zaburzenia funkcji kognitywnych

Zaburzenia funkcji kognitywnych (poznawczych) obejmują nieprawidłowości w zakresie procesów myślowych takich jak pamięć, uwaga, zdolność uczenia się, orientacja, język, myślenie abstrakcyjne oraz funkcje wykonawcze. Deficyty te mogą występować w różnym nasileniu – od łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI) po ciężkie zespoły otępienne, które znacząco upośledzają codzienne funkcjonowanie pacjenta.

Etiologia zaburzeń funkcji kognitywnych jest różnorodna i obejmuje schorzenia neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, otępienie czołowo-skroniowe, choroba Parkinsona), zaburzenia naczyniowe, urazy mózgu, zaburzenia metaboliczne, infekcje OUN, choroby psychiczne, działania niepożądane leków oraz czynniki toksyczne. Wczesna diagnostyka różnicowa ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego leczenia, szczególnie w przypadku odwracalnych przyczyn zaburzeń poznawczych.

Diagnostyka zaburzeń funkcji kognitywnych opiera się na badaniu klinicznym, standaryzowanych testach neuropsychologicznych (MMSE, MoCA, testy fluencji słownej), badaniach obrazowych (MRI, CT, PET) oraz biomarkerach. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje farmakoterapię (inhibitory cholinesterazy, memantyna), leczenie chorób współistniejących, interwencje niefarmakologiczne (trening poznawczy, terapia zajęciowa) oraz wsparcie psychospołeczne dla pacjenta i opiekunów.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl