pourazowy stan zapalny

Pourazowy stan zapalny to naturalna odpowiedź organizmu na uraz tkanek, którego celem jest inicjacja procesów gojenia i regeneracji. Charakteryzuje się klasycznymi objawami stanu zapalnego: zaczerwienieniem (rubor), obrzękiem (tumor), bólem (dolor), zwiększoną temperaturą miejscową (calor) oraz upośledzeniem funkcji (functio laesa).

W patomechanizmie pourazowego stanu zapalnego uczestniczą liczne mediatory, w tym cytokiny prozapalne (IL-1, IL-6, TNF-α), czynniki chemotaktyczne oraz aktywowane komórki układu immunologicznego. W ostrej fazie dochodzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń, migracji leukocytów do miejsca urazu i fagocytozy uszkodzonych tkanek. Następnie rozpoczyna się faza proliferacyjna i remodelingu.

Postępowanie w pourazowym stanie zapalnym obejmuje zasadę PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation), stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz fizjoterapię w późniejszym okresie. W przypadkach nasilonego stanu zapalnego może być konieczne zastosowanie miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, szczególnie gdy dochodzi do przewlekłego zapalenia i zwłóknienia tkanek.

Diagnostyka pourazowego stanu zapalnego opiera się głównie na badaniu klinicznym, lecz w przypadkach wątpliwych mogą być pomocne badania obrazowe (USG, MRI) oraz laboratoryjne markery stanu zapalnego (CRP, OB). Istotne jest różnicowanie z innymi stanami patologicznymi, takimi jak infekcje, choroby autoimmunologiczne czy nowotwory, szczególnie gdy stan zapalny utrzymuje się długotrwale mimo właściwego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl