sól octanowa polipeptydów
Sól octanowa polipeptydów to związek chemiczny będący połączeniem octanu (soli kwasu octowego) z łańcuchami peptydowymi. W kontekście medycznym i farmaceutycznym sole octanowe są często wykorzystywane do zwiększania stabilności, rozpuszczalności oraz biodostępności różnych substancji aktywnych, w tym polipeptydów.
Sole octanowe polipeptydów mają szczególne znaczenie w produkcji leków peptydowych, gdzie modyfikacja natywnych peptydów poprzez tworzenie soli może znacząco wpływać na ich właściwości farmakokinetyczne. Octany są powszechnie stosowane jako przeciwjony w formulacjach peptydów terapeutycznych ze względu na ich niską toksyczność i dobrą tolerancję przez organizm.
W praktyce klinicznej sole octanowe polipeptydów mogą występować w różnych preparatach farmaceutycznych, takich jak hormony peptydowe (np. octan gonadoreliny), analogi peptydów endogennych czy syntetyczne peptydy o działaniu terapeutycznym. Modyfikacja octanowa może przedłużać okres półtrwania peptydu w organizmie, co przekłada się na rzadsze dawkowanie i lepszą współpracę pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glatiramer octan – Przedawkowanie
Glatiramer octan, będący syntetycznym polipeptydem o masie cząsteczkowej 5000-9000 Da, stosowany jest w terapii stwardnienia rozsianego (np. w preparatach Glatiramer acetate Teva i Remurel). Zawiera cztery aminokwasy: kwas L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę. W dokumentacji medycznej odnotowano przypadki przedawkowania do 300 mg, co znacznie przekracza standardową dawkę terapeutyczną 40 mg/ml. W tych sytuacjach nie zaobserwowano objawów toksycznych wykraczających poza typowe działania niepożądane znane z terapii standardowej.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, Glatiramer acetate Teva, glatiramer octan, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, masa cząsteczkowa, monitoring parametrów życiowych, objawy toksyczne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie glatirameru, Remurel, sekwencja aminokwasów, sól octanowa polipeptydów, stwardnienie rozsiane - Leksykon leków
Skład i postać leku – Remurel 20 mg/ml
Remurel to roztwór do wstrzykiwań zawierający glatirameru octan w stężeniu 20 mg/ml, gdzie 1 ml roztworu odpowiada 20 mg glatirameru octanu (18 mg glatirameru w formie zasady). Substancja czynna to sól octanowa syntetycznych polipeptydów złożonych z czterech aminokwasów: kwasu L-glutaminowego (0,129-0,153 molowego), L-alaniny (0,392-0,462 molowego), L-tyrozyny (0,086-0,100 molowego) oraz L-lizyny (0,300-0,374 molowego). Średnia masa cząsteczkowa glatirameru octanu wynosi 5000-9000 Da. Produkt zawiera minimalną ilość substancji pomocniczych: mannitol i wodę do wstrzykiwań, co ogranicza ryzyko reakcji na składniki dodatkowe. Roztwór jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego lub brązowawego, o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 265 mOsmol/l.
ampułko-strzykawka, glatirameru octan, guma bromobutylowa, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, mannitol, masa cząsteczkowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, osmolarność, pH roztworu, roztwór do wstrzykiwań, sekwencja aminokwasów, sól octanowa polipeptydów, substancja pomocnicza, szkło typu I, woda do wstrzykiwań