miejscowy stan zapalny
Miejscowy stan zapalny to fizjologiczna reakcja obronna organizmu na uszkodzenie tkanek spowodowane czynnikami zewnętrznymi (urazy, patogeny, substancje chemiczne) lub wewnętrznymi (procesy autoimmunologiczne). Charakteryzuje się klasycznymi objawami klinicznymi opisanymi już w I wieku n.e. przez Celsusa: zaczerwienieniem (rubor), obrzękiem (tumor), ociepleniem (calor), bólem (dolor) oraz upośledzeniem funkcji (functio laesa).
Na poziomie tkankowym dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększenia przepuszczalności śródbłonka oraz migracji leukocytów do miejsca uszkodzenia. Proces ten jest regulowany przez mediatory stanu zapalnego, takie jak cytokiny (IL-1, IL-6, TNF-α), histamina, prostaglandyny i leukotrieny. Miejscowy stan zapalny może być ostry lub przewlekły, w zależności od czasu trwania i charakteru odpowiedzi immunologicznej.
W diagnostyce miejscowego stanu zapalnego wykorzystuje się badania laboratoryjne (OB, CRP, liczba leukocytów), badania obrazowe oraz ocenę kliniczną. Leczenie obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie leków przeciwzapalnych (NLPZ, glikokortykosteroidy), miejscowych preparatów przeciwobrzękowych oraz w przypadku infekcji – antybiotykoterapię ukierunkowaną na patogen wywołujący.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Gronkowiec złocisty – Działania niepożądane
Staphylococcus aureus, jako inaktywowany składnik nieswoistych szczepionek bakteryjnych (Polyvaccinum submite, mite, forte), występuje w stężeniach od 5 mln komórek/ml w Polyvaccinum submite, przez 50 mln komórek/ml w Polyvaccinum mite, do 500 mln komórek/ml w Polyvaccinum forte. Działania niepożądane związane z tym składnikiem są klasyfikowane jako o częstości nieznanej i obejmują objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy), przewodu pokarmowego (nudności), a także reakcje miejscowe i ogólne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, ból w miejscu podania, przejściowa gorączka do 38°C trwająca 6-8 godzin, złe samopoczucie, osłabienie oraz miejscowe stany zapalne. Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin po podaniu preparatu.
ból głowy, ból w miejscu podania, działanie niepożądane, gorączka przejściowa, gronkowiec złocisty, krople do nosa, miejscowy stan zapalny, monitorowanie działań niepożądanych, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, obrzęk w miejscu podania, ogólne osłabienie, podanie donosowe, podanie pozajelitowe, podrażnienie błony śluzowej nosa, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, terapia immunomodulująca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie w miejscu podania, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie w miejscu podania, zawiesina do wstrzykiwań, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maść szałwiowa –
Maść szałwiowa, zawierająca ekstrakt z liści Salvia officinalis L. ekstrahowany etanolem i bazująca na wazelinie białej, jest produktem leczniczym o tradycyjnym zastosowaniu w leczeniu stanów zapalnych skóry. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne i jest wskazany jako terapia wspomagająca w powierzchownych dermatozach zapalnych oraz miejscowych podrażnieniach skóry o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Jego skuteczność opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, a nie na rozbudowanych badaniach klinicznych, co należy uwzględnić przy wyborze terapii.
dermatoza zapalna, ekstrakt z liści szałwii, maść szałwiowa, metoda terapeutyczna, miejscowa reakcja zapalna, miejscowy stan zapalny, podrażnienie skóry, preparat tradycyjny, Salvia officinalis, Salviae officinalis folium, schorzenie dermatologiczne, stan zapalny skóry, terapia przeciwzapalna, wazelina biała - Leksykon substancji czynnych
Pałeczka zapalenia płuc – Działania niepożądane
Klebsiella pneumoniae, Gram-ujemna pałeczka z rodziny Enterobacteriaceae, jest składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum w stężeniach odpowiednio 1, 10 i 100 milionów komórek/ml w preparatach submite, mite i forte. Po podaniu iniekcyjnym obserwuje się działania niepożądane o częstości nieznanej, takie jak ból głowy, nudności, zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu wstrzyknięcia, a także przejściową gorączkę do 38°C trwającą 6-8 godzin. W przypadku stosowania formy kropli do nosa mogą wystąpić reakcje podrażnienia błony śluzowej nosa (uczucie pieczenia, swędzenia). Objawy te zwykle ustępują po 24 godzinach, jednak przedłużające się dolegliwości wymagają modyfikacji dawkowania, np. wydłużenia odstępów między podaniami lub zmniejszenia dawki poprzez zmianę preparatu na niższe stężenie bakterii (np. z forte na mite lub submite).
antygen bakteryjny, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba sercowo-naczyniowa, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, Enterobacteriaceae, inaktywowana komórka, Klebsiella pneumoniae, miejscowy stan zapalny, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, obrzęk, ogólne osłabienie, padaczka, pałeczka zapalenia płuc, podejrzewane działanie niepożądane, podrażnienie błony śluzowej nosa, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, przejściowa gorączka, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, swędzenie, uczucie pieczenia, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie odporności, zaczerwienienie, złe samopoczucie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imikeraderm 50 mg/g
Imikeraderm w stężeniu 50 mg/g (5%) imikwimodu stosuje się miejscowo 3 razy w tygodniu (np. poniedziałek, środa, piątek) przez 4 tygodnie, aplikując krem wieczorem na zmiany skórne i pozostawiając go na około 8 godzin. Maksymalna jednorazowa dawka to zawartość jednej saszetki (12,5 mg imikwimodu w 250 mg kremu). Po zakończeniu cyklu leczenia należy przeprowadzić ocenę kliniczną po 4 tygodniach; w przypadku utrzymujących się zmian możliwe jest kontynuowanie terapii kolejnym 4-tygodniowym cyklem, a jeśli zmiany nie ustąpią całkowicie po 8 tygodniach od ostatniego cyklu, można rozważyć dodatkowy cykl terapeutyczny. W przypadku nawrotu rogowacenia słonecznego dopuszcza się 1-2 dodatkowe cykle terapii z minimum 12-tygodniową przerwą między nimi. Leczenie należy przerwać w przypadku silnych miejscowych stanów zapalnych lub zakażenia, które wymaga wdrożenia odpowiedniej terapii przeciwinfekcyjnej.
- Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Wskazania do stosowania
Ekstrakt z kory nadnerczy, zawarty w preparacie Mobilat w stężeniu 1,0 g/100 g (zarówno w maści, jak i żelu), wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, wspomagane synergistycznie przez mukopolisacharydowy polisiarczan (0,2 g/100 g) o działaniu przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym oraz kwas salicylowy (2,0 g/100 g) o właściwościach przeciwbólowych, keratolitycznych i przeciwzapalnych. Preparat jest wskazany w leczeniu ostrych stanów pourazowych tkanek miękkich (skręcenia, zwichnięcia, obrzęki, krwiaki, stłuczenia), miejscowych stanów zapalnych tkanek okołostawowych, choroby zwyrodnieniowej stawów (osteoartrozy) jako leczenie objawowe oraz jako terapia wspomagająca w chorobach reumatycznych z zapalnymi zmianami stawów. Preparat dostępny jest w formie maści (zawierającej cetylostearylowy alkohol emulgujący) oraz żelu (z glikolem propylenowym 8,0 g/100 g), co pozwala na dobór odpowiedniej postaci w zależności od lokalizacji i charakteru zmian.
cetylostearylowy alkohol emulgujący, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie keratolityczne, działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe, ekstrakt z kory nadnerczy, glikol propylenowy, kręgosłup, kwas salicylowy, miejscowy stan zapalny, mukopolisacharydowy polisiarczan, osteoartroza, preparat Mobilat, skręcenie, stan kliniczny, staw biodrowy, staw kolanowy, stłuczenie, tkanka okołostawowa, uraz tkanki miękkiej, zapalenie stawów, zmiana zwyrodnieniowa, zwichnięcie - Leksykon substancji czynnych
Sertakonazol – Przedawkowanie
Sertakonazol, pochodna imidazolowa stosowana miejscowo w postaci globulek dopochwowych (np. Cagynol 300 mg sertakonazolu azotanu), charakteryzuje się niskim potencjałem przedawkowania, co potwierdzają dostępne dane kliniczne – nie odnotowano przypadków przekroczenia dawki skutkujących poważnymi objawami ogólnoustrojowymi. Przedawkowanie teoretycznie może prowadzić do nasilenia miejscowych działań niepożądanych, takich jak podrażnienie błony śluzowej, miejscowy stan zapalny oraz zwiększenie częstości i intensywności typowych reakcji miejscowych, zależnych od stopnia przekroczenia zalecanej dawki 300 mg. Brak jest jednak określonych wartości progowych dla tych objawów, a reakcje ogólnoustrojowe nie zostały zgłoszone.
azotan sertakonazolu, bezpieczeństwo farmakoterapii, działania niepożądane, globulki dopochwowe, leki przeciwgrzybicze, miejscowe działania niepożądane, miejscowy stan zapalny, pochodne imidazolowe, podrażnienie błony śluzowej pochwy, postępowanie objawowe, reakcja zapalna, reakcje ogólnoustrojowe, roztwór fizjologiczny, schemat dawkowania, substancja przeciwgrzybicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DicloDuo gel 10 mg/g
Produkt leczniczy Viklaren zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 10 mg/g w formie żelu, klasyfikowany jako niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania miejscowego (kod ATC: M02AA15). Diklofenak działa poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy prostaglandynowej, co prowadzi do zahamowania biosyntezy prostanoidów – kluczowych mediatorów procesu zapalnego. W efekcie dochodzi do redukcji bólu, obrzęku oraz przekrwienia tkanek w późnej fazie zapalenia. Preparat jest szczególnie wskazany w leczeniu stanów zapalnych o etiologii urazowej lub reumatycznej, przyczyniając się do skrócenia czasu powrotu do prawidłowej funkcji narządu ruchu.
biosynteza, cyklooksygenaza prostaglandynowa, diklofenak, diklofenak sodowy, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, mediator zapalny, miejscowy stan zapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podłoże wodno-alkoholowe, prostaglandyna, stan zapalny - Leksykon substancji czynnych
Maczugowiec rzekomobłoniczy – Działania niepożądane
Corynebacterium pseudodiphtheriticum, znany jako maczugowiec rzekomobłoniczy, jest składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum submite (2 mln komórek/ml), Polyvaccinum mite (20 mln komórek/ml) oraz Polyvaccinum forte (200 mln komórek/ml). Profil bezpieczeństwa tych preparatów obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, dotyczące układu nerwowego (ból głowy), przewodu pokarmowego (nudności), a także miejscowe reakcje zapalne w miejscu podania (zaczerwienienie, obrzęk, ból, zaostrzenie stanu zapalnego) oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak przejściowa gorączka do 38°C utrzymująca się 6-8 godzin, złe samopoczucie i ogólne osłabienie. Większość objawów ustępuje w ciągu 24 godzin od podania szczepionki.
ból głowy, ból w miejscu podania, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, częstość nieznana, dyskomfort w nadbrzuszu, maczugowiec rzekomobłoniczy, miejscowy stan zapalny, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, obrzęk w miejscu podania, ognisko zapalne, ogólne osłabienie, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, potrzeba wymiotowania, przejściowa gorączka, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, stosunek korzyści do ryzyka, stymulacja układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaczerwienienie w miejscu podania, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nalewka z koszyczka arniki –
Nalewka z koszyczka arniki (Arnica montana L. lub Arnica chamissonis Less.) zawiera 1 ml nalewki z kwiatu arniki (1:10) w 1 ml koncentratu, z etanolem 70% (V/V) jako ekstrahentem, co skutkuje zawartością etanolu w gotowym preparacie na poziomie 66-69% (V/V). Działania niepożądane związane ze stosowaniem nalewki dotyczą głównie układu skórnego i tkanki podskórnej, manifestując się jako miejscowe podrażnienie skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie, dyskomfort) oraz kontaktowe zapalenie skóry, które może objawiać się stanem zapalnym, obrzękiem, a w cięższych przypadkach pęcherzami. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest klasyfikowana jako „częstość nieznana” ze względu na ograniczone dane epidemiologiczne. Reakcje te mogą wynikać zarówno z alergii na składniki arniki, jak i drażniącego działania wysokoprocentowego etanolu.
arnica chamissonis, arnica montana, kontaktowe zapalenie skóry, Medical Dictionary for Regulatory Activities, miejscowy stan zapalny, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nalewka z koszyczka arniki, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja z podrażnienia, świąd i obrzęk, system MedDRA, zaczerwienienie miejscowe, zapalenie skóry, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Pałeczka grypy – Działania niepożądane
Haemophilus influenzae, jako składnik nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum, występuje w trzech stężeniach: 1 milion komórek w Polyvaccinum submite, 10 milionów w Polyvaccinum mite oraz 100 milionów w Polyvaccinum forte. Profil bezpieczeństwa tych preparatów obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, klasyfikowane zgodnie z międzynarodowymi standardami. Po podaniu parenteralnym dominują miejscowe reakcje zapalne (zaczerwienienie, obrzęk, ból w miejscu iniekcji), przejściowa gorączka do 38°C trwająca 6-8 godzin, ból głowy, nudności oraz ogólne osłabienie, które zwykle ustępują w ciągu 24 godzin. W przypadku formy donosowej obserwuje się głównie miejscowe podrażnienie błony śluzowej nosa, pieczenie i świąd. Przy utrzymujących się dłużej niż 24 godziny objawach zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami lub zmniejszenie dawki poprzez zmianę na preparat o niższym stężeniu bakterii lub redukcję objętości podawanej szczepionki.
ból głowy, ból w miejscu podania, działanie niepożądane, gorączka przejściowa, krople do nosa, miejscowy stan zapalny, monitorowanie niepożądanych działań, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, obrzęk w miejscu podania, osłabienie ogólne, pałeczka grypy, podanie donosowe, podrażnienie błony śluzowej nosa, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaczerwienienie w miejscu podania, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Maść Mobilat zawiera mukopolisacharydowy polisiarczan (0,2 g/100 g), ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g) oraz kwas salicylowy (2,0 g/100 g), co zapewnia jej działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Wskazania do stosowania obejmują pourazowe stany zapalne tkanek miękkich, takie jak stłuczenia, skręcenia i naciągnięcia mięśni lub więzadeł, a także miejscowe stany zapalne różnego pochodzenia. Lek jest również stosowany w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (osteoartrozy), gdzie łagodzi ból, sztywność i ograniczenie ruchomości stawów, oraz w zapalnych zmianach tkanek okołostawowych, takich jak tendinitis, tenosynovitis i bursitis.
bursitis, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, ekstrakt z kory nadnerczy, kaletka maziowa, kwas salicylowy, łuszczycowe zapalenie stawów, miejscowy stan zapalny, mukopolisacharydowy polisiarczan, naciągnięcie mięśni, osteoartroza, pochewka ścięgnista, pourazowy stan zapalny, reumatoidalne zapalenie stawów, tendinitis, tenosynovitis, terapia wspomagająca, tkanki okołostawowe, zapalenie ścięgien, zapalenie tkanek okołostawowych, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Interakcje leku – Acarizax 12 SQ-HDM
Produkt leczniczy ACARIZAX, zawierający 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, nie posiada dotychczas szczegółowych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych u ludzi. Dostępne dane nie wskazują na istotne interakcje farmakokinetyczne, jednak leczenie skojarzone z lekami przeciwalergicznymi (przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami donosowymi, lekami przeciwleukotrienowymi, kromonami) może zwiększać tolerancję pacjenta na immunoterapię, co wymaga ostrożności przy odstawianiu tych leków. Kortykosteroidy systemowe mogą wpływać na odpowiedź immunologiczną i skuteczność terapii, dlatego ich stosowanie powinno być krótkotrwałe i ostrożne. Ponadto, leki immunosupresyjne, beta-adrenolityki oraz inhibitory ACE mogą potencjalnie osłabiać skuteczność immunoterapii lub zwiększać ryzyko reakcji anafilaktycznych, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
adrenalina, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, komórka tuczna, kortykosteroid donosowy, kromon, leczenie skojarzone, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwleukotrienowy, miejscowy stan zapalny, odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz dróg oddechowych, wyciąg alergenowy roztoczy - Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ropotwórczy – Działania niepożądane
Streptococcus pyogenes, obecny w nieswoistych szczepionkach bakteryjnych Polyvaccinum (submite: 1×10^6 komórek/ml, mite: 1×10^7 komórek/ml, forte: 1×10^8 komórek/ml), może indukować działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Objawy ogólnoustrojowe po podaniu parenteralnym obejmują bóle głowy, nudności, przejściową gorączkę do 38°C trwającą 6-8 godzin, złe samopoczucie i osłabienie. Reakcje miejscowe to zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu iniekcji oraz podrażnienie błony śluzowej nosa po podaniu donosowym (Polyvaccinum mite). Większość objawów ustępuje w ciągu 24 godzin, jednak utrzymujące się lub nasilone dolegliwości wymagają modyfikacji dawkowania, np. wydłużenia odstępów między dawkami lub zmniejszenia stężenia bakterii w preparacie.
alergiczny nieżyt nosa, antygen bakteryjny, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, epilepsja, gorączka przejściowa, jałowy ropień, krople do nosa, leczenie objawowe, martwica tkanek, miejscowy stan zapalny, monitorowanie pacjentów, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, odpowiedź immunologiczna, ogólne osłabienie, paciorkowiec ropotwórczy, podanie donosowe, podanie parenteralne, podrażnienie błony śluzowej nosa, polipowatość, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, przewlekły proces zapalny, reakcja miejscowa, Streptococcus pyogenes, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie obrzęk ból, zawiesina do wstrzykiwań, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propolisol 25 mg/ml
Propolisol w stężeniu 25 mg/ml, dostępny w formie płynu do natryskiwania, jest preparatem o szerokim spektrum zastosowania w dermatologii, szczególnie w leczeniu miejscowych stanów zapalnych skóry, skaleczeń, otarć oraz oparzeń I stopnia. Jego działanie przeciwzapalne i regenerujące przyczynia się do zmniejszenia zaczerwienienia, obrzęku oraz bólu, przyspieszając proces gojenia. Preparat jest również wskazany jako terapia wspomagająca w leczeniu niewielkich odmrożeń oraz odleżyn, gdzie pomaga łagodzić stan zapalny i wspierać regenerację tkanek. Propolisol jest szczególnie zalecany w przypadkach, gdy konieczna jest nieinwazyjna aplikacja na rozległe lub trudno dostępne powierzchnie skóry.
- Leksykon substancji czynnych
Imikwimod – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Imikwimod, stosowany w terapii miejscowej, wymaga ścisłego unikania kontaktu z oczami, wargami i nozdrzami ze względu na ryzyko nasilenia stanów zapalnych skóry oraz zwiększonego ogólnoustrojowego wchłaniania substancji czynnej, co może prowadzić do działań niepożądanych. Preparat Imikeraderm nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę ani stosowany z opatrunkiem okluzyjnym, gdyż zwiększa to absorpcję leku i nasila reakcje miejscowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, po przeszczepach narządów oraz u osób ze zmniejszoną rezerwą układu krwiotwórczego. W trakcie terapii mogą wystąpić miejscowe reakcje zapalne z wysiękiem lub nadżerkami, którym mogą towarzyszyć objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, nudności, bóle mięśni i dreszcze, co może wymagać czasowego przerwania leczenia. Każdy cykl terapii nie powinien przekraczać 4 tygodni, a skuteczność ocenia się po 4-8 tygodniach od zakończenia leczenia.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, błona śluzowa, butylohydroksytoluen, choroba autoimmunologiczna, fotouczulenie, hiperkeratoza, imikwimod, kontaktowe zapalenie skóry, miejscowy stan zapalny, nadżerka, objaw grypopodobny, opatrunek okluzyjny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, przeszczepienie narządu, róg skórny, rogowacenie słoneczne, rumień, stan zapalny skóry, upośledzenie odporności