ostra dystonia

Ostra dystonia to nagłe zaburzenie ruchowe charakteryzujące się mimowolnymi, przedłużającymi się skurczami mięśni, które prowadzą do nieprawidłowych, powtarzających się ruchów lub przyjmowania nienaturalnych pozycji ciała. Stan ten może rozwinąć się nagle i stanowi istotny problem kliniczny wymagający szybkiej interwencji.

Najczęstszymi przyczynami ostrej dystonii są reakcje polekowe, szczególnie związane ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyki), metoklopramidu oraz leków przeciwwymiotnych. Ostra dystonia może również wystąpić jako manifestacja uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, zatrucia, zaburzeń metabolicznych lub jako objaw choroby Wilsona w fazie zaostrzenia.

W obrazie klinicznym ostrej dystonii dominują bolesne skurcze mięśni szyi (kręcz szyi), twarzy (szczękościsk, okulögyryczny kryzys z przymusowym wznoszeniem gałek ocznych), krtani i języka, co może prowadzić do zaburzeń oddychania i mowy. U niektórych pacjentów występują uogólnione dyskinezy obejmujące tułów i kończyny.

Leczenie ostrej dystonii polega na natychmiastowym podaniu leków antycholinergicznych (biperiden) lub benzodiazepin (diazepam). W przypadku dystonii polekowej konieczne jest odstawienie leku wywołującego objawy. Szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniej terapii zwykle prowadzi do całkowitego ustąpienia objawów w ciągu kilkudziesięciu minut do kilku godzin.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl