przewód pęcherzykowy

Przewód pęcherzykowy (ductus alveolaris) stanowi ważny element strukturalny płuc, będący końcowym odgałęzieniem dróg oddechowych przed osiągnięciem pęcherzyków płucnych. Jest to mały przewód o średnicy około 0,5 mm, który łączy oskrzeliki oddechowe z woreczkami pęcherzykowymi.

Ściany przewodów pęcherzykowych zawierają pojedyncze pęcherzyki płucne oraz posiadają nieciągłą warstwę mięśni gładkich, co umożliwia pewną regulację przepływu powietrza. Nabłonek wyścielający przewody pęcherzykowe jest jednowarstwowy sześcienny lub płaski, a w jego obrębie występują komórki Clara produkujące surfaktant oraz przeciwciała.

Przewody pęcherzykowe odgrywają istotną rolę w patofizjologii chorób płuc, szczególnie w rozedmie płuc, gdzie dochodzi do destrukcji ścian pęcherzyków i poszerzenia tych przewodów. W astmie oskrzelowej może dochodzić do skurczu mięśni gładkich w ścianach przewodów pęcherzykowych, co przyczynia się do ograniczenia przepływu powietrza. Diagnostyka obrazowa wysokiej rozdzielczości, jak HRCT, pozwala na uwidocznienie zmian patologicznych w obrębie tych struktur.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl