pierwotny zespół antyfosfolipidowy

Pierwotny zespół antyfosfolipidowy (PAPS – Primary Antiphospholipid Syndrome) to autoimmunologiczne zaburzenie krzepnięcia krwi, charakteryzujące się obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych w osoczu przy braku innych chorób autoimmunologicznych. W przeciwieństwie do wtórnego zespołu antyfosfolipidowego, który występuje w przebiegu innych schorzeń (najczęściej tocznia rumieniowatego układowego), forma pierwotna stanowi samodzielną jednostkę chorobową.

Klinicznie PAPS manifestuje się nawracającymi zakrzepicami żylnymi i/lub tętniczymi oraz powikłaniami położniczymi, takimi jak nawracające poronienia, przedwczesne porody czy stan przedrzucawkowy. Rozpoznanie wymaga spełnienia kryteriów klinicznych i laboratoryjnych, w tym potwierdzenia obecności przeciwciał antykardiolipinowych, przeciwciał przeciwko β2-glikoproteinie I lub antykoagulantu toczniowego w dwóch oznaczeniach w odstępie minimum 12 tygodni.

Leczenie pierwotnego zespołu antyfosfolipidowego opiera się głównie na terapii przeciwzakrzepowej z wykorzystaniem heparyn drobnocząsteczkowych, antagonistów witaminy K lub nowych doustnych antykoagulantów. W przypadku pacjentek planujących ciążę lub będących w ciąży stosuje się specjalne protokoły leczenia obejmujące kwas acetylosalicylowy i heparyny drobnocząsteczkowe. Długoterminowe rokowanie zależy od występowania epizodów zakrzepowych i skuteczności profilaktyki przeciwzakrzepowej.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl