działanie antyfibrynolityczne

Działanie antyfibrynolityczne odnosi się do mechanizmu hamowania procesu fibrynolizy, czyli naturalnego rozpuszczania skrzepów krwi w organizmie. Fizjologiczna fibrynoliza jest procesem enzymatycznym, w którym plazmina degraduje fibrynę, główny składnik skrzepu.

Leki o działaniu antyfibrynolitycznym, takie jak kwas traneksamowy czy kwas ε-aminokapronowy, hamują aktywację plazminogenu do plazminy poprzez blokowanie miejsc wiązania lizyny. Przez to zapobiegają one nadmiernemu rozpuszczaniu skrzepów i pomagają kontrolować krwawienia w różnych sytuacjach klinicznych.

Wskazania do stosowania leków antyfibrynolitycznych obejmują krwotoki pooperacyjne, krwawienia z przewodu pokarmowego, obfite miesiączki, a także jako profilaktyka krwawień w chirurgii sercowo-naczyniowej i ortopedycznej. Szczególnie istotne jest ich zastosowanie w stanach z nasiloną fibrynolizą, jak krwotok pourazowy czy koagulopatia ze zużycia.

Terapia antyfibrynolityczna wymaga ostrożności u pacjentów z wywiadem zakrzepowo-zatorowym, niewydolnością nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych. Monitorowanie parametrów układu krzepnięcia może być konieczne podczas długotrwałej terapii lekami o działaniu antyfibrynolitycznym.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl