spondyloartropatia osiowa

Spondyloartropatia osiowa to grupa przewlekłych chorób zapalnych, charakteryzujących się głównie zajęciem stawów kręgosłupa oraz stawów krzyżowo-biodrowych. Do tej grupy zalicza się zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) oraz nieradiograficzną spondyloartropatię osiową, które razem tworzą spektrum tej samej choroby.

Główne objawy spondyloartropatii osiowej obejmują przewlekły ból dolnej części pleców o charakterze zapalnym, sztywność poranną kręgosłupa oraz ograniczenie jego ruchomości. Charakterystyczną cechą jest poprawa dolegliwości po wysiłku fizycznym, natomiast odpoczynek nasila objawy. Choroba może także objawiać się zapaleniem przyczepów ścięgnistych (enthesitis), zapaleniem stawów obwodowych oraz objawami pozastawowymi, takimi jak zapalenie błony naczyniowej oka czy zmiany skórne.

Diagnostyka spondyloartropatii osiowej opiera się na ocenie klinicznej, badaniach obrazowych (rezonans magnetyczny oraz RTG stawów krzyżowo-biodrowych) oraz badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu obecności antygenu HLA-B27, który występuje u około 90% pacjentów z ZZSK. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania nieodwracalnym zmianom strukturalnym kręgosłupa.

W leczeniu stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które są terapią pierwszego wyboru. W przypadkach opornych na NLPZ stosowane są leki biologiczne, takie jak inhibitory TNF-α czy inhibitory IL-17. Istotnym elementem terapii jest także regularna aktywność fizyczna oraz fizjoterapia, które pomagają zachować odpowiednią ruchomość kręgosłupa i poprawiają jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl