utrata zarodka

Utrata zarodka, określana również jako wczesne poronienie lub strata ciąży przedklinicznej, to zjawisko obejmujące samoistne zakończenie ciąży przed 12. tygodniem od poczęcia. Proces ten dotyczy nawet 10-25% wszystkich klinicznie rozpoznanych ciąż, jednak rzeczywisty odsetek może być znacznie wyższy, gdyż wiele przypadków pozostaje niezdiagnozowanych.

Główne przyczyny utraty zarodka obejmują nieprawidłowości chromosomalne (około 50-60% przypadków), zaburzenia hormonalne, nieprawidłowości anatomiczne macicy, infekcje, choroby autoimmunologiczne oraz czynniki środowiskowe. Wiek matki powyżej 35 lat znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia tego zjawiska z powodu obniżającej się jakości komórek jajowych.

Diagnostyka utraty zarodka opiera się na badaniach ultrasonograficznych, oznaczaniu stężenia gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG) w surowicy krwi oraz badaniach histopatologicznych usuniętych tkanek. W przypadku nawracających poronień zaleca się przeprowadzenie pogłębionej diagnostyki, obejmującej badania genetyczne, immunologiczne oraz ocenę struktury macicy.

Postępowanie kliniczne zależy od stadium utraty ciąży i może obejmować postawę wyczekującą, farmakoterapię (najczęściej mizoprostol) lub zabieg łyżeczkowania jamy macicy. Kluczowe znaczenie ma również wsparcie psychologiczne pacjentki i jej partnera, ponieważ utrata zarodka często wiąże się z silnym stresem emocjonalnym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl