głębokie odmrożenie

Głębokie odmrożenie to poważne uszkodzenie tkanek wywołane ekspozycją na niskie temperatury, klasyfikowane jako uraz III lub IV stopnia. W przeciwieństwie do odmrożeń powierzchownych, głębokie odmrożenia obejmują uszkodzenie wszystkich warstw skóry oraz struktur podskórnych, w tym mięśni, ścięgien, naczyń krwionośnych i kości.

Patofizjologicznie proces głębokiego odmrożenia charakteryzuje się początkowo wazokonstrykcją naczyń, tworzeniem mikrozakrzepów i krystalizacją wody w przestrzeni pozakomórkowej, co prowadzi do uszkodzenia błon komórkowych i martwicy tkanek. W fazie reperfuzji dochodzi do nasilenia reakcji zapalnej, obrzęku i dalszego upośledzenia mikrokrążenia.

Klinicznie głębokie odmrożenia manifestują się początkowo jako biała, twarda i niebolesna skóra, która po ogrzaniu staje się sina lub purpurowa z wyraźnym obrzękiem. W ciągu kolejnych dni może dojść do powstania pęcherzy wypełnionych krwistym płynem, a następnie do martwicy, mumifikacji tkanek i samoistnej amputacji.

Leczenie głębokich odmrożeń wymaga hospitalizacji i podejścia wielodyscyplinarnego. Obejmuje szybkie, kontrolowane ogrzewanie tkanek, leczenie przeciwbólowe, profilaktykę przeciwzakrzepową, stosowanie leków wazodylatacyjnych (prostacyklina, iloprost), a w wybranych przypadkach trombolizę. W fazie późnej często konieczne są interwencje chirurgiczne – od nekrektomii po amputacje.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl