środek chelatujący
Środek chelatujący (chelator) to związek chemiczny zdolny do tworzenia kompleksów chelatowych z jonami metali. W medycynie chelatory są stosowane głównie w leczeniu zatruć metalami ciężkimi oraz w przypadkach nadmiaru metali w organizmie, takich jak żelazo czy miedź.
Mechanizm działania chelatora polega na otaczaniu jonu metalu poprzez wiązania koordynacyjne, tworząc strukturę przypominającą kleszcze (z greckiego „chele” – kleszcze). Powstały kompleks jest rozpuszczalny w wodzie i może być wydalony z organizmu, najczęściej przez nerki.
Do najpopularniejszych środków chelatujących stosowanych klinicznie należą: kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA) – używany w zatruciach ołowiem; deferoksamina – w leczeniu hemochromatozy i innych stanów nadmiaru żelaza; D-penicylamina – stosowana w chorobie Wilsona do usuwania nadmiaru miedzi; dimerkaptopropanol (BAL) – w zatruciach arsenem i rtęcią.
Terapia chelatująca wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na możliwe działania niepożądane, które mogą obejmować uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, reakcje alergiczne oraz usuwanie niezbędnych mikroelementów z organizmu. Nowoczesne chelatory są projektowane z myślą o zwiększonej selektywności wobec określonych metali, co pozwala zminimalizować efekty uboczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Stront – Interakcje
Stront (90Sr) oraz jego pochodna itr (90Y) są wykorzystywane jako prekursory radiofarmaceutyków, emitujących promieniowanie beta o maksymalnej energii 2,28 MeV, z okresem półtrwania 2,67 dnia (64,1 godziny). Ze względu na brak bezpośrednich badań interakcji chlorku itru (90Y) z innymi lekami, zaleca się szczegółową analizę Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) konkretnego preparatu. Potencjalne interakcje obejmują mechanizmy farmakodynamiczne, farmakokinetyczne oraz fizykochemiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z preparatami zawierającymi wapń, bisfosfonianami, środkami chelatującymi, lekami nefrotoksycznymi (np. cyklosporyną, amfoterycyną B), lekami mielosupresyjnymi oraz hormonami płciowymi, które mogą zmieniać dystrybucję, metabolizm, wydalanie lub toksyczność radiofarmaceutyków. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania bisfosfonianów i środków chelatujących oraz monitorowanie funkcji nerek i parametrów morfologicznych krwi.
amfoterycyna B, badanie obrazowe, bisfosfonian, chlorek itru-90, cyklosporyna, cyrkon-90, działanie niepożądane, farmakokinetyka, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja fizyczno-chemiczna, itr-90, kompleks radiofarmaceutyczny, lek nefrotoksyczny, lekarz medycyny nuklearnej, mielosupresja, okres półtrwania izotopu, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie beta, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, środek chelatujący, stront-90, technika scyntygraficzna, tkanka kostna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budipulmi 0,25 mg/ml
Budipulmi to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, dostępna w pojemnikach jednodawkowych o objętości 2 ml, co odpowiada dawkom 0,5 mg lub 1 mg substancji czynnej. Preparat ma pH w zakresie 4,0-5,0 i zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu (izotoniczność), cytrynian sodu i kwas cytrynowy (buforowanie pH), polisorbat 80 (stabilizacja zawiesiny), disodu edetynian (chelatujący stabilizator), kwas solny i wodorotlenek sodu (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Lek jest przeznaczony do inhalacji za pomocą nebulizatora i może być stosowany bezpośrednio lub po rozcieńczeniu 0,9% roztworem chlorku sodu, przy czym mieszaninę należy zużyć w ciągu 30 minut od przygotowania.
budezonid, chlorek sodu, cytrynian sodu, edetynian disodu, jama ustna, kwas cytrynowy, kwas solny, maska twarzowa, nebulizator, niezgodność farmaceutyczna, podanie wziewne, pojemnik jednodawkowy, polisorbat 80, rozcieńczanie leku, środek chelatujący, stabilizator farmaceutyczny, substancja pomocnicza, surfaktant, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zakażenie grzybicze, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azelamed 0,5 mg/ml
Azelamed to krople do oczu zawierające chlorowodorek azelastyny w stężeniu 0,5 mg/ml, co odpowiada dawce 0,015 mg substancji czynnej na pojedynczą kroplę (ok. 30 µl). Preparat ma pH w zakresie 5,0–6,1 oraz osmolarność 260–300 mOsmol/kg, co zapewnia odpowiednią tolerancję okulistyczną. W składzie pomocniczym znajduje się chlorek benzalkoniowy jako konserwant w stężeniu 0,125 mg/ml (3,75 µg na kroplę), disodu edetynian, hypromeloza 4000 zwiększająca lepkość, sorbitol jako środek izotonizujący oraz regulujące pH wodorotlenek sodu. Roztwór jest przechowywany w butelce HDPE o pojemności 10 ml, zawierającej 6 ml preparatu, z kroplomierzem LDPE i zabezpieczeniem gwarancyjnym.
chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek azelastyny, disodu edetynian, hypromeloza, konserwant farmaceutyczny, krople do oczu, osmolarność roztworu, pH roztworu, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, sodu wodorotlenek, sorbitol, środek chelatujący, środek izotonizujący, woda do wstrzykiwań, zabezpieczenie gwarancyjne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diafer 50 mg Fe3+/ml
Przedawkowanie derizomaltozy żelazowej zawartej w preparacie Diafer cechuje się niskim profilem toksyczności, jednak dawki pozajelitowe ≥500 mg mogą powodować charakterystyczne zmiany laboratoryjne, takie jak brązowe zabarwienie surowicy krwi po 4 godzinach od podania. Najpoważniejszym powikłaniem jest nadmierna akumulacja żelaza w tkankach, prowadząca do hemosyderozy – patologicznego stanu z nadmiernym odkładaniem żelaza w narządach miąższowych, co zwiększa ryzyko uszkodzeń narządowych i dysfunkcji. Monitorowanie stężenia ferrytyny w surowicy jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stopnia przedawkowania, gdyż podwyższone wartości wskazują na zwiększone zapasy żelaza i rozwój hemosyderozy.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Milukante 4 mg
Milukante to lek zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, co ułatwia podawanie preparatu zwłaszcza dzieciom. Tabletki mają jasno różowy, owalny i dwuwypukły kształt. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 4,8 mg aspartamu (E 951) oraz 104,51 mg mannitolu (E 421), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją tych składników. Pozostałe składniki to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hydroksypropyloceluloza, disodu edetynian, talk oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Kandesar 16 mg
Lek Kandesar zawiera substancję czynną kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg oraz 16 mg na tabletkę. Tabletki są niepowlekane, o okrągłym, obustronnie wypukłym kształcie, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Tabletki 8 mg mają średnicę 8 mm i kolor różowy do czerwonobrązowego z białawą mozaiką, natomiast tabletki 16 mg mają średnicę 7,1 mm i kolor jasnoróżowy do bladoczerwonego. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (105,85 mg w tabletce 8 mg i 74,155 mg w tabletce 16 mg), skrobię kukurydzianą, hypromelozę 2910, wapnia stearynian, hydroksypropylocelulozę, disodu edetynian, celulozę mikrokrystaliczną oraz barwnik żelaza tlenek czerwony (E 172).
blister, celuloza mikrokrystaliczna, edetynian disodu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, skrobia kukurydziana, środek chelatujący, środek poślizgowy, środek wiążący, stearynian wapnia, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka niepowlekana, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Deslodyna 0,5 mg/ml
Deslodyna jest dostępna w formie roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml, gdzie każdy mililitr zawiera 0,5 mg desloratadyny. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego płynu, wolnego od ciał obcych, co ułatwia podawanie zwłaszcza pacjentom z trudnościami w połykaniu, w tym dzieciom. W skład roztworu wchodzą substancje pomocnicze, w tym sorbitol (E 420) w ilości 103 mg/ml, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją cukrów. Produkt dostępny jest w butelkach o pojemności 60 ml i 150 ml, wyposażonych w zabezpieczenia przed dostępem dzieci oraz dozowniki – łyżkę miarową (2,5 ml i 5 ml) lub strzykawkę doustną (5 ml z podziałką co 0,5 ml).
bufor pH, cytrynian sodu, desloratadyna, dysfagia, edetynian disodu, glikol propylenowy, hypromeloza, kwas cytrynowy, łyżka miarowa, nietolerancja cukrów, okres ważności leku, regulator kwasowości, roztwór doustny, sorbitol, sorbitol ciekły, środek chelatujący, strzykawka doustna, substancja słodząca, substancja zagęszczająca, sukraloza, zabezpieczenie przed dziećmi - Leksykon leków
Interakcje leku – Carbomedac 10 mg/ml
Karboplatyna, substancja czynna preparatu Carbomedac, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii przeciwnowotworowej. Jednoczesne stosowanie karboplatyny z innymi cytostatykami lub lekami mielosupresyjnymi prowadzi do addytywnego nasilenia toksyczności, zwłaszcza mielosupresji, co wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i dostosowania dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu karboplatyny z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, wankomycyna, kapreomycyna, diuretyki pętlowe), gdyż zwiększa to ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, co wymaga monitorowania funkcji nerek i słuchu. Ponadto, stosowanie doustnych antykoagulantów u pacjentów leczonych karboplatyną wiąże się ze zmiennością krzepliwości, co wymaga częstszej kontroli INR. Przeciwwskazane jest podawanie żywych atenuowanych szczepionek, zwłaszcza przeciw żółtej febrze, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań u pacjentów immunosupresyjnych.
aminoglikozyd, antykoagulant, Carbomedac, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk pętlowy, dysfagia, działanie przeciwnowotworowe, fenytoina, fosfenytoina, hepatotoksyczność, immunosupresja, kapreomycyna, karboplatyna, klirens nerkowy, lek mielosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, limfoproliferacja, mielotoksyczność, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, ototoksyczność, sirolimus, środek chelatujący, szczepionka atenuowana, takrolimus, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność szpiku kostnego, wankomycyna, wskaźnik INR, zakrzep, żółta febra - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil B. Braun jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 0,1 mg/ml flumazenilu, w ampułkach 5 ml (0,5 mg) lub 10 ml (1 mg). Preparat jest bezbarwny, przezroczysty, o pH 3,9-5,0, zawiera 3,7 mg/ml sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze obejmują kwas octowy lodowaty (bufor pH), chlorek sodu (izotoniczność), disodu edetynian (chelatujący), wodorotlenek sodu (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt występuje także jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji i jest pakowany w ampułki ze szkła typu I. Nie należy mieszać Flumazenilu B. Braun z innymi lekami poza wymienionymi jako zgodne.
ampułka, chlorek sodu, dieta niskosodowa, disodu edetynian, flumazenil, izotoniczność roztworu, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas octowy lodowaty, pH, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, środek chelatujący, stabilność chemiczna i fizyczna, temperatura przechowywania, warunki aseptyczne, wlew, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Interakcje leku – BiotinoZin 10 mg + 25 mg Zn2+
Produkt leczniczy BiotinoZin zawiera 10 mg biotyny oraz 25 mg jonów cynku (w postaci cynku glukonianu) i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii. Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon) oraz hormony steroidowe mogą obniżać stężenie biotyny poprzez przyspieszenie jej katabolizmu, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia i ewentualnej korekty dawki. Kwas walproinowy obniża aktywność biotynidaz, co może zmieniać metabolizm biotyny. Antybiotyki wpływają na mikroflorę jelitową, zmniejszając dostępność biotyny, a awidyna zawarta w surowym białku jaja kurzego inaktywuje biotynę, uniemożliwiając jej wchłanianie – pacjentom zaleca się unikanie surowych jaj. Spożycie alkoholu i palenie tytoniu (szczególnie u kobiet) przyspieszają katabolizm biotyny, co może osłabiać działanie BiotinoZin.
antybiotyk, awidyna, biotyna, biotynidaza, chinolon, cyprofloksacyna, dieta wysokobłonnikowa, fenytoina, fityna, fluorochinolon, glikoproteina, glukonian cynku, hormon steroidowy, katabolizm, kwas dimerkaptobursztynowy, kwas dimerkaptopropanosiarkowy, kwas etylenodiaminotetraoctowy, kwas foliowy, kwas walproinowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwdrgawkowy, miedź, mikroflora jelitowa, niedobór biotyny, nikotynizm, padaczka, penicylamina, środek chelatujący, tetracyklina, wchłanianie, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fixapost 50 mikrogramów/ml + 5 mg/ml
Fixapost to krople do oczu zawierające 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu maleinianu, co przekłada się na dawkę około 1,5 µg latanoprostu i 0,15 mg tymololu na jedną kroplę. Preparat zawiera także 50 mg/ml makrogloglicerolu hydroksystearynianu, substancji pomocniczej o potencjalnym znaczeniu klinicznym. Roztwór charakteryzuje się pH 5,7-6,2 oraz osmolalnością 300-340 mosmol/kg, co zapewnia komfort aplikacji i izotoniczność względem filmu łzowego. Skład uzupełniają substancje takie jak sorbitol, makrogol, karbomer, disodu edetynian, wodorotlenek sodu oraz woda do wstrzykiwań, które wpływają na stabilność, lepkość i właściwości nawilżające preparatu.
disodu edetynian, izotoniczność roztworu, karbomer, krople do oczu, latanoprost, makrogol, makrogologlicerolu hydroksystearynian, olej rycynowy polioksylowany, osmolalność, pH filmu łzowego, płyn łzowy, pojemnik jednodawkowy, sodu wodorotlenek, sorbitol, środek chelatujący, substancja emulgująca, substancja nawilżająca, tymolol maleinian, woda do wstrzykiwań, zanieczyszczenie mikrobiologiczne, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Travocort (10 mg + 1 mg)/g
Travocort to krem o stężeniu substancji czynnych 10 mg izokonazolu azotanu oraz 1 mg diflukortolonu walerianianu na gram preparatu, łączący działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Izokonazol azotan pełni funkcję przeciwgrzybiczą, natomiast diflukortolon walerianian jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym. Krem charakteryzuje się biało-żółtym kolorem i nieprzezroczystą konsystencją, a jego skład obejmuje również substancje pomocnicze takie jak wazelina biała, parafina ciekła, alkohol cetostearylowy, polisorbat 60, sorbitanu stearynian, disodu edetynian oraz wodę oczyszczoną, które pełnią funkcje emulgatorów, rozpuszczalników i konserwantów.
alkohol cetostearylowy, diflukortolonu walerianian, disodu edetynian, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, emulgator, interakcja substancji, izokonazolu azotan, kortykosteroid, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, polisorbat 60, sorbitanu stearynian, środek chelatujący, środek zwilżający, stabilizator konsystencji, substancja przeciwgrzybicza, wazelina biała - Leksykon leków
Skład i postać leku – Allergo-Comod 20 mg
Allergo-COMOD to krople do oczu w formie roztworu o stężeniu 20 mg/ml, zawierające substancję czynną sodu kromoglikan (Natrii cromoglicas). Preparat jest pozbawiony środków konserwujących dzięki zastosowaniu innowacyjnego systemu dozowania COMOD, który zapobiega kontaminacji poprzez mechaniczną pompkę z odpowietrzeniem. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: disodu edetynian (środek chelatujący), sorbitol (reguluje osmolarność i poprawia tolerancję) oraz woda do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Produkt jest dostępny w opakowaniu o pojemności 10 ml, zaprojektowanym tak, aby utrzymać sterylność roztworu przez cały okres stosowania.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Diclofenac sodium Nutra Essential 40 mg/ml
Diclofenac sodium Nutra Essential to miejscowy aerozol na skórę zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 40 mg/mL. Preparat jest podawany za pomocą pompki rozpylającej, gdzie pojedyncze naciśnięcie uwalnia 0,2 mL roztworu, dostarczając 8 mg substancji czynnej. Produkt zawiera również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak glikol propylenowy (150 mg/mL), lecytyna sojowa (97,98 mg/mL) oraz etanol 96% (33,26 mg/mL), które pełnią funkcje rozpuszczalników, środków zwiększających penetrację, buforów pH, przeciwutleniaczy i aromatów. Opakowanie zawiera 25 g roztworu (30 mL butelka), co odpowiada 125 naciśnięciom pompki, a okres ważności wynosi 3 lata, z 6-miesięczną stabilnością po otwarciu.
aerozol na skórę, alkohol izopropylowy, askorbylu palmitynian, bufor pH, diklofenak sodowy, disodu edetynian, disodu fosforan, etanol, fosfatydylocholina, glikol propylenowy, kwas solny, lecytyna sojowa, lizofosfatydylocholina, olejek eteryczny miętowy, przeciwutleniacz, regulator pH, sodu diwodorofosforan, sodu wodorotlenek, solubilizator, środek chelatujący, środek zwiększający penetrację, tokoferol - Leksykon leków
Skład i postać leku – Taflotan 15 mcg/ml
Taflotan to roztwór do oczu zawierający 15 µg tafluprostu na 1 ml, co odpowiada 4,5 µg substancji czynnej w pojedynczym pojemniku jednodawkowym o objętości 0,3 ml oraz około 0,45 µg w jednej kropli (ok. 30 µl). Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak glicerol, sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu edetynian, polisorbat 80 oraz regulatory pH (kwas solny i/lub sodu wodorotlenek). Istotna jest zawartość fosforanów wynosząca 1,2 mg/ml, co przekłada się na około 0,04 mg fosforanów w pojedynczej kropli. Taflotan jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem, pakowanym w pojemniki jednodawkowe z LDPE, dostępny w opakowaniach po 30 lub 90 sztuk (każdy pojemnik 0,3 ml).
Produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C, a po otwarciu torebki foliowej pojemniki jednodawkowe przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Otwarty pojemnik należy wyrzucić po użyciu. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a po otwarciu torebki foliowej preparat zachowuje stabilność do 28 dni przy zachowaniu odpowiednich warunków przechowywania. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, a niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych.
disodu edetynian, fosforany, glicerol, krople do oczu, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pH roztworu, pojemnik jednodawkowy, polietylen niskiej gęstości, polisorbat, produkt leczniczy, sodu diwodorofosforan, środek chelatujący, środek nawilżający, substancja czynna, surfaktant, tafluprost, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Karboplatyna – Interakcje
Karboplatyna, jako lek alkilujący stosowany w terapii przeciwnowotworowej, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania karboplatyny z lekami nefrotoksycznymi i ototoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna, tobramycyna), wankomycyna, kapreomycyna oraz diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid), ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności nerkowej i słuchowej. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami mielosupresyjnymi lub radioterapią konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby ograniczyć kumulatywną mielosupresję. Ponadto, stosowanie karboplatyny z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, fosfenytoina) jest niezalecane z powodu ryzyka nasilenia drgawek i zmniejszenia skuteczności cytostatyku. W trakcie terapii należy również unikać materiałów medycznych zawierających aluminium, które mogą reagować z karboplatyną, tworząc czarny osad, co stanowi przeciwwskazanie do ich użycia.
acenokumarol, amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk pętlowy, doustny środek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie mielosupresyjne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, furosemid, gentamycyna, hepatotoksyczność, immunosupresja, kapreomycyna, karboplatyna, klirens nerkowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, lek przeciwdrgawkowy, limfoproliferacja, mielotoksyczność, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, odczyn poszczepienny, sirolimus, środek chelatujący, substancja chelatująca, szczepionka atenuowana, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw żółtej febrze, takrolimus, tobramycyna, torasemid, wankomycyna, warfaryna, wskaźnik INR, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Monoprost 50 mcg/ml
MONOPROST to krople do oczu zawierające latanoprost w stężeniu 50 µg/ml, co odpowiada około 1,5 µg substancji czynnej w pojedynczej kropli. Preparat ma postać lekko żółtego, opalizującego roztworu o pH 6,5–7,5 i osmolalności 250–310 mosmol/kg. W składzie znajdują się substancje pomocnicze takie jak makrogologlicerolu hydroksystearynian 40 (50 mg/ml), sorbitol, karbomer 974P, makrogol 4000, disodu edetynian, wodorotlenek sodu oraz woda do wstrzykiwań. Produkt dostępny jest w butelkach HDPE o pojemnościach 2,5 ml (≥70 kropli) oraz 6 ml (≥190 kropli), bez konserwantów, wyposażonych w system Easygrip i zabezpieczenie gwarancyjne.
disodu edetynian, HDPE, karbomer, krople do oczu, latanoprost, makrogol, makrogologlicerolu hydroksystearynian 40, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pH, polietylen wysokiej gęstości, polimer, polioksyetylenowany olej rycynowy, roztwór, sodu wodorotlenek, sorbitol, środek chelatujący, środek utrzymujący wilgoć, substancja emulgująca, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań