przedawkowanie trokserutyny
Trokserutyna to flawonoid należący do grupy substancji o działaniu ochronnym na ściany naczyń krwionośnych (angioprotektor), stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia żylnego. Przedawkowanie trokserutyny to sytuacja kliniczna, w której pacjent przyjmuje dawkę leku przekraczającą zalecane maksymalne dawki terapeutyczne.
Objawy przedawkowania trokserutyny są rzadko opisywane w literaturze medycznej ze względu na dość wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji. Niemniej jednak mogą wystąpić dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka czy dyskomfort w nadbrzuszu. W ciężkich przypadkach może dojść do zaburzeń neurologicznych, takich jak bóle głowy, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia.
Postępowanie w przypadku przedawkowania trokserutyny obejmuje przede wszystkim leczenie objawowe, płynoterapię oraz monitorowanie parametrów życiowych. Nie istnieje specyficzne antidotum. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie płukania żołądka, jeśli od momentu spożycia nie upłynęło zbyt wiele czasu, oraz podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku.
Warto podkreślić, że trokserutyna charakteryzuje się niską toksycznością, a poważne powikłania po przedawkowaniu występują rzadko. Jednak każdy przypadek przyjęcia dawki większej niż zalecana powinien być konsultowany z lekarzem lub ośrodkiem toksykologicznym w celu określenia optymalnego postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Trokserutyna – Przedawkowanie
Trokserutyna, stosowana głównie w leczeniu niewydolności żylnej oraz w preparatach dermatologicznych i okulistycznych, charakteryzuje się niskim ryzykiem przedawkowania. Dotychczas nie odnotowano udokumentowanych przypadków toksyczności samej trokserutyny, co wskazuje na jej stosunkowo bezpieczny profil. W przypadku doustnych preparatów (np. Venolan, Venotrex) zaleca się standardowe procedury detoksykacyjne, takie jak wywołanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego, a także leczenie objawowe. Preparaty zewnętrzne (np. Venescin) cechuje minimalne ryzyko przedawkowania ze względu na ograniczoną penetrację przez skórę. Warto zwrócić uwagę, że preparaty złożone, takie jak Kelicardina (zawierająca trokserutynę, wyciąg z konwalii i głogu oraz 59-67% etanolu), mogą wywoływać objawy zatrucia glikozydami nasercowymi, takie jak zaburzenia rytmu serca, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, senność oraz zaburzenia widzenia, co wymaga specyficznego postępowania terapeutycznego.
arytmia, badanie toksykologiczne, biegunka, ból głowy, EKG, elektrokardiografia, elektrolity, funkcja nerek, funkcja wątroby, glikozyd nasercowy, hydroksyetylorutozydy, niewydolność żylna, nudności, płukanie żołądka, preparat doustny, preparat zewnętrzny, przedawkowanie trokserutyny, senność, trokserutyna, węgiel aktywowany, wyciąg z głogu, wyciąg z kasztanowca, wyciąg z konwalii, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zatrucie glikozydami nasercowymi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venotrex 200 mg
Venotrex, zawierający trokserutynę (o-β-hydroksyetylorutozydy) w dawkach 200 mg i 300 mg w formie kapsułek twardych, nie posiada udokumentowanych przypadków przedawkowania w literaturze medycznej. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej oraz specyficznych objawów klinicznych wynikających z przekroczenia zalecanych dawek. W związku z tym nie określono dawki toksycznej ani dostępnego antidotum dla tego leku.