wady powłok jamy brzusznej

Wady powłok jamy brzusznej to grupa wrodzonych anomalii obejmujących nieprawidłowości w budowie ściany przedniej brzucha. Do najczęstszych wad należą przepuklina pępkowa, gastroschiza (wytrzewienie przez szczelinę pozapępkową) oraz omphalocele (przepuklina pępowinowa), które występują z częstością około 1 na 2000-5000 żywych urodzeń.

Gastroschiza charakteryzuje się ewenteracją trzewi przez ubytek w powłokach brzusznych, zwykle zlokalizowany po prawej stronie pępka. W przeciwieństwie do omphalocele, narządy nie są pokryte workiem przepuklinowym i są narażone na bezpośredni kontakt z płynem owodniowym, co może prowadzić do stanu zapalnego i zwłóknienia jelit. Diagnostyka prenatalna opiera się głównie na badaniu ultrasonograficznym, a leczenie wymaga pilnej interwencji chirurgicznej po urodzeniu.

Omphalocele (przepuklina pępowinowa) to wada charakteryzująca się przemieszczeniem narządów jamy brzusznej przez ubytek w okolicy pępka, przy czym trzewia są pokryte workiem przepuklinowym składającym się z otrzewnej i owodni. Wada ta często współistnieje z innymi anomaliami rozwojowymi, w tym z wadami chromosomalnymi, serca oraz zespołami genetycznymi, co wpływa na rokowanie i plan leczenia.

Leczenie wad powłok brzusznych jest zawsze chirurgiczne i zależy od rozległości wady, stanu narządów wewnętrznych oraz obecności wad towarzyszących. W przypadkach dużych ubytków, gdy pierwotne zamknięcie nie jest możliwe, stosuje się techniki etapowe, w tym zastosowanie sztucznych materiałów lub worków silikonowych (silo). Rokowanie zależy od typu wady, jej wielkości, występowania innych anomalii oraz jakości opieki okołooperacyjnej.