białka powierzchniowe SP-B i SP-C

Białka powierzchniowe SP-B i SP-C (ang. Surfactant Protein B i C) są kluczowymi składnikami surfaktantu płucnego, substancji zmniejszającej napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych. Te hydrofobowe białka odgrywają krytyczną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu oddechowego, szczególnie w procesie wymiany gazowej.

SP-B jest małym białkiem (około 8 kDa), które uczestniczy w formowaniu i stabilizacji filmu surfaktantu, a także w recyklingu i transporcie fosfolipidów. Niedobór SP-B prowadzi do zespołu niewydolności oddechowej noworodków (RDS) i może być śmiertelny bez odpowiedniego leczenia. Mutacje w genie SFTPB kodującym to białko wiążą się z ciężkimi zaburzeniami oddychania u noworodków.

SP-C (około 4 kDa) to najmniejsze z białek surfaktantu, występujące wyłącznie w płucach. Jego główną funkcją jest zwiększenie szybkości adsorpcji fosfolipidów do powierzchni powietrze-ciecz w pęcherzykach płucnych. Defekty genetyczne w genie SFTPC są związane z śródmiąższowymi chorobami płuc i proteinozą pęcherzyków płucnych. Oba białka są niezbędne do prawidłowego rozwoju płuc i ochrony przed patogenami.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl