zwiększone zapotrzebowanie energetyczne
Zwiększone zapotrzebowanie energetyczne to stan fizjologiczny, w którym organizm wymaga większej ilości energii w porównaniu do wartości podstawowych. Występuje on w wielu sytuacjach klinicznych, takich jak: ciąża, okres laktacji, rekonwalescencja po zabiegach chirurgicznych, stany zapalne, gorączka, urazy oraz podczas intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży.
Z punktu widzenia medycznego, zwiększone zapotrzebowanie energetyczne jest związane ze wzrostem przemiany materii i może wymagać modyfikacji diety pacjenta. W stanach katabolicznych, takich jak ciężkie infekcje czy rozległe oparzenia, zapotrzebowanie energetyczne może wzrosnąć nawet o 50-100% wartości podstawowej. Nieuwzględnienie tego zwiększonego zapotrzebowania może prowadzić do niedożywienia i związanych z nim powikłań.
Ocena zapotrzebowania energetycznego jest kluczowym elementem planowania terapii żywieniowej, szczególnie u pacjentów hospitalizowanych. Wykorzystuje się w tym celu różne metody, m.in. kalorymetrię pośrednią, wzory szacunkowe (Harris-Benedict, Mifflin-St Jeor) oraz wskaźniki antropometryczne. Precyzyjne określenie potrzeb energetycznych jest niezbędne dla zapewnienia optymalnego odżywienia i wspierania procesów zdrowienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glukoza 40 Braun 400 mg/ml
Glukoza 40 Braun to roztwór do infuzji o wysokim stężeniu glukozy jednowodnej 400 mg/ml (440 g/l), dostarczający 6700 kJ/l (1600 kcal/l), przeznaczony do szybkiego uzupełniania zasobów energetycznych organizmu. Preparat jest szczególnie wskazany w stanach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego, takich jak hiperkatabolizm, rekonwalescencja po ciężkich urazach, oparzeniach, infekcjach ogólnoustrojowych oraz w sytuacjach ograniczonej podaży płynów (np. niewydolność serca, nerek, obrzęki, SIADH). Ze względu na wysoką osmolarność roztworu (2200 mOsm/l) konieczne jest podawanie dożylne do dużych żył lub rozcieńczenie preparatu, aby uniknąć powikłań naczyniowych.
choroba wątroby, ciężka hipoglikemia, cukrzyca, glukoza jednowodna, hipoglikemia reaktywna, lek hipoglikemizujący, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, SIADH, składnik węglowodanowy, stan hiperkatabolityczny, stan hipoglikemiczny, suplementacja energii, terapia infuzyjna, zespół endokrynologiczny, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwiększone zapotrzebowanie energetyczne, żywienie pozajelitowe