mefenezyna
Mefenezyna (Mephenesin) to środek działający relaksująco na mięśnie szkieletowe, wprowadzony do lecznictwa w latach 40. XX wieku. Jest pochodną glikolu propylenowego i działa głównie hamując polisypinatyczne odruchy rdzeniowe poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.
Mechanizm działania mefenezyny polega na blokadzie przewodnictwa impulsów w synapsach interneuronów rdzenia kręgowego, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśniowego bez wpływu na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Substancja ta wykazuje również łagodne działanie przeciwlękowe i uspokajające.
W praktyce klinicznej mefenezyna została w dużej mierze zastąpiona przez nowsze środki miorelaksacyjne o lepszym profilu bezpieczeństwa i skuteczności. Wskazania do jej stosowania obejmowały stany wzmożonego napięcia mięśniowego różnego pochodzenia, w tym napięciowe bóle głowy, zespoły bólowe kręgosłupa oraz spastyczność w schorzeniach neurologicznych.
Działania niepożądane mefenezyny to głównie senność, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje alergiczne. Ze względu na krótki okres półtrwania (około 1-2 godziny) wymaga częstego dawkowania, co również przyczyniło się do jej ograniczonego zastosowania we współczesnej farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Methocarbamol Espefa 500 mg
Metokarbamol, substancja czynna leku Methocarbamol Espefa, jest ośrodkowo działającym lekiem zwiotczającym mięśnie prążkowane, należącym do estrów kwasu karbaminowego (kod ATC: M03BA03). Jego mechanizm działania polega na wybiórczym blokowaniu wielosynaptycznych odruchów rdzeniowych, zwłaszcza dróg siateczkowo-rdzeniowych, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśniowego. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że metokarbamol zapobiega drgawkom wywoływanym przez kardiozol, strychninę oraz elektrowstrząsy. Substancja nie wpływa bezpośrednio na mięśnie prążkowane, płytkę nerwowo-mięśniową ani przewodnictwo nerwów ruchowych, co odróżnia ją od leków działających obwodowo.
dawkowanie terapeutyczne, działanie miorelaksacyjne, działanie uspokajające, efekt sedatywny, elektrowstrząsy, ester kwasu karbaminowego, impulsy nerwowe, kurcz mięśniowy, leki zwiotczające mięśnie, mefenezyna, metokarbamol, mięśnie prążkowane, mięśnie szkieletowe, odruchy rdzeniowe, ośrodkowy układ nerwowy, płytka nerwowo-mięśniowa, zwiotczenie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Metokarbamol – Właściwości farmakodynamiczne
Metokarbamol, będący estrem kwasu karbaminowego (kod ATC: M03BA03), działa jako ośrodkowy lek zwiotczający mięśnie poprzez hamowanie polisynaptycznych odruchów w rdzeniu kręgowym i ośrodkach podkorowych, szczególnie w drogach siateczkowo-rdzeniowych. W dawkach terapeutycznych nie wpływa na mięśnie prążkowane, płytkę nerwowo-mięśniową ani nerwy ruchowe, co pozwala na selektywne rozluźnienie patologicznie napiętych mięśni bez zaburzenia funkcji mięśni szkieletowych i gładkich. Metokarbamol wykazuje także łagodne działanie uspokajające, które może być nasilone u wrażliwych pacjentów lub przy przekroczeniu zalecanych dawek. W preparacie Distem, zawierającym 380 mg metokarbamolu i 300 mg paracetamolu, działanie miorelaksacyjne jest uzupełnione przez właściwości przeciwbólowe i przeciwgorączkowe paracetamolu.
działanie antynocyceptywne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie uspokajające, enzym cyklooksygenaza, ester kwasu karbaminowego, izoforma COX-3, lek zwiotczający mięśnie, mefenezyna, metokarbamol, mięsień prążkowany, nerw ruchowy, odruch polisynaptyczny, ośrodek podkorowy, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, płytka nerwowo-mięśniowa, podwzgórze, prostaglandyna E1, rdzeń kręgowy, sygnał nocyceptywny, synteza prostaglandyn, szlak serotoninergiczny, wzmożone napięcie mięśniowe, zwiotczenie mięśni