biodostępność składnika czynnego

Biodostępność składnika czynnego to kluczowy parametr farmakokinetyczny określający ilość substancji leczniczej, która dociera do krążenia ogólnego i jest dostępna w miejscu działania. Wyraża się ją jako procent podanej dawki, który jest wchłaniany i dociera do krwiobiegu.

Czynniki wpływające na biodostępność obejmują właściwości fizykochemiczne substancji (rozpuszczalność, stabilność), postać farmaceutyczną leku, drogę podania, a także indywidualne cechy pacjenta (wiek, choroby współistniejące, interakcje z innymi lekami). Biodostępność po podaniu dożylnym wynosi z definicji 100%, natomiast przy innych drogach podania (doustnej, przezskórnej, podjęzykowej) jest zwykle niższa.

Znajomość biodostępności ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej przy ustalaniu dawkowania leków, przewidywaniu efektów terapeutycznych oraz ocenie biorównoważności preparatów generycznych. Niska biodostępność może skutkować niedostatecznym efektem terapeutycznym, podczas gdy wysoka biodostępność może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl