niestabilna dławica
Niestabilna dławica piersiowa (angina pectoris instabilis) to ostry zespół wieńcowy charakteryzujący się bólem dławicowym, który występuje w spoczynku lub przy minimalnym wysiłku, trwa dłużej niż 20 minut i nie ustępuje po przyjęciu nitrogliceryny. Jest wynikiem nagłego zmniejszenia przepływu krwi przez tętnice wieńcowe, najczęściej spowodowanego pęknięciem blaszki miażdżycowej i utworzeniem skrzepu, który nie zamyka jednak całkowicie światła naczynia.
W przeciwieństwie do zawału mięśnia sercowego, niestabilna dławica nie prowadzi do martwicy kardiomiocytów, co potwierdza brak wzrostu markerów sercowych (troponin) we krwi. Jednak stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż istnieje wysokie ryzyko progresji do zawału serca. Diagnostyka obejmuje EKG (możliwe obniżenie odcinka ST lub ujemne załamki T), badania biochemiczne oraz koronarografię.
Leczenie niestabilnej dławicy obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, beta-adrenolityki, statyny, inhibitory ACE) oraz często rewaskularyzację poprzez przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG). Stratyfikacja ryzyka według skal GRACE lub TIMI pomaga w podejmowaniu decyzji terapeutycznych i określeniu rokowania pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ralik 750 mg
Ranolazyna, klasyfikowana jako lek z grupy innych leków nasercowych (kod ATC: C01EB18), jest stosowana głównie w terapii przewlekłej dławicy piersiowej. Jej mechanizm działania opiera się na hamowaniu późnego prądu sodowego w kardiomiocytach, co zmniejsza wewnątrzkomórkowe przeładowanie jonami wapnia, poprawiając relaksację mięśnia sercowego i redukując sztywność rozkurczową lewej komory. Ranolazyna wykazuje minimalny wpływ na parametry hemodynamiczne, powodując spadek częstości skurczów serca o mniej niż 2 uderzenia/min oraz obniżenie ciśnienia skurczowego o mniej niż 3 mm Hg. W dawce 1000 mg dwa razy na dobę obserwuje się wydłużenie odstępu QT o około 6 ms, co koreluje ze stężeniem leku w osoczu (średni wzrost QTc o 2,4 ms na każde 1000 ng/ml). Badanie MERLIN-TIMI 36 (n=6560) potwierdziło bezpieczeństwo kardiologiczne ranolazyny, nie wykazując wzrostu śmiertelności, nagłych zgonów z powodu zawału ani arytmii, a nawet wykazując redukcję częstoskurczu komorowego ≥8 uderzeń (5% vs 8% placebo).
antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, częstoskurcz komorowy, elektrokardiografia, MACE, metoda Fridericia, monitorowanie Holtera, mutacja genu SCN5A, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica, NSTEMI, odstęp QT, odstęp QTc, ostry zespół wieńcowy, potencjał komorowy, późny prąd sodowy, prąd potasowy, przeładowanie wapniem, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, relaksacja rozkurczowa, rewaskularyzacja, sztywność rozkurczowa lewej komory, zaburzenie czynności wątroby, załamek T, zespół wydłużonego QT - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Właściwości farmakodynamiczne
Ranolazyna wykazuje działanie przeciwdławicowe głównie poprzez hamowanie późnego prądu sodowego w kardiomiocytach, co prowadzi do zmniejszenia wewnątrzkomórkowego przeładowania wapniem i poprawy relaksacji rozkurczowej lewej komory. Efekt ten potwierdzono klinicznie skróceniem odstępu QTc (około 6 ms przy dawce 1000 mg 2x/dobę) oraz poprawą relaksacji rozkurczowej, niezależnie od zmian częstości rytmu serca, ciśnienia tętniczego i rozszerzenia naczyń. W badaniach kontrolowanych ranolazyna powodowała minimalny spadek częstości skurczów serca (<2 uderzenia/min) i ciśnienia skurczowego (<3 mm Hg). Wpływ na elektrokardiogram wynika z hamowania zarówno szybkiego odkomórkowego prądu potasowego, jak i późnego prądu sodowego, co skutkuje niewielkim wydłużeniem QTc (średnio 1,9–4,9 ms przy dawkach 500–750 mg 2x/dobę). Nachylenie krzywej zależności QT od stężenia leku jest większe u pacjentów z istotną dysfunkcją wątroby.
ciśnienie skurczowe krwi, częstość skurczów serca, częstoskurcz komorowy, dysfagia, działanie przeciwdławicowe, komórka mięśnia sercowego, lek przeciwdławicowy, monitorowanie metodą Holtera, mutacja genu SCN5A, niedokrwienie, niepełna rewaskularyzacja, niestabilna dławica, niewydolność serca, nitrogliceryna, NSTEMI, odstęp QT, odstęp QTcF, ostry zespół wieńcowy, potencjał komorowy, poważne zdarzenie sercowo-naczyniowe, późny prąd sodowy, prąd potasowy, przeładowanie wapniem, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, relaksacja mięśnia sercowego, sztywność rozkurczowa lewej komory, wewnątrzkomórkowa kumulacja sodu, zaburzenie czynności wątroby, załamek T, zawał mięśnia sercowego, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actigra 25 mg
Profil bezpieczeństwa syldenafilu, oparty na danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów, wskazuje na najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym chromatopsję i niewyraźne widzenie. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania neurologiczne (udar mózgu, drgawki, omdlenia) oraz okulistyczne (przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, zamknięcie naczyń siatkówki, krwotok siatkówkowy). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, kołatania serca, nadciśnienie i niedociśnienie, a także rzadkie, ale ciężkie zdarzenia jak nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego i arytmie. Występują również reakcje skórne, w tym rzadkie, ale poważne zespoły Stevensa-Johnsona i martwica toksyczna naskórka.
arytmia komorowa, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, nasilona erekcja, niedoczulica, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, senność, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, widzenie podwójne, zaburzenia łzawienia, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranozek 375 mg
Ranolazyna, klasyfikowana jako lek z grupy innych leków nasercowych (kod ATC: C01EB18), działa głównie poprzez hamowanie późnego prądu sodowego w kardiomiocytach, co zmniejsza wewnątrzkomórkowe przeładowanie jonami wapnia i poprawia relaksację rozkurczową lewej komory. Farmakodynamicznie ranolazyna wykazuje minimalny wpływ na parametry hemodynamiczne, powodując spadek częstości skurczów serca o mniej niż 2 uderzenia/min oraz obniżenie ciśnienia skurczowego poniżej 3 mm Hg. W badaniach klinicznych, w tym MERLIN-TIMI 36 (n=6560), nie stwierdzono zwiększonego ryzyka śmiertelności, nagłego zgonu z powodu zawału ani arytmii, a wręcz odnotowano zmniejszenie częstości arytmii komorowych. Ranolazyna wydłuża odstęp QTc o około 2,4 ms na każde 1000 ng/ml stężenia w osoczu, co jest związane z hamowaniem prądów jonowych, jednak nie przekłada się to na klinicznie istotne ryzyko proarytmii.
ciśnienie krwi, częstoskurcz komorowy, lek przeciwdławicowy, niestabilna dławica, NSTEMI, odstęp QTc, ostry zespół wieńcowy, potencjał komorowy, późny prąd sodowy, próba wysiłkowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, skurcz serca, sztywność rozkurczowa lewej komory, szybki prostowniczy prąd potasowy, zaburzenie czynności wątroby, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sildenafil Medical Valley 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania syldenafilu zostało ocenione na podstawie danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo oraz ponad 10-letniego monitorowania po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym cyjanopsja i nieostre widzenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród poważniejszych zdarzeń odnotowano m.in. nagłą śmierć sercową, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz priapizm.
arytmia komorowa, ból głowy, ból oczu, choroba refluksowa przełyku, cyjanopsja, drgawki, jaskra, kołatanie serca, krwawa sperma, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestabilna dławica, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, senność, suchość w ustach, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, wysypka, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zamknięcie naczyń siatkówki, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valinger 25 mg
Valinger, zawierający 25 mg syldenafilu (w postaci syldenafilu cytrynianu), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 74 badań klinicznych z udziałem 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym cyjanopsja i nieostre widzenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród poważnych, choć rzadkich zdarzeń, odnotowano m.in. udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne, drgawki, nagłą śmierć sercową, zawał mięśnia sercowego, arytmie oraz niestabilną dławicę piersiową.
arytmia komorowa, ból głowy, chloropsja, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, cyjanopsja, cytrynian syldenafilu, drgawki, dysfagia, erytropsja, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krótkowzroczność, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, ksantopsja, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie, NAION, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie, nieostre widzenie, niestabilna dławica, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, omdlenie, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, światłowstręt, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – MENSIL MAX 50 mg
Syldenafil, substancja czynna leku MENSIL MAX 50 mg (tabletki do rozgryzania i żucia), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 9570 pacjentów z 74 badań klinicznych oraz ponad 10-letnim doświadczeniu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, nudności oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAOIN), zamknięcie naczyń siatkówki, zawał mięśnia sercowego, nagłą śmierć sercową, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwicę toksyczną naskórka (TEN). Szczególną uwagę należy zwrócić na priapizm, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, hematospermia, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ralik 500 mg
Ranolazyna, substancja czynna leku Ralik (kod ATC: C01EB18), jest stosowana w terapii przewlekłej dławicy piersiowej, wykazując działanie przeciwdławicowe poprzez hamowanie późnego prądu sodowego w kardiomiocytach. Mechanizm ten zmniejsza wewnątrzkomórkowe przeładowanie jonami wapnia, poprawiając relaksację mięśnia sercowego i redukując sztywność rozkurczową lewej komory. W badaniach klinicznych ranolazyna wykazywała minimalny wpływ na hemodynamikę, powodując nieznaczne obniżenie częstości skurczów serca (<2 uderzenia/min) oraz ciśnienia skurczowego (<3 mm Hg). Elektrokardiograficznie obserwowano wydłużenie odstępu QT o około 6 ms przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę, co koreluje ze stężeniem leku w osoczu (średni wzrost QTc o 2,4 ms na każde 1000 ng/ml). Badanie MERLIN-TIMI 36 (n=6560) potwierdziło brak zwiększonego ryzyka śmiertelności, nagłego zgonu z powodu zawału czy arytmii u pacjentów leczonych ranolazyną.
częstoskurcz komorowy, działanie proarytmiczne, działanie przeciwdławicowe, elektrokardiogram powierzchniowy, Kwestionariusz Dławicy Piersiowej, lek przeciwdławicowy, MACE, metoda Fridericia, monitorowanie Holtera, niestabilna dławica, NSTEMI, odstęp QTc, ostry zespół wieńcowy, potencjał komorowy, późny prąd sodowy, przeładowanie jonami wapnia, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, relaksacja rozkurczowa, rewaskularyzacja, sztywność rozkurczowa lewej komory, szybki odkomórkowy prąd potasowy, załamek T, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doppelsil Max 50 mg
Preparat DoppelSil MAX zawierający 50 mg syldenafilu został poddany szerokiej analizie bezpieczeństwa na podstawie danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (>1/10). Często występujące działania obejmują zawroty głowy, zaburzenia widzenia barwnego (np. widzenie na niebiesko, zielono, czerwono, żółto), niewyraźne widzenie, nagłe zaczerwienienia twarzy, uderzenia gorąca, uczucie zatkanego nosa, nudności oraz niestrawność (częstość 1/100 do <1/10). Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to m.in. udar mózgu, drgawki, nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego, arytmie, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAOIN), zespół Stevensa-Johnsona oraz priapizm wymagający natychmiastowej interwencji.
arytmia komorowa, ból głowy, ból mięśni, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedoczulica, niedoczulica jamy ustnej, niestabilna dławica, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, omdlenie, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, suchość w ustach, światłowstręt, syldenafil, szum w uszach, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, utrata słuchu, widzenie podwójne, wymioty, zaburzenia widzenia, zamknięcie naczyń siatkówki, zatkanie zatok, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy ośrodkowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silandyl 100 mg
Profil bezpieczeństwa syldenafilu (Silandyl) opiera się na danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, uderzenia gorąca, nudności oraz zaburzenia widzenia, w tym cyjanopsja i nieostre widzenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca się na poważne, choć rzadkie zdarzenia, takie jak udar mózgu, drgawki, nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego, arytmie, a także ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN) i poważne zaburzenia wzroku (np. NAION, zamknięcie naczyń siatkówki). Priapizm, wymagający natychmiastowej interwencji urologicznej, stanowi stan nagły z ryzykiem trwałego uszkodzenia tkanek prącia.
arytmia komorowa, choroba refluksowa przełyku, cyjanopsja, drgawki, dysfunkcja erekcyjna, jaskra, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie, NAION, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niestabilna dławica, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, senność, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, ubytki pola widzenia, udar naczyniowy mózgu, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zamknięcie naczyń siatkówki, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silandyl 25 mg
Syldenafil, substancja czynna preparatu Silandyl, wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitorowaniu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), a także zawroty głowy (≥1/100 do <1/10). Inne często występujące objawy to nagłe zaczerwienienie, uderzenia gorąca, niestrawność, nudności, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaburzenia widzenia, w tym cyjanopsja i nieostre widzenie. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne, drgawki, nagłą śmierć sercową, zawał mięśnia sercowego, arytmie, a także poważne powikłania okulistyczne, takie jak przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) i zamknięcie naczyń siatkówki.
arytmia komorowa, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, cyjanopsja, fotopsja, jaskra, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nieostre widzenie, niestabilna dławica, podwójna ślepa próba, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lekap 50 mg
Lek Lekap zawierający syldenafil w dawkach 50 mg i 100 mg, stosowany w terapii zaburzeń erekcji, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów oraz ponad 10 lat monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo częste (≥1/10), częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca się na działania niepożądane o nieznanej częstości, zgłaszane po dopuszczeniu leku do obrotu, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refleksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, jaskra, kołatanie serca, kontrola placebo, krótkowzroczność, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, monitorowanie farmakoterapii, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, priapizm, próba podwójnie ślepa, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, widzenie na niebiesko, widzenie podwójne, zaburzenia siatkówki, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie spojówek, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, zmętnienie ciała szklistego