wytrzewienie wrodzone

Wytrzewienie wrodzone (łac. gastroschisis) to wada rozwojowa polegająca na występowaniu ubytku w powłokach brzusznych, przez który dochodzi do przemieszczenia się jelit poza jamę brzuszną płodu. W przeciwieństwie do przepukliny pępowinowej, ubytek znajduje się najczęściej po prawej stronie pępka, a przemieszczone narządy nie są pokryte workiem przepuklinowym.

Wada ta występuje z częstością około 1-5 na 10 000 żywych urodzeń i jest coraz częściej diagnozowana, zwłaszcza u młodych matek. Dokładna etiologia nie jest w pełni poznana, ale wiąże się ją z zaburzeniami w rozwoju ściany brzucha we wczesnym okresie embriogenezy. Czynniki ryzyka obejmują młody wiek matki, palenie tytoniu, zażywanie narkotyków oraz stosowanie niektórych leków w ciąży.

Diagnostyka wytrzewienia wrodzonego jest możliwa już w badaniu ultrasonograficznym w drugim trymestrze ciąży. Charakterystycznym obrazem jest widoczna pętla jelitowa swobodnie unosząca się w płynie owodniowym, bez pokrycia workiem przepuklinowym. Wczesne rozpoznanie umożliwia zaplanowanie porodu w ośrodku referencyjnym z dostępem do specjalistycznej opieki neonatologicznej i chirurgicznej.

Leczenie wytrzewienia wrodzonego wymaga interwencji chirurgicznej, najczęściej w pierwszych dobach życia. Zabieg polega na umieszczeniu wytrzewionych narządów z powrotem w jamie brzusznej i zamknięciu ubytku. W przypadkach, gdy jednorazowe umieszczenie wszystkich narządów nie jest możliwe, stosuje się techniki etapowego zamykania powłok brzusznych. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć zależy od stopnia uszkodzenia jelit, współistniejących wad oraz powikłań pooperacyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl