niedrożność przewodu żółciowego wspólnego

Niedrożność przewodu żółciowego wspólnego (choledochus) to stan kliniczny, w którym dochodzi do blokady przepływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego do dwunastnicy. Najczęstszymi przyczynami są kamienie żółciowe (choledocholitiaza), zwężenia przewodu w przebiegu procesów zapalnych, nowotwory (rak trzustki, brodawki Vatera, dróg żółciowych), zmiany pourazowe lub jatrogenne oraz pasożyty dróg żółciowych.

Klinicznie niedrożność przewodu żółciowego wspólnego manifestuje się żółtaczką mechaniczną (zażółcenie skóry i twardówek), świądem skóry, odbarwieniem stolca, ciemnym moczem oraz bólem w prawym podżebrzu. W przypadku współistniejącego zakażenia może wystąpić zapalenie dróg żółciowych (cholangitis) z objawami triady Charcota: gorączką, żółtaczką i bólem brzucha.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone enzymy wątrobowe, szczególnie ALP i GGTP, bilirubina), badania obrazowe (USG, MRCP, ERCP, tomografia komputerowa) oraz endoskopię. ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna) jest metodą zarówno diagnostyczną, jak i terapeutyczną, pozwalającą na sfinkterotomię i usunięcie złogów lub założenie stentu.

Leczenie niedrożności przewodu żółciowego wspólnego zależy od przyczyny. W przypadku kamicy zabiegiem z wyboru jest ERCP ze sfinkterotomią i usunięciem złogów. Przy zwężeniach nowotworowych stosuje się protezowanie dróg żółciowych, a w wybranych przypadkach leczenie operacyjne. Nieleczona niedrożność może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie dróg żółciowych, marskość żółciowa, posocznica i niewydolność wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl