model dwufazowy
Model dwufazowy to koncepcja opisująca kinetykę leków w organizmie, w której organizm traktowany jest jako układ złożony z dwóch kompartmentów (przestrzeni): centralnego i obwodowego. Jest to rozwinięcie prostszego modelu jednofazowego.
W modelu dwufazowym po podaniu leku dożylnie można zaobserwować na wykresie stężenia leku we krwi w funkcji czasu dwie fazy eliminacji: fazę dystrybucji (szybkiego spadku stężenia) oraz fazę eliminacji (wolniejszego spadku stężenia). Pierwsza faza odpowiada za dystrybucję leku z kompartmentu centralnego (krew i dobrze ukrwione narządy) do kompartmentu obwodowego (tkanki gorzej ukrwione). Druga faza odzwierciedla właściwą eliminację leku z organizmu.
Model dwufazowy jest przydatny w farmakologii klinicznej do precyzyjnego wyznaczania parametrów farmakokinetycznych leków, takich jak objętość dystrybucji, klirens czy biologiczny okres półtrwania. Pozwala na lepsze przewidywanie stężeń leku w organizmie niż model jednofazowy, co ma zastosowanie przy ustalaniu schematów dawkowania wielu leków, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Karbetocyna, podawana w dawce 100 µg/ml, wykazuje różne właściwości farmakokinetyczne w zależności od drogi podania. Po podaniu dożylnym eliminacja leku przebiega zgodnie z modelem dwufazowym, z liniową kinetyką w zakresie dawek 400-800 µg i okresem półtrwania wynoszącym 33 minuty. Po podaniu domięśniowym okres półtrwania wydłuża się do 55 minut, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po około 30 minutach, przy biodostępności wynoszącej 77%. Objętość dystrybucji w stanie pseudo-równowagi wynosi średnio 22 litry, co wskazuje na umiarkowaną dystrybucję leku głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Klirens nerkowy jest minimalny (<1% dawki w postaci niezmienionej), co sugeruje dominującą eliminację pozanerkową, prawdopodobnie wątrobową.
biodostępność, dystrybucja leku, eliminacja leku, faza eliminacji, karbetocyna, kinetyka eliminacji, klirens nerkowy, metabolizm wątrobowy, model dwufazowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przenikanie do mleka matki, przestrzeń pozakomórkowa, roztwór do wstrzykiwań, stan pseudo-równowagi, stężenie maksymalne, Tmax -
Leksykon substancji czynnych
Akarboza charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z szacowanym stopniem absorpcji wynoszącym co najmniej 35%, co potwierdza wydalanie radioaktywnej substancji i jej metabolitów drogą nerkową w ciągu 96 godzin. W osoczu obserwuje się dwufazowy profil stężenia z dwoma pikami: pierwszy o średnim stężeniu 52,2 ± 15,7 μg/l osiągany po 1,1 ± 0,3 godziny, oraz drugi, znacznie wyższy pik 586,3 ± 282,7 μg/l po 20,7 ± 5,2 godziny, co jest związane z wchłanianiem produktów bakteryjnego rozkładu w dalszych odcinkach jelita. Biodostępność systemowa akarbozy jest niska i wynosi 1-2%, co jest celowym efektem farmakokinetycznym, gdyż lek działa głównie miejscowo w świetle jelita, minimalizując ryzyko działań ogólnoustrojowych.
absorpcja, akarboza, biodostępność, biodostępność systemowa, droga kałowa, droga nerkowa, działanie miejscowe, eliminacja akarbozy, faza dystrybucji, faza eliminacji, model dwufazowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, rozkład bakteryjny, substancja hamująca, substancja znakowana radioaktywnie, światło jelita, wchłanianie akarbozy -
Leksykon leków
Mykafungina, substancja czynna Micafungin Teva, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 12,5 mg do 200 mg (3-8 mg/kg mc.), z szybkim osiąganiem stanu stacjonarnego po 4-5 dniach i brakiem kumulacji. Podawana dożylnie, wykazuje dwufazowy spadek stężenia w surowicy oraz bardzo wysokie (>99%) i stałe wiązanie z albuminami. Objętość dystrybucji (Vss) wynosi około 18-19 litrów, co świadczy o dobrej penetracji do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie poza CYP3A, z niewielką ekspozycją na metabolity M-1, M-2 i M-5, z których M-5 stanowi 6,5% dawki. Okres półtrwania wynosi 10-17 godzin, a klirens 0,15-0,3 ml/min/kg u dorosłych, z eliminacją głównie pozanerkową (71% w kale, 11,6% w moczu po 28 dniach). Nie obserwuje się wpływu płci ani rasy na farmakokinetykę.
albuminy, AUC, badania PK/PD, droga pozanerkowa, działanie przeciwgrzybicze, enzym CYP3A, farmakokinetyka liniowa, filtracja kłębuszkowa, hydroksylacja, klirens leku, koncentrat roztworu do infuzji, kumulacja leku, masa ciała, metabolit hydroksylowy, model dwufazowy, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna katecholowa, pochodna metoksylowa, postać niezmieniona leku, profil farmakokinetyczny, stan stacjonarny, wskaźnik Child-Pugh, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie Candida
