Fenoxa
Fenoxa to nazwa handlowa leku przeciwzakrzepowego zawierającego substancję czynną enoksaparynę sodową, która należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH). Enoksaparyna działa poprzez hamowanie czynnika Xa i IIa (trombiny) w kaskadzie krzepnięcia, co zapobiega powstawaniu zakrzepów.
Fenoxa jest stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żył głębokich (ZŻG), zatorowość płucna (ZP), a także w profilaktyce powikłań zakrzepowych u pacjentów unieruchomionych, poddawanych zabiegom chirurgicznym lub cierpiących na ostre schorzenia internistyczne. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca.
Dawkowanie Fenoxy zależy od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Lek podawany jest podskórnie, najczęściej raz lub dwa razy dziennie. Podczas stosowania enoksaparyny konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, niską masą ciała lub w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fenoxa 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna Fenoxa (0,5 mg), jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie negatywnego wyniku testu ciążowego oraz edukacja pacjentki o ryzyku dla płodu. Antykoncepcja powinna być stosowana nie tylko w trakcie leczenia, ale także przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z okresu eliminacji fingolimodu z organizmu. W przypadku planowania ciąży leczenie należy przerwać co najmniej 2 miesiące wcześniej, a pacjentkę należy poinformować o ryzyku nawrotu choroby po odstawieniu leku. W trakcie ciąży, jeśli dojdzie do ekspozycji na fingolimod, lek należy natychmiast odstawić, a pacjentkę poddać monitorowaniu ultrasonograficznemu ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych, takich jak wrodzone choroby serca (np. ubytek przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalie nerek i układu mięśniowo-szkieletowego.
angiogeneza, anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, eliminacja leku, embriogeneza, Fenoxa, fingolimod, nawrót choroby, Pakiet Informacji dla Lekarza, płodność, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada przegrody komorowej, wady wrodzone, wrodzona choroba serca, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fenoxa 0,5 mg
Fenoxa to lek zawierający 0,5 mg fingolimodu (chlorowodorku fingolimodu) w postaci twardych kapsułek żelatynowych o rozmiarze 3 (16 mm), z białym korpusem i żółtym wieczkiem. Substancja czynna odpowiada za działanie terapeutyczne, a skład kapsułki, w tym substancje pomocnicze takie jak potasu cytrynian jednowodny (regulator pH), krzemionka koloidalna bezwodna (przeciwzbrylająca) oraz magnezu stearynian (lubrykat), wpływa na stabilność, rozpuszczalność i właściwości farmaceutyczne produktu. Korpus i wieczko kapsułki zawierają żelatynę oraz barwniki: tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenek żółty (E172), co zapewnia ochronę substancji czynnej i ułatwia identyfikację leku.
cytrynian potasu jednowodny, dwutlenek tytanu, działanie terapeutyczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, Fenoxa, fingolimod, fingolimod chlorowodorek, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna bezwodna, lubrykat, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, regulator pH, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fenoxa 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, leku immunomodulującego stosowanego w dawce terapeutycznej 0,5 mg, wiąże się przede wszystkim z ryzykiem poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) mogą wywoływać łagodny ucisk w klatce piersiowej oraz reakcję oskrzeli. Najistotniejszymi klinicznymi konsekwencjami są bradykardia pojawiająca się w ciągu godziny od podania, z maksymalnym efektem w 6 godzin, oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym wolne przewodzenie i przemijający blok przedsionkowo-komorowy. Efekt chronotropowy ujemny może utrzymywać się dłużej niż 6 godzin, choć z czasem ulega osłabieniu.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, dializa, dyskomfort w klatce piersiowej, efekt chronotropowy, Fenoxa, fingolimod, lek immunomodulujący, odstęp QTc, pomiar tętna, przedawkowanie fingolimodu, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność oskrzeli, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego