wady rozwojowe serca

Wady rozwojowe serca stanowią grupę nieprawidłowości w budowie anatomicznej serca i naczyń, które powstają w okresie życia płodowego. Dotyczą one około 0,8-1% żywo urodzonych noworodków, co czyni je najczęstszymi wadami wrodzonymi u dzieci.

Wady serca klasyfikuje się na kilka sposobów, w tym według hemodynamiki (wady sinicze i niesinicze), patofizjologii (wady ze zwiększonym, zmniejszonym lub prawidłowym przepływem płucnym) oraz anatomii (wady zastawek, przegrody, wielkich naczyń). Do najczęstszych wad należą: ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), przetrwały przewód tętniczy (PDA), koarktacja aorty, tetralogia Fallota oraz przełożenie wielkich pni tętniczych.

Etiologia wad rozwojowych serca jest wieloczynnikowa. W około 15-20% przypadków wady są związane z aberracjami chromosomowymi (np. zespół Downa, Turnera, DiGeorge’a), w 5-10% wynikają z mutacji pojedynczych genów, a pozostałe przypadki mają charakter wieloczynnikowy, gdzie rolę odgrywają zarówno predyspozycje genetyczne, jak i czynniki środowiskowe (infekcje wewnątrzmaciczne, ekspozycja na teratogeny, cukrzyca ciążowa).

Diagnostyka wad serca obejmuje badania prenatalne (USG płodu, echokardiografia płodowa) oraz postnatalne (badanie fizykalne, EKG, RTG klatki piersiowej, echokardiografia, cewnikowanie serca, CT, MRI). Leczenie zależy od rodzaju i ciężkości wady – od obserwacji, przez leczenie farmakologiczne, po zabiegi interwencyjne (np. walwuloplastyka balonowa) i operacje kardiochirurgiczne.

Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie wad rozwojowych serca znacząco poprawiło rokowanie. Obecnie ponad 90% dzieci z wadami serca dożywa wieku dorosłego, choć wielu pacjentów wymaga długoterminowej opieki kardiologicznej ze względu na ryzyko późnych powikłań, takich jak zaburzenia rytmu, niewydolność serca czy nadciśnienie płucne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl