martwica powięziowa

Martwica powięziowa (fasciitis necroticans) to rzadkie, lecz skrajnie niebezpieczne zakażenie tkanek miękkich, charakteryzujące się gwałtownym przebiegiem i wysoką śmiertelnością. Dotyczy głównie powięzi, czyli błon otaczających mięśnie, naczynia krwionośne i nerwy, z możliwością szybkiego rozprzestrzeniania się na okoliczne tkanki.

Etiologia schorzenia obejmuje najczęściej zakażenia paciorkowcami grupy A (Streptococcus pyogenes), rzadziej infekcje wielobakteryjne lub wywołane przez Clostridium. Czynnikami ryzyka są: cukrzyca, otyłość, immunosupresja, choroby naczyń obwodowych, rany penetrujące oraz zabiegi chirurgiczne.

W obrazie klinicznym dominuje nieproporcjonalny do obrazu skórnego silny ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz szybko postępujące zmiany martwicze. W zaawansowanym stadium pojawiają się pęcherze wypełnione płynem surowiczym, a następnie sinica i martwica skóry. Towarzyszą temu objawy ogólnoustrojowe: wysoka gorączka, tachykardia, hipotensja, a w konsekwencji wstrząs septyczny.

Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (podwyższone parametry zapalne, zaburzenia elektrolitowe) oraz badaniach obrazowych (RTG, USG, TK, MRI). Kluczowe znaczenie ma szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia, które obejmuje natychmiastową interwencję chirurgiczną z radykalnym wycięciem wszystkich martwiczych tkanek, antybiotykoterapię szerokospektrową oraz intensywną terapię wspomagającą.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl