ostra płucna histoplazmoza
Ostra płucna histoplazmoza to infekcyjna choroba wywoływana przez grzyba dimorficznego Histoplasma capsulatum, który występuje głównie w glebie wzbogaconej odchodami ptaków i nietoperzy. Zakażenie następuje poprzez wdychanie zarodników grzyba, które po dostaniu się do płuc przekształcają się w formę drożdżakową.
Choroba objawia się jako ostra infekcja dróg oddechowych z gorączką, kaszlem, bólami w klatce piersiowej i dusznością. U większości immunokompetentnych pacjentów przebiega łagodnie lub bezobjawowo, jednak u osób z obniżoną odpornością może prowadzić do ciężkiego zapalenia płuc i rozsianej postaci histoplazmozy.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach radiologicznych klatki piersiowej (charakterystyczne zmiany guzkowe lub zwłóknienia), wykrywaniu przeciwciał przeciwko Histoplasma capsulatum oraz hodowli grzyba z materiału biologicznego. W diagnostyce wykorzystuje się również testy wykrywające antygen grzyba w moczu i surowicy.
Leczenie ostrej płucnej histoplazmozy u pacjentów z łagodną postacią choroby często nie jest konieczne. W cięższych przypadkach stosuje się leki przeciwgrzybicze, przede wszystkim itrakonazol lub amfoterycynę B. Czas terapii zależy od nasilenia objawów i stanu immunologicznego pacjenta, zwykle trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Histoplazmoza – Diagnostyka i diagnoza
Histoplazmoza, wywoływana przez dimorficzny grzyb Histoplasma capsulatum, stanowi wyzwanie diagnostyczne ze względu na niespecyficzne objawy kliniczne, które mogą imitować inne infekcje, takie jak gruźlica czy bakteryjne zapalenie płuc. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, radiologicznej oraz laboratoryjnej, z uwzględnieniem wywiadu epidemiologicznego (np. ekspozycja na odchody ptaków lub nietoperzy, pobyt w rejonach endemicznych). Złotym standardem pozostaje hodowla grzyba z próbek klinicznych, jednak ze względu na długi czas inkubacji (2-6 tygodni) i wymogi BSL-3, coraz większe znaczenie zyskują testy wykrywające antygen Histoplasma, szczególnie w moczu (czułość 90-95% w postaci rozsianej) i surowicy (czułość 86-92%). Wykrywanie antygenu w obu tych materiałach jednocześnie zwiększa czułość diagnostyczną, co jest istotne zwłaszcza w ostrej płucnej postaci choroby (czułość około 83%).
angiografia fluoresceinowa, antybiotykoterapia empiryczna, badanie histopatologiczne, badanie serologiczne, bezpieczeństwo biologiczne, choroba grzybicza, Coccidioides immitis, gruźlica, grzyb dimorficzny, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, histoplazmoza oczna, histoplazmoza ośrodkowego układu nerwowego, hodowla mikrobiologiczna, immunodyfuzja, leczenie przeciwgrzybicze, limfadenopatia śródpiersia, optyczna koherentna tomografia, ostra płucna histoplazmoza, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, postać rozsiana, reakcja łańcuchowa polimerazy, rozsiana histoplazmoza, rtg klatki piersiowej, sekwencjonowanie DNA, test immunoenzymatyczny, test przepływu bocznego, test wiązania dopełniacza, tomografia komputerowa, wykrywanie antygenu, zapalenie płuc