działanie niepożądane ranitydyny
Ranitydyna to lek z grupy antagonistów receptora H2, stosowany głównie w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksie żołądkowo-przełykowym oraz w zespole Zollingera-Ellisona. Mimo że ranitydyna była powszechnie stosowana przez dziesięciolecia, jej profil bezpieczeństwa został zakwestionowany w ostatnich latach.
Wśród działań niepożądanych ranitydyny wymienia się bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, nudności, wymioty, biegunkę oraz zaparcia. Rzadziej występują reakcje alergiczne, zaburzenia czynności wątroby, nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych (podwyższony poziom enzymów wątrobowych, kreatyniny) oraz zmiany hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia).
W 2019 roku FDA (Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków) wykryła w preparatach ranitydyny zanieczyszczenie N-nitrozodimetyloaminą (NDMA), związkiem potencjalnie rakotwórczym. W konsekwencji, w wielu krajach, w tym w Polsce, leki zawierające ranitydynę zostały wycofane z obrotu. Obecnie prowadzone są dalsze badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania ranitydyny i potencjalnego ryzyka rozwoju nowotworów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ranitydyna, jako antagonista receptora H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Preparaty dostępne są w dawkach 25 mg/ml (Solvertyl), 75 mg (Ranigast PRO, Ranisan), 150 mg (Ranigast, Ranigast MAX, Ranigast Fast, Ranimax Teva, Ranisan, Ranitydyna Aurovitas) w formie tabletek powlekanych, musujących oraz roztworów do infuzji i wstrzykiwań. Analiza dokumentacji medycznej wskazuje, że ranitydyna zasadniczo nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w dawkach terapeutycznych, jednakże istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy, niewyraźne widzenie, senność oraz stany splątania, które mogą negatywnie wpływać na sprawność psychofizyczną pacjentów. Szczególnie preparaty Ranigast Fast (150 mg) i Ranisan (75 mg, 150 mg) zawierają ostrzeżenia o możliwym pogorszeniu zdolności psychomotorycznych, a preparat Solvertyl (25 mg/ml) również może powodować podobne efekty.
antagonista receptora histaminowego H2, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane ranitydyny, funkcja poznawcza, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewyraźne widzenie, podanie parenteralne, ranitydyna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, senność, sprawność psychofizyczna, stan splątania, tabletka musująca, tabletka powlekana, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychomotoryczne, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Działania niepożądane
Ranitydyna, antagonista receptorów histaminowych H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Profil działań niepożądanych obejmuje szerokie spektrum, z klasyfikacją częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą zmiany hematologiczne takie jak agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, które mogą wymagać natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, również stanowią zagrożenie życia. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), sercowe (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, asystolia), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek, które są zwykle odwracalne po odstawieniu leku. U pacjentów w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza psychicznych, jest zwiększone.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku kostnego, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dezorientacja, działanie niepożądane ranitydyny, ginekomastia, hipoplazja szpiku, impotencja, leukopenia, mlekotok, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, żółtaczka