fosfolipidy płucne

Fosfolipidy płucne są kluczowymi składnikami surfaktantu płucnego, mieszaniny lipidowo-białkowej wytwarzanej przez pneumocyty typu II w pęcherzykach płucnych. Stanowią około 90% składu surfaktantu, a najważniejszym z nich jest fosfatydylocholina (PC), szczególnie jej forma nasycona – dipalmitoilofosfatydylocholina (DPPC).

Podstawową funkcją fosfolipidów płucnych jest zmniejszanie napięcia powierzchniowego na granicy powietrze-ciecz w pęcherzykach płucnych, co zapobiega ich zapadaniu się podczas wydechu i ułatwia rozprężanie podczas wdechu. Ta właściwość jest niezbędna dla prawidłowej mechaniki oddychania i wymiany gazowej.

Niedobór lub nieprawidłowa struktura fosfolipidów płucnych może prowadzić do poważnych zaburzeń oddechowych, takich jak zespół zaburzeń oddychania u noworodków (RDS), szczególnie u wcześniaków. W terapii stosuje się egzogenne preparaty surfaktantu zawierające fosfolipidy płucne, które podaje się dotchawiczo w celu uzupełnienia ich niedoboru.

Fosfolipidy płucne odgrywają również istotną rolę immunomodulacyjną i przeciwzapalną w środowisku płuc, uczestnicząc w pierwszej linii obrony przeciwko patogenom wdychanym wraz z powietrzem. Zaburzenia metabolizmu fosfolipidów płucnych mogą przyczyniać się do rozwoju przewlekłych chorób płuc, w tym astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl