jaskra i nadciśnienie oczne

Jaskra to grupa chorób oczu charakteryzujących się postępującym uszkodzeniem nerwu wzrokowego, które prowadzi do nieodwracalnej utraty pola widzenia. Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju jaskry jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (nadciśnienie oczne), choć jaskra może rozwijać się również przy prawidłowych wartościach ciśnienia.

Nadciśnienie oczne definiuje się jako ciśnienie wewnątrzgałkowe przekraczające 21 mmHg, przy braku zmian w nerwie wzrokowym i polu widzenia. Jest to stan wymagający monitorowania, gdyż około 10% pacjentów z nadciśnieniem ocznym w ciągu 5 lat rozwinie jaskrę. Czynniki zwiększające to ryzyko obejmują wysokie wartości ciśnienia, niską grubość rogówki centralnej, starszy wiek oraz rodzinne występowanie jaskry.

Leczenie jaskry i nadciśnienia ocznego koncentruje się na obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Dostępne opcje terapeutyczne obejmują farmakoterapię (krople obniżające ciśnienie z grup beta-blokerów, prostaglandyn, inhibitorów anhydrazy węglanowej, alfa-agonistów), leczenie laserowe (trabekuloplastyka, irydotomia) oraz leczenie chirurgiczne (trabekulektomia, głębokie sklerektomia, implantacja zastawek). Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie są kluczowe dla zapobiegania nieodwracalnej utracie wzroku.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl