płaczliwość
Płaczliwość (łac. lacrimatio) to objaw charakteryzujący się nadmiernym wydzielaniem łez, często nieproporcjonalnym do bodźca emocjonalnego lub występującym bez wyraźnej przyczyny emocjonalnej. W kontekście medycznym może stanowić objaw różnorodnych zaburzeń, zarówno somatycznych, jak i psychicznych.
W neurologii płaczliwość patologiczna (często określana jako labilność emocjonalna z komponentą płaczu) może towarzyszyć uszkodzeniom układu nerwowego, szczególnie po udarze mózgu, w przebiegu stwardnienia rozsianego, choroby Parkinsona czy otępienia. Zespół rzekomoopuszkowy (pseudobulbar affect) charakteryzuje się epizodami niekontrolowanego płaczu lub śmiechu, nieproporcjonalnymi do rzeczywistego stanu emocjonalnego pacjenta.
W psychiatrii nasilona płaczliwość jest częstym objawem zaburzeń depresyjnych, zaburzeń adaptacyjnych oraz niektórych zaburzeń osobowości. Może również towarzyszyć zaburzeniom lękowym i zespołowi stresu pourazowego. U pacjentów geriatrycznych płaczliwość często towarzyszy stanom otępiennym i może stanowić manifestację dysfunkcji poznawczych.
W okulistyce nadmierne łzawienie może być związane z niedrożnością dróg łzowych, zapaleniem spojówek, zespołem suchego oka lub innymi patologiami powierzchni oka. Diagnostyka różnicowa płaczliwości powinna uwzględniać czynniki neurologiczne, psychiatryczne, okulistyczne oraz endokrynologiczne, szczególnie zaburzenia funkcji tarczycy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – OxyContin 40 mg
Produkt leczniczy OxyContin, zawierający oksykodon chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dostępnych w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania oksykodonu w ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Noworodki matek stosujących oksykodon w ostatnich 3-4 tygodniach ciąży wymagają ścisłego monitorowania pod kątem depresji oddechowej oraz objawów zespołu odstawienia, takich jak drażliwość, zaburzenia snu, drgawki, gorączka, wymioty i biegunka. Oksykodon przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku podczas laktacji ze względu na ryzyko depresji oddechowej i nadmiernego uspokojenia u niemowląt.
antykoncepcja, częstość oddechowa, dane przedkliniczne, depresja oddechowa, dokumentacja medyczna, farmakokinetyka leku, laktacja, mleko kobiece, model zwierzęcy, nadmierne uspokojenie, oksykodon, opieka medyczna, płaczliwość, przedłużone uwalnianie, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia snu, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Wenlafaksyna (Velaxin ER) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku, w tym o możliwości wystąpienia objawów odstawienia u noworodków po ekspozycji na wenlafaksynę w trzecim trymestrze lub tuż przed porodem, takich jak drażliwość, drżenia, hipotonia, trudności w karmieniu i zaburzenia snu. Noworodki narażone na lek mogą wymagać wspomagania oddychania, karmienia przez zgłębnik oraz długotrwałej hospitalizacji. Istnieje także podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) oraz możliwy związek z przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (PPHN), co wymaga ścisłej obserwacji medycznej po porodzie.
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, nieustający płacz, O-demetylowenlafaksyna, objaw odstawienia, opieka neonatologiczna, płaczliwość, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, SNRI, SSRI, trudność ze ssaniem, trzeci trymestr ciąży, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie snu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Faxigen XL 75 mg 75 mg
Stosowanie wenlafaksyny u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji, wymaga szczegółowej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnych zagrożeń dla matki i dziecka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na możliwe negatywne efekty na płodność. Stosowanie wenlafaksyny w III trymestrze może prowadzić do zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się drażliwością, drżeniem, hipotonią, nieustającym płaczem oraz trudnościami w ssaniu i śnie, pojawiającymi się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Ponadto, istnieje zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) oraz podwyższone (mniej niż dwukrotnie) ryzyko krwotoku poporodowego u matek stosujących leki z grupy SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
drażliwość, drżenie, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, nadciśnienie płucne, O-demetylowenlafaksyna, płaczliwość, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenia rytmu snu, zespół odstawienia, zespół odstawienia noworodka, żywienie przez zgłębnik