Przedawkowanie
Torecan 6,5 mg

Przedawkowanie dimaleinianu tietyloperazyny, substancji czynnej leku Torecan (6,5 mg w tabletce powlekanej), prowadzi do objawów toksycznych charakterystycznych dla fenotiazyn. Początkowo obserwuje się suchość jamy ustnej, zawroty głowy, splątanie oraz niedociśnienie ortostatyczne, które może przejść w zapaść krążeniową. W ciężkich przypadkach dochodzi do śpiączki, braku odruchów, zaburzeń rytmu serca (częstoskurcz), depresji oddychania oraz objawów ostrej dystonii, drgawek i pobudzenia psychoruchowego. Brak jest swoistego antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i wymaga monitorowania funkcji życiowych oraz ukierunkowanej terapii objawowej, w tym stosowania leków przeciwparkinsonowskich na dystonie, benzodiazepin na drgawki oraz środków krwiozastępczych i noradrenaliny w przypadku zapaści krążeniowej. Adrenalina jest przeciwwskazana w leczeniu zapaści wywołanej przedawkowaniem tietyloperazyny.

Przedawkowanie leku Torecan

Przedawkowanie dimaleinianu tietyloperazyny (substancji czynnej leku Torecan) wiąże się z szeregiem niebezpiecznych objawów, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Mechanizm działania toksycznego wynika z farmakologii fenotiazyn, do których należy tietyloperazyna. Objawy przedawkowania tego preparatu są zbliżone do tych obserwowanych przy nadmiernym przyjęciu innych leków z grupy fenotiazyn 1.

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie tietyloperazyny manifestuje się początkowo objawami takimi jak suchość jamy ustnej, zawroty głowy oraz splątanie. Charakterystycznym objawem jest występowanie niedociśnienia ortostatycznego, mogącego prowadzić do zapaści krążeniowej. 2

W przypadkach ciężkiego zatrucia lekiem Torecan obserwuje się poważniejsze objawy neurologiczne i kardiologiczne. Pacjent może znaleźć się w stanie śpiączki, z towarzyszącym brakiem odruchów. Równocześnie mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca pod postacią częstoskurczu oraz depresja oddychania, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia. 3

Dodatkowo u pacjentów z przedawkowaniem dimaleinianu tietyloperazyny mogą występować objawy ostrej dystonii, manifestujące się nienaturalnymi, mimowolnymi skurczami mięśni, często w obrębie twarzoczaszki. Innymi groźnymi objawami są drgawki oraz pobudzenie psychoruchowe. 4

Postępowanie w przedawkowaniu

Należy podkreślić, że dla dimaleinianu tietyloperazyny nie istnieje swoiste antidotum, które mogłoby bezpośrednio zneutralizować jego działanie toksyczne. 5 Postępowanie w przypadku przedawkowania ma charakter objawowy i polega na:

  • Monitorowaniu funkcji życiowych pacjenta – stałej obserwacji parametrów krążeniowo-oddechowych
  • Leczeniu objawowym – ukierunkowanym na konkretne manifestacje kliniczne zatrucia

W zależności od dominujących objawów stosuje się odpowiednie interwencje terapeutyczne:6

  • Reakcje dystoniczne wymagają podania leków przeciwparkinsonowskich
  • Drgawki powinny być leczone benzodiazepinami
  • W przypadku zapaści krążeniowej wskazane jest zastosowanie środków krwiozastępczych i leków obkurczających naczynia

Istotną uwagą kliniczną jest przeciwwskazanie do stosowania adrenaliny w leczeniu zapaści krążenia spowodowanej przedawkowaniem tietyloperazyny. Dopuszczalne i wskazane jest natomiast podanie noradrenaliny jako leku wazopresyjnego. 7

Tabela objawów przedawkowania

Objawy przedawkowania Opis objawu Postępowanie terapeutyczne
Suchość jamy ustnej Zmniejszenie wydzielania śliny związane z blokadą receptorów muskarynowych Nawodnienie, pielęgnacja jamy ustnej
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi często związane z niedociśnieniem Ułożenie pacjenta w pozycji bezpiecznej, zabezpieczenie przed upadkiem
Splątanie Zaburzenia świadomości i orientacji allopsychicznej Monitorowanie stanu neurologicznego, zabezpieczenie pacjenta
Niedociśnienie ortostatyczne Spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała na skutek blokady receptorów α-adrenergicznych Płynoterapia, ułożenie pacjenta, w cięższych przypadkach – leki wazopresyjne (noradrenalina)
Zapaść Ostra niewydolność krążenia z niedostateczną perfuzją tkanek Środki krwiozastępcze, leki obkurczające naczynia (noradrenalina)
Śpiączka Głębokie zaburzenia świadomości z brakiem reakcji na bodźce Zapewnienie drożności dróg oddechowych, wentylacja mechaniczna w razie potrzeby
Brak odruchów Zniesienie odruchów neurologicznych Monitorowanie stanu neurologicznego, pozycja bezpieczna
Częstoskurcz Przyspieszenie akcji serca związane z blokadą układu przywspółczulnego Monitoring EKG, w razie potrzeby – leki antyarytmiczne
Depresja oddychania Zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, hipowentylacja Tlenoterapia, w ciężkich przypadkach – wentylacja mechaniczna
Ostra dystonia Nienaturalne, mimowolne skurcze mięśni, szczególnie w obrębie twarzoczaszki Leki przeciwparkinsonowskie
Drgawki Napady padaczkowe na skutek obniżenia progu drgawkowego Benzodiazepiny (np. diazepam, klonazepam)
Pobudzenie Wzmożona aktywność psychoruchowa, niepokój Leki sedatywne, zabezpieczenie pacjenta przed samookaleczeniem

Należy pamiętać, że Torecan zawierający dimaileinian tietyloperazyny w dawce 6,5 mg w tabletce powlekanej wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, a każdy przypadek podejrzenia przedawkowania powinien być traktowany jako stan potencjalnie zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. 8

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl