torbiel zęba

Torbiel zęba (cysta zębowa) to wypełniona płynem jama patologiczna rozwijająca się w obrębie kości szczęki lub żuchwy, otoczona nabłonkiem i torebką łącznotkankową. Najczęściej powstaje jako następstwo przewlekłego zapalenia miazgi zęba, martwicy miazgi lub urazu, który doprowadził do obumarcia miazgi.

Wyróżnia się kilka rodzajów torbieli zębowych, m.in. torbiel korzeniową (najczęstsza, rozwijająca się wokół wierzchołka korzenia zęba z martwą miazgą), torbiel zawiązkową (powstającą wokół korony niewyrzniętego zęba) oraz torbiel resztkową (pozostającą po ekstrakcji zęba). Diagnostyka opiera się głównie na badaniu radiologicznym, gdzie torbiel uwidacznia się jako dobrze odgraniczone przejaśnienie.

Leczenie torbieli zęba zależy od jej wielkości i lokalizacji. Podstawowe metody to wyłuszczenie torbieli z jednoczesnym leczeniem endodontycznym przyczynowego zęba lub ekstrakcja zęba wraz z torbielą. W przypadku dużych zmian stosuje się także marsupializację, polegającą na wytworzeniu połączenia między jamą torbieli a jamą ustną w celu stopniowej obliteracji zmiany. Nieleczona torbiel może prowadzić do zniszczenia kości, przemieszczenia zębów, a w rzadkich przypadkach do transformacji nowotworowej.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl