przewlekła dyspepsja

Przewlekła dyspepsja (niestrawność) to zespół objawów ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, utrzymujący się przez co najmniej 12 tygodni w ciągu ostatniego roku. Charakteryzuje się uczuciem dyskomfortu lub bólu zlokalizowanego w nadbrzuszu, uczuciem pełności poposiłkowej, wczesnym nasyceniem, wzdęciami, nudnościami oraz odbijaniem.

W zależności od dominujących objawów wyróżnia się dyspepsję typu refluksowego (związaną z cofaniem się treści żołądkowej), dyspepsję podobną do wrzodowej (z dominującym bólem w nadbrzuszu) oraz dyspepsję typu dysmotorycznego (z uczuciem pełności, wzdęciami, nudnościami). Dyspepsję dzieli się również na organiczną (gdy istnieje uchwytna przyczyna dolegliwości, np. choroba wrzodowa, nowotwór, zapalenie trzustki) oraz czynnościową (gdy badania nie wykazują zmian organicznych).

Diagnostyka przewlekłej dyspepsji obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym gastroskopię, która jest szczególnie zalecana u pacjentów po 45-50 roku życia oraz przy występowaniu objawów alarmowych (krwawienie, dysfagia, utrata masy ciała, niedokrwistość). Istotne jest również wykonanie testu na obecność Helicobacter pylori, gdyż eradykacja tego patogenu może przynieść poprawę u części pacjentów.

Leczenie przewlekłej dyspepsji jest uzależnione od jej przyczyny. W dyspepsji organicznej terapia ukierunkowana jest na chorobę podstawową. W dyspepsji czynnościowej stosuje się inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne, leki przeciwdepresyjne oraz modyfikację stylu życia i diety. Skuteczność leczenia jest zróżnicowana, a u wielu pacjentów objawy mają charakter nawracający, co wymaga długoterminowej opieki medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl