skoliometr
Skoliometr to instrument diagnostyczny używany w medycynie do pomiaru rotacji tułowia i oceny deformacji kręgosłupa w przypadku skoliozy. Urządzenie to, znane również jako inklinometr Bunnella, składa się z obrotowego dysku z podziałką stopniową oraz ciężarka, który umożliwia zachowanie pionu podczas badania.
Badanie skoliometrem przeprowadza się w pozycji tzw. skłonu w przód (test Adamsa), podczas której pacjent pochyla się do przodu z wyprostowanymi kolanami, a ramiona swobodnie zwisają. Lekarz przykłada skoliometr prostopadle do osi kręgosłupa na wysokości wyrostków kolczystych, dokonując pomiaru na odcinku szyjnym, piersiowym i lędźwiowym. Wartości powyżej 7° są wskazaniem do pogłębionej diagnostyki radiologicznej.
Zaletą skoliometru jest prostota użycia, nieinwazyjność oraz brak narażenia pacjenta na promieniowanie. Jest to narzędzie szczególnie przydatne w badaniach przesiewowych dzieci i młodzieży w okresie wzrostu, gdy ryzyko rozwoju skoliozy jest największe. Regularne pomiary skoliometrem umożliwiają wczesne wykrycie deformacji kręgosłupa i wdrożenie odpowiedniego leczenia przed wystąpieniem poważniejszych zmian strukturalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Skolioza – Diagnostyka i diagnoza
Skolioza to trójwymiarowa deformacja kręgosłupa charakteryzująca się bocznym skrzywieniem i rotacją kręgów, diagnozowana na podstawie kąta Cobba ≥ 10°. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, w tym testu Adamsa oraz pomiaru rotacji skoliometrem, gdzie kąt powyżej 5-7° wskazuje na konieczność dalszej oceny. Podstawowym badaniem obrazowym jest RTG kręgosłupa w projekcji AP i bocznej, wykonywane co 4-6 miesięcy u dzieci w okresie wzrostu, z uwagi na monitorowanie progresji. W wybranych przypadkach stosuje się MRI (ocena rdzenia i tkanek miękkich) oraz CT (szczegółowa ocena kostna), a także technikę EOS, która umożliwia trójwymiarową ocenę przy niskiej dawce promieniowania. Skolioza klasyfikowana jest według wieku (niemowlęca, młodzieńcza, dorosłych) oraz etiologii (idiopatyczna, wrodzona, nerwowo-mięśniowa, zwyrodnieniowa, pourazowa).
badania obrazowe, badanie fizykalne, gorsetowanie, kąt Cobba, krążek międzykręgowy, płaszczyzna strzałkowa, projekcja przednio-tylna, rezonans magnetyczny, rotacja kręgosłupa, RTG kręgosłupa, skoliometr, skolioza, skolioza idiopatyczna, skolioza idiopatyczna młodzieńcza, skolioza młodzieńcza, skolioza nerwowo-mięśniowa, skolioza pourazowa, skolioza wrodzona, skolioza zwyrodnieniowa, spondylodeza, test Adamsa, tomografia komputerowa, vertebral body tethering - Leksykon chorób i schorzeń
Skolioza – Epidemiologia
Skolioza, definiowana jako boczne skrzywienie kręgosłupa z rotacją kręgów, występuje z częstością od 0,47% do 5,2%, ze średnią globalną około 3,1% (95% CI: 1,5%-5,2%) w populacji dzieci i młodzieży. Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie regionalne, np. w Chinach częstość waha się od 0,33% do 2,52%, a w USA wynosi około 2-3%. Skolioza idiopatyczna stanowi około 80% przypadków, z częstością 1,7% (95% CI: 1,1%-2,4%), natomiast skolioza wrodzona i nerwowo-mięśniowa występują rzadziej (odpowiednio 0,215% i zmienna w zależności od choroby podstawowej, np. 41% u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym). Występowanie skoliozy rośnie z wiekiem, osiągając 8% u dorosłych powyżej 25 lat i aż 68% u osób powyżej 60 roku życia, głównie z powodu zmian zwyrodnieniowych. Stosunek płci wskazuje na większą predyspozycję dziewcząt, szczególnie w przypadku krzywizn o kącie Cobba ≥40°, gdzie stosunek dziewcząt do chłopców wynosi 7,2:1, a dla krzywizn powyżej 30° u młodzieży 10:1.
badanie przesiewowe, dojrzałość szkieletowa, gorset ortopedyczny, kąt Cobba, kortykosteroid, mózgowe porażenie dziecięce, rehabilitacja skoliozy, rotacja kręgów, skoliometr, skolioza idiopatyczna, skolioza młodzieńcza, skolioza nerwowo-mięśniowa, skolioza wrodzona, wskaźnik masy ciała, zwyrodnienie kręgosłupa