sygnały bezpieczeństwa

Sygnały bezpieczeństwa to koncepcja w psychoterapii i psychiatrii, odnosząca się do strategii terapeutycznych stosowanych szczególnie w terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) oraz terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT). Technika ta polega na identyfikacji i wykorzystaniu bodźców (wizualnych, słuchowych, dotykowych), które wywołują u pacjenta poczucie spokoju i bezpieczeństwa.

W kontekście leczenia zaburzeń lękowych, PTSD czy borderline, sygnały bezpieczeństwa pomagają pacjentom rozpoznawać sytuacje, które faktycznie są bezpieczne, mimo odczuwanego lęku. W terapii ekspozycyjnej sygnały te mogą być stopniowo wycofywane, aby pacjent nauczył się funkcjonować bez nadmiernego polegania na zewnętrznych czynnikach redukujących lęk.

Badania neurobiologiczne wskazują, że sygnały bezpieczeństwa aktywują rejony mózgu związane z kontrolą poznawczą emocji, w tym korę przedczołową, jednocześnie redukując aktywność ciała migdałowatego odpowiedzialnego za reakcje lękowe. Prawidłowe wykorzystanie sygnałów bezpieczeństwa w terapii wymaga dokładnej oceny klinicznej, aby nie stały się one elementem unikania czy wzmacniania zachowań lękowych.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl