przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka
Przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka (PPHN, ang. Persistent Pulmonary Hypertension of the Newborn) to poważne zaburzenie układu krążenia występujące u noworodków, charakteryzujące się podwyższonym oporem naczyniowym w krążeniu płucnym, który utrzymuje się po urodzeniu. W warunkach fizjologicznych, po urodzeniu następuje nagły spadek oporu naczyń płucnych, umożliwiający prawidłową wymianę gazową. W PPHN ten proces adaptacyjny jest zaburzony.
Etiologia PPHN może być pierwotna (idiopatyczna) lub wtórna do innych stanów, takich jak zespół aspiracji smółki, zespół zaburzeń oddychania, hipoplazja płuc, posocznica, wrodzone wady serca czy ekspozycja na leki (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne przyjmowane przez matkę w trzecim trymestrze ciąży). Głównym patomechanizmem jest nieprawidłowa wazokonstrykcja naczyń płucnych, co prowadzi do przecieku prawo-lewego przez otwór owalny i/lub przewód tętniczy, skutkując hipoksemią oporną na tlenoterapię.
Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala wykluczyć wrodzone wady serca i potwierdzić nadciśnienie płucne oraz przeciek prawo-lewy. Istotne są również badania gazometryczne, rtg klatki piersiowej oraz badania laboratoryjne wykluczające inne przyczyny niewydolności oddechowej. Leczenie obejmuje tlenoterapię, wentylację mechaniczną, leki inotropowe, wazodylatory płucne (tlenek azotu jako lek pierwszego wyboru), sildenafil, prostacykliny oraz w skrajnych przypadkach pozaustrojowe utlenowanie krwi (ECMO).
Rokowanie w PPHN zależy od etiologii, nasilenia choroby i dostępności zaawansowanych metod leczenia. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie znacząco poprawiają prognozy. U pacjentów, którzy przeżyli epizod PPHN, konieczna jest długoterminowa obserwacja ze względu na możliwość wystąpienia odległych powikłań neurologicznych oraz pulmonologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirtor 45 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, należy szczegółowo omówić stosowanie mirtazapiny (Mirtor) w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące stosowania mirtazapiny w ciąży są ograniczone, jednak nie wykazano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Badania na zwierzętach nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) przy stosowaniu leków serotonergicznych w końcowym okresie ciąży, co może dotyczyć także mirtazapiny ze względu na mechanizm działania. Zaleca się monitorowanie noworodka pod kątem objawów odstawienia, jeśli lek był stosowany w czasie ciąży lub tuż przed porodem.
aspartam, depresja poporodowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, mirtazapina, Mirtor, objawy odstawienia, płodność, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stabilizacja stanu psychicznego, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Wenlafaksyna (Velaxin ER) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku, w tym o możliwości wystąpienia objawów odstawienia u noworodków po ekspozycji na wenlafaksynę w trzecim trymestrze lub tuż przed porodem, takich jak drażliwość, drżenia, hipotonia, trudności w karmieniu i zaburzenia snu. Noworodki narażone na lek mogą wymagać wspomagania oddychania, karmienia przez zgłębnik oraz długotrwałej hospitalizacji. Istnieje także podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) oraz możliwy związek z przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (PPHN), co wymaga ścisłej obserwacji medycznej po porodzie.
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, nieustający płacz, O-demetylowenlafaksyna, objaw odstawienia, opieka neonatologiczna, płaczliwość, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, SNRI, SSRI, trudność ze ssaniem, trzeci trymestr ciąży, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – VasoKINOX 800 ppm mol/mol
VasoKINOX, zawierający tlenek azotu w stężeniu 800 ppm mol/mol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego, w tym przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN) oraz nadciśnienia płucnego po operacjach serca. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym, z dostosowaniem dawki do stanu klinicznego pacjenta i wieku, stosując najmniejszą skuteczną dawkę (zwykle początkowo 20 ppm, maksymalnie do 40 ppm u dorosłych, 10-20 ppm u dzieci). Terapia rozpoczyna się jak najwcześniej (4-24 godziny od rozpoznania), a dawkę stopniowo redukuje się do 5 ppm, utrzymując FiO₂ poniżej 60%. Czas trwania terapii jest zmienny, zwykle krótszy niż 4 dni, a pacjenci wymagający dłuższego leczenia powinni być poddani szczegółowej diagnostyce. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji z odbicia; odstawianie odbywa się stopniowo, z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych i utlenowania krwi.
anestezja kardiotorakochirurgiczna, błękit metylenowy, ciśnienie płucne, ciśnienie w tętnicy płucnej, dodatnie ciśnienie końcowo-wydechowe, dwutlenek azotu, gaz medyczny, hemoglobina płodowa, intensywna terapia noworodków, methemoglobina, methemoglobinemia, nadciśnienie płucne, parametry hemodynamiczne, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, reakcja z odbicia, reduktaza methemoglobiny, surfaktant, tlenek azotu, utlenowanie krwi tętniczej, wentylacja CPAP, wentylacja mechaniczna, wziewny tlenek azotu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirtor 15 mg
Mirtazapina, dostępna w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Aktualne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, jednak badania na zwierzętach wykazały zwiększoną toksyczność rozwojową. Istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) związane z lekami wpływającymi na serotoninę, co może dotyczyć również mirtazapiny, zwłaszcza przy stosowaniu w ostatnim trymestrze ciąży. Zaleca się dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem lub kontynuacją terapii oraz wnikliwą obserwację noworodka pod kątem objawów odstawienia, jeśli lek był stosowany w końcowym okresie ciąży.
badania toksyczności, ciąża, działanie teratogenne, karmienie piersią, mirtazapina, Mirtor, objawy odstawienia, obserwacja noworodka, przenikanie do mleka matki, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność rozwojowa, wady wrodzone płodu, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prefaxine 150 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna produktu leczniczego Prefaxine, wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, jednak wiadomo, że stosowanie leku, szczególnie w trzecim trymestrze, może prowadzić do objawów odstawienia u noworodków, takich jak drażliwość, drżenie, hipotonia, nieustający płacz oraz trudności ze ssaniem i snem. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), co wymaga szczególnej uwagi lekarza. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna przenikają do mleka matki, co może skutkować u niemowląt objawami niepożądanymi, w tym nadmiernym płaczem, rozdrażnieniem i zaburzeniami snu, a także objawami odstawienia po zaprzestaniu karmienia piersią.
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, ekspozycja na wenlafaksynę, ginekolog-położnik, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karmienie przez zgłębnik, nadmierny płacz, neonatolog, O-demetylowenlafaksyna, objawy odstawienne u noworodka, obniżone napięcie mięśniowe, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, rozdrażnienie, trudności ze ssaniem, uzależnienie fizjologiczne, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie snu