reepitelizacja

Reepitelizacja to proces odnowy i regeneracji nabłonka, który stanowi barierę ochronną dla tkanek. Proces ten jest kluczowym elementem gojenia się ran, zarówno ostrych, jak i przewlekłych, oraz integralną częścią fizjologicznej odnowy tkanek.

W przebiegu reepitelizacji komórki nabłonkowe migrują z brzegów rany, proliferują i różnicują się, tworząc nową warstwę nabłonka. Proces ten jest regulowany przez szereg czynników wzrostu, cytokin i chemotaktycznych mediatorów, które stymulują komórki do dzielenia się i przemieszczania. Kluczową rolę odgrywają tutaj czynniki takie jak naskórkowy czynnik wzrostu (EGF), transformujący czynnik wzrostu beta (TGF-β) oraz płytkopochodny czynnik wzrostu (PDGF).

Zaburzenia reepitelizacji mogą prowadzić do powstawania ran przewlekłych, trudnych do wyleczenia, szczególnie u pacjentów z chorobami metabolicznymi, takimi jak cukrzyca, czy z zaburzeniami krążenia obwodowego. W praktyce klinicznej stymulacja reepitelizacji jest celem wielu nowoczesnych metod leczenia ran, włączając w to zastosowanie opatrunków biologicznych, terapii podciśnieniowej czy miejscowych preparatów zawierających czynniki wzrostu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl