aktyna mięśni gładkich
Aktyna mięśni gładkich (SMA, smooth muscle actin) to białko kurczliwe stanowiące kluczowy element cytoszkieletu komórek mięśni gładkich. Jest ona kodowana przez gen ACTA2 i należy do rodziny aktyn, które są wysoce konserwowane ewolucyjnie białka strukturalne.
W diagnostyce medycznej, aktyna mięśni gładkich jest ważnym markerem immunohistochemicznym wykorzystywanym do identyfikacji komórek mięśni gładkich oraz miofibroblastów. Przeciwciała anty-SMA są szeroko stosowane w histopatologii do diagnostyki różnicowej guzów pochodzenia mięśniowego, takich jak mięśniaki gładkokomórkowe (leiomyoma) i mięsaki gładkokomórkowe (leiomyosarcoma).
Ekspresja aktyny mięśni gładkich ma również znaczenie w ocenie procesów włóknienia i naprawy tkanek, gdzie miofibroblasty wykazujące ekspresję SMA odgrywają kluczową rolę. Zaburzenia funkcji aktyny mięśni gładkich związane z mutacjami genu ACTA2 mogą prowadzić do rozwoju chorób, takich jak rodzinna tętniakowatość aorty, choroba małych naczyń mózgowych czy familijny zespół Moyamoya.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Leiomyosarcoma – Diagnostyka i diagnoza
Leiomyosarcoma (LMS) to rzadki, agresywny mięsak wywodzący się z komórek mięśni gładkich, występujący w różnych lokalizacjach, m.in. w macicy, przewodzie pokarmowym czy naczyniach krwionośnych. Diagnostyka LMS opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, badaniach obrazowych (MRI, CT, PET/CT, USG, angiografia) oraz biopsji, która stanowi złoty standard potwierdzenia rozpoznania. W diagnostyce różnicowej szczególną uwagę zwraca się na odróżnienie LMS od łagodnych mięśniaków (leiomyoma) i innych mięsaków, co jest szczególnie trudne w przypadku zmian macicznych. Kryteria histopatologiczne obejmują obecność atypii cytologicznej, martwicy koagulacyjnej oraz wysokiej aktywności mitotycznej (>10 mitoz na 10 pól widzenia). Stopień złośliwości ocenia się na podstawie tych cech, a rozmiar guza powyżej 5 cm oraz obecność przerzutów pogarszają rokowanie. Badania immunohistochemiczne (SMA, ER, PR, p53, p16) oraz molekularne (analiza cytogenetyczna, sekwencjonowanie, badania ekspresji genów, płynna biopsja ctDNA) wspomagają klasyfikację i prognozę choroby, a także identyfikację potencjalnych celów terapeutycznych, np. wrażliwości na inhibitory PARP.
aktyna mięśni gładkich, analiza cytogenetyczna, angiografia, atypia cytologiczna, badanie ginekologiczne, białko C-reaktywne, białko p16, białko p53, biopsja chirurgiczna, biopsja gruboigłowa, dehydrogenaza mleczanowa, inhibitory PARP, klasyfikacja FIGO, krążące DNA guza, leiomyosarcoma, martwica koagulacyjna, mięsak naczyniowy, mięśniak gładkokomórkowy, mięśnie gładkie, morfologia krwi, płynna biopsja, pozytonowa tomografia emisyjna, receptory estrogenowe, receptory progesteronowe, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie genetyczne, stosunek neutrofilów do limfocytów, system TNM, tomografia komputerowa, ultrasonografia, wywiad lekarski - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Diagnostyka i diagnoza
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) to najczęstsze nowotwory mezenchymalne przewodu pokarmowego, charakteryzujące się często niespecyficznymi objawami, takimi jak krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha, masa w jamie brzusznej czy objawy niedrożności. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim TK jamy brzusznej z kontrastem, które pozwala na ocenę lokalizacji, wielkości i naciekania guza, a także wykrycie przerzutów. MRI i PET z FDG stanowią uzupełnienie diagnostyki w wybranych przypadkach. Endoskopia wraz z ultrasonografią endoskopową (EUS) umożliwia ocenę zmian podśluzówkowych i pobranie materiału do biopsji (EUS-FNA lub EUS-TCB). Histopatologia wykazuje dominację komórek wrzecionowatych (70-80%) lub epitelioidnych (20-30%), a diagnostyka immunohistochemiczna opiera się na markerach CD117 (95% przypadków), DOG1 oraz CD34, SMA, S-100 i desminie. Analiza molekularna wykrywa mutacje w genach KIT (ok. 80%) i PDGFRA (ok. 10%), które mają kluczowe znaczenie dla predykcji odpowiedzi na leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI).
aktyna mięśni gładkich, anemia, avapritinib, badanie immunohistochemiczne, badanie ultrasonograficzne, biopsja cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, dehydrogenaza bursztynianowa, dysfagia, endoskopowa ultrasonografia, gen KIT, GIST typu dzikiego, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, klasyfikacja TNM, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, masa w jamie brzusznej, mutacja D842V, niedrożność przewodu pokarmowego, nowotwór mezenchymalny przewodu pokarmowego, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, receptor CD117, regorafenib, rezonans magnetyczny, sunitynib, tomografia emisyjna pozytonowa, tomografia komputerowa, wskaźnik mitotyczny