leczenie przeciwświądowe
Leczenie przeciwświądowe obejmuje zróżnicowane metody terapeutyczne ukierunkowane na eliminację lub złagodzenie świądu, który jest jednym z najbardziej uciążliwych objawów dermatologicznych. Świąd, definiowany jako nieprzyjemne odczucie prowokujące potrzebę drapania, może towarzyszyć licznym dermatozom, schorzeniom systemowym lub występować jako świąd idiopatyczny.
W farmakoterapii przeciwświądowej stosuje się leki działające miejscowo i ogólnoustrojowo. Do środków miejscowych należą preparaty zawierające mentol, kamforę, polidokanol czy lidokainę, które działają poprzez aktywację receptorów TRPM8 lub blokowanie przewodnictwa nerwowego. W terapii ogólnej wykorzystuje się leki przeciwhistaminowe, szczególnie drugiej generacji, które wykazują mniejsze działanie sedatywne przy zachowanej skuteczności.
Istotną rolę w leczeniu przeciwświądowym odgrywają również leki przeciwdepresyjne (zwłaszcza mirtazapina, paroksetyna), leki przeciwpadaczkowe (gabapentyna, pregabalina), antagoniści receptora μ-opioidowego (naltrexon) oraz leki immunomodulujące. W przypadkach opornych na standardowe metody terapeutyczne stosuje się fototerapię UVB lub PUVA, która wykazuje efekt przeciwświądowy poprzez wpływ na komórki układu immunologicznego skóry.
Kompleksowe leczenie przeciwświądowe powinno uwzględniać również eliminację czynników nasilających świąd (stres, wysoka temperatura, pot), odpowiednią pielęgnację skóry z użyciem emolientów oraz leczenie chorób podstawowych, które mogą być przyczyną świądu (m.in. choroby wątroby, nerek, zaburzenia endokrynologiczne, choroby nowotworowe).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Stokrotka pospolita – Działania niepożądane
Stokrotka pospolita (Bellis perennis) jest składnikiem leku Traumeel S, stosowanego w formie maści i żelu, w stężeniu 0,1 g nalewki macierzystej na 100 g produktu. Pomimo naturalnego pochodzenia, Bellis perennis może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości o charakterze miejscowym, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, rumień, obrzęk, świąd oraz zapalenie skóry. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest rzadka, wynosząc od 1 do 10 na 10 000 pacjentów, a nasilenie objawów waha się od łagodnego do umiarkowanego. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się przerwanie stosowania preparatu oraz leczenie objawowe, w tym leczenie przeciwobrzękowe, przeciwświądowe lub przeciwalergiczne w zależności od charakteru reakcji.
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwalergiczne, leczenie przeciwobrzękowe, leczenie przeciwświądowe, nalewka macierzysta, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna miejscowa, rumień, stan zapalny, stokrotka pospolita, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, Traumeel S, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyetyloskrobia – Działania niepożądane
Hydroksyetyloskrobia (HES) jest stosowana do uzupełniania objętości wewnątrznaczyniowej, jednak jej podanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, w tym istotnymi zaburzeniami hematologicznymi. Obserwuje się hemodylucję manifestującą się zmniejszeniem hematokrytu oraz obniżeniem stężenia białek osocza (bardzo często ≥1/10). Ponadto, HES powoduje rozcieńczenie czynników krzepnięcia, wydłużenie czasu krwawienia i APTT oraz zmniejszenie aktywności kompleksu FVIII/vWF (często ≥1/100 do <1/10), co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów po zabiegach chirurgicznych lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. Rzadkie, ale poważne są reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą wystąpić nawet przy pierwszym podaniu i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, stosowanie HES może prowadzić do uszkodzenia wątroby (częstość nieznana) oraz nefrotoksyczności, w tym ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami funkcji nerek lub przy dużych dawkach.
aktywność α-amylazy, aPTT, białka osocza, czas krwawienia, czynnik von Willebranda, czynniki krzepnięcia, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemodylucja, hydroksyetyloskrobia, komórki tuczne, kompleks FVIII/vWF, leczenie nerkozastępcze, leczenie przeciwświądowe, nefrotoksyczność, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parametry hematologiczne, parametry koagulologiczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozcieńczenie krwi, układ krzepnięcia, układ siateczkowo-śródbłonkowy, uszkodzenie cewek nerkowych, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie trzustki