niedrożność pęcherzyków płucnych

Niedrożność pęcherzyków płucnych (alweoli) to stan patologiczny, w którym dochodzi do upośledzenia wymiany gazowej w płucach. Pęcherzyki płucne, będące końcowymi elementami drzewa oskrzelowego, są miejscem, gdzie zachodzi dyfuzja tlenu do krwiobiegu i dwutlenku węgla w kierunku przeciwnym. Ich niedrożność może wynikać z różnych przyczyn, takich jak nagromadzenie płynu, wydzieliny, komórek zapalnych czy substancji obcych.

Najczęstszymi przyczynami niedrożności pęcherzyków płucnych są: zapalenie płuc, obrzęk płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), aspiracja treści żołądkowej, zatopienie, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) oraz mukowiscydoza. W tych schorzeniach dochodzi do wypełnienia pęcherzyków płucnych płynem, wysiękiem zapalnym, krwią lub śluzem, co uniemożliwia prawidłową wymianę gazową.

Klinicznie niedrożność pęcherzyków płucnych objawia się dusznością, sinicą, spadkiem saturacji krwi tlenem, tachypnoe oraz niekiedy świszczącym oddechem. W badaniach obrazowych, takich jak RTG czy tomografia komputerowa klatki piersiowej, widoczne są zacienienia lub obszary konsolidacji miąższu płucnego. W badaniach czynnościowych płuc stwierdza się obniżenie pojemności dyfuzyjnej i zaburzenia stosunku wentylacja-perfuzja.

Leczenie niedrożności pęcherzyków płucnych zależy od przyczyny podstawowej. Obejmuje tlenoterapię, drenaż ułożeniowy, fizykoterapię oddechową, bronchoskopię w celu usunięcia materiału blokującego, antybiotykoterapię w przypadku infekcji, diuretyki przy obrzęku płuc oraz w ciężkich przypadkach – wentylację mechaniczną z dodatnim ciśnieniem końcowo-wydechowym (PEEP), która zapobiega zapadaniu się pęcherzyków płucnych.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl