toxocara
Toxocara to rodzaj pasożytniczych nicieni, którego najważniejszymi gatunkami są Toxocara canis i Toxocara cati, pasożytujące odpowiednio u psów i kotów. U ludzi zarażenie tymi pasożytami powoduje toksokarozę – chorobę odzwierzęcą (zoonozę), która może przebiegać pod postacią zespołu larwy wędrującej trzewnej (visceral larva migrans) lub zespołu larwy wędrującej ocznej (ocular larva migrans).
Do zarażenia u ludzi dochodzi najczęściej poprzez przypadkowe spożycie jaj pasożyta znajdujących się w glebie zanieczyszczonej odchodami zwierząt, na niemytych owocach i warzywach lub poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami. Larwy Toxocara, po dostaniu się do organizmu człowieka, nie mogą osiągnąć pełnej dojrzałości, lecz migrują przez tkanki, powodując reakcje zapalne.
W diagnostyce toksokarozy wykorzystuje się metody serologiczne (test ELISA), badania obrazowe oraz badanie morfologii krwi, które może wykazać eozynofilię. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwpasożytniczych (albendazol, mebendazol), a w ciężkich przypadkach dodatkowo kortykosteroidów. Zapobieganie polega na odpowiedniej higienie, regularnym odrobaczaniu zwierząt domowych oraz unikaniu kontaktu z potencjalnie zanieczyszczoną glebą, szczególnie przez dzieci.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Robaki u ludzi – Zapobieganie i profilaktyka
Zakażenia pasożytami jelitowymi stanowią globalny problem zdrowotny, wymagający kompleksowej profilaktyki opartej na rygorystycznej higienie osobistej, odpowiedniej obróbce termicznej żywności (mięso czerwone i ryby do 62,8°C, mięso mielone do 71°C, drób do 73,9°C) oraz utrzymaniu czystości środowiska domowego (pranie bielizny i pościeli w temperaturze minimum 60°C). Szczególne znaczenie ma okresowe odrobaczanie w obszarach endemicznych, zgodnie z zaleceniami WHO, stosujące albendazol (400 mg), mebendazol (500 mg) lub iwermektynę w przypadku Strongyloides stercoralis. Profilaktyka obejmuje także unikanie kontaktu z zanieczyszczoną glebą, wodą i żywnością, a także kontrolę zwierząt domowych poprzez regularne odrobaczanie i higienę. Dzieci, kobiety w ciąży oraz osoby z obniżoną odpornością wymagają szczególnej uwagi i dostosowanych środków zapobiegawczych.
albendazol, Ascaris lumbricoides, Enterobius vermicularis, Giardia lamblia, glista, glista ludzka, iwermektyna, jajo pasożyta, leczenie profilaktyczne, leiszmanioza, lek przeciwpasożytniczy, mebendazol, odrobaczanie, owsik, pasożyt jelitowy, ponowne zakażenie, schistosomatoza, Strongyloides stercoralis, tasiemiec, tęgoryjec, toksoplazmoza, toxocara, Trichuris trichiura, włosogłówka, zakażenie pasożytnicze - Leksykon chorób i schorzeń
Robaki u ludzi – Epidemiologia
Zarażenia pasożytnicze robakami, zwłaszcza helmintami przenoszonymi przez glebę (STH), schistosomami i filariami, stanowią istotny problem zdrowotny globalnie, dotykając około 1,5 miliarda ludzi (24% populacji światowej). Najczęstsze helminty to Ascaris lumbricoides, Trichuris trichiura oraz tęgoryjce Necator americanus i Ancylostoma duodenale. Występowanie tych zakażeń jest szczególnie wysokie w regionach tropikalnych i subtropikalnych, zwłaszcza w Afryce Subsaharyjskiej, Azji i obu Amerykach, gdzie warunki sanitarne są niewystarczające. W 2021 roku ponad 500 milionów dzieci w krajach endemicznych otrzymało profilaktyczne leczenie przeciwpasożytnicze, co stanowi 62% dzieci z grupy ryzyka. Globalna częstość występowania glistnicy spadła z 1089,36 mln przypadków w 1990 r. do 799,68 mln w 2016 r., a podobne tendencje obserwuje się dla włośnicy, tęgoryjczycy i schistosomatozy. Diagnostyka opiera się na badaniu kału, testach serologicznych, badaniu plwociny oraz metodach obrazowych, a nadzór epidemiologiczny jest kluczowy dla monitorowania skuteczności programów kontroli.
badanie kału, badanie plwociny, cysticerkoza, eozynofil, eozynofilia, filarioza limfatyczna, glistnica, helmint, lek przeciwpasożytniczy, masowe podawanie leków, moksydektyna, onchocerkoza, owsiki, robaki przenoszone przez glebę, schistosomatoza, schistosomy, strongyloidoza, test serologiczny, test taśmowy, toxocara, włośnica, włosogłówka ludzka