skurcze toniczno-kloniczne

Skurcze toniczno-kloniczne (drgawki grand mal) to najczęściej rozpoznawany typ napadów padaczkowych, charakteryzujący się dwufazowym przebiegiem. W fazie tonicznej dochodzi do nagłego uogólnionego wzmożenia napięcia mięśniowego, co powoduje wyprost kończyn, odgięcie głowy do tyłu i często zatrzymanie oddechu trwające 10-20 sekund. Pacjent może wydawać charakterystyczny „krzyk padaczkowy” spowodowany wypchnięciem powietrza przez zaciśnięte struny głosowe.

Następująca po niej faza kloniczna obejmuje rytmiczne skurcze i rozkurcze mięśni całego ciała trwające zwykle 30-60 sekund. W tym czasie może wystąpić ślinotok, szczękościsk, nietrzymanie moczu lub stolca oraz sinica. Po ustąpieniu drgawek pacjent pozostaje nieprzytomny przez okres od kilku minut do godziny, po czym stopniowo odzyskuje świadomość, często doświadczając splątania, senności, bólu głowy i mięśni.

Skurcze toniczno-kloniczne wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdy: napad trwa dłużej niż 5 minut, napady występują jeden po drugim bez odzyskania świadomości pomiędzy nimi (stan padaczkowy), pacjent doznał urazu podczas napadu lub jest to pierwszy napad w życiu pacjenta. W leczeniu wykorzystuje się leki przeciwpadaczkowe, a w przypadku stanu padaczkowego – benzodiazepiny, walproiniany lub barbiturany podawane dożylnie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl