna. Dawkowanie u dorosłych i osób starszych w RZS wynosi od 1 do 3 g/dobę, zwykle 2 tabletki dwa razy dziennie, z koniecznością stopniowego zwiększania dawki od 1 g (2 tabletki) w dniach 1-4 do 2 g (4 tabletki) od dnia 9. W przypadku braku odpowiedzi po 2-3 miesiącach dawkę można zwiększyć do 3 g/dobę. U dzieci dawka wynosi 40-60 mg/kg masy ciała/dobę, podzielona na 3-6 dawek.
choroba Crohna, choroba zapalna jelit, dawkowanie leku, działanie niepożądane, leczenie podtrzymujące, otoczka dojelitowa, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, rzut choroby, substancja czynna, sulfasalazin, sulfasalazyna, tabletka dojelitowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie choroby