immunoglobulina IgA
Immunoglobulina IgA (IgA) to jeden z pięciu głównych typów przeciwciał występujących w organizmie człowieka, stanowiący około 15% wszystkich immunoglobulin w surowicy krwi. Jej unikalna cecha to dominująca obecność na powierzchniach błon śluzowych przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, układu moczowo-płciowego oraz w wydzielinach zewnętrznych (ślina, łzy, mleko matki), gdzie stanowi pierwszą linię obrony immunologicznej.
IgA występuje w dwóch formach: monomeru (w surowicy) oraz dimeru (w wydzielinach), połączonego łańcuchem J i fragmentem wydzielniczym (sIgA). Wydzielnicza IgA odgrywa kluczową rolę w neutralizacji patogenów na powierzchniach śluzówek, zapobiegając ich adhezji do komórek nabłonkowych i penetracji przez bariery nabłonkowe, co stanowi istotny mechanizm odporności miejscowej.
Niedobór IgA jest najczęstszym niedoborem odporności humoralnej, dotykającym około 1:400-1:800 osób populacji europejskiej. Może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się nawracającymi infekcjami dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, a także zwiększoną częstością chorób autoimmunologicznych i alergicznych. Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia IgA w surowicy, przy czym wartości poniżej 0,07 g/l wskazują na selektywny niedobór IgA.
W praktyce klinicznej oznaczenia IgA wykorzystuje się w diagnostyce chorób o podłożu immunologicznym, monitorowaniu niedoborów odporności, diagnostyce chorób wątroby (gdzie IgA może być podwyższona) oraz w chorobach autoimmunologicznych, takich jak celiakia (przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej w klasie IgA) czy zapalenia naczyń (IgA-ANCA).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lizat bakterii – Właściwości farmakokinetyczne
Lizaty bakteryjne, takie jak Ismigen i Luivac, stanowią kompleksowe mieszaniny antygenów pochodzących z różnych szczepów bakterii, które stymulują układ immunologiczny poprzez aktywację lokalnych i uogólnionych mechanizmów odpornościowych. Ze względu na złożony charakter liofilizowanych lizatów bakteryjnych, standardowe badania farmakokinetyczne nie są możliwe. Po doustnym podaniu preparatu Luivac, inicjowana jest immunostymulacja rozpoczynająca się w GALT (Gut-Associated Lymphoid Tissue), a następnie rozszerzająca się na BALT (Bronchus-Associated Lymphoid Tissue), co jest kluczowe dla efektu terapeutycznego w chorobach dróg oddechowych. Antygeny są wychwytywane przez komórki M, prezentowane limfocytom, które migrują do kępek Peyera, a następnie do węzłów chłonnych, krwiobiegu i błon śluzowych, gdzie różnicują się w plazmocyty produkujące wydzielniczą IgA (sIgA), istotną w obronie przed patogenami.
antygen, badanie farmakokinetyczne, BALT, efekt immunomodulujący, GALT, Haemophilus influenzae, immunoglobulina IgA, immunostymulacja, kępki Peyera, Klebsiella ozaenae, Klebsiella pneumoniae, limfocyt B, liofilizowany lizat bakteryjny, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, Neisseria catarrhalis, plazmocyt, składnik wydzielniczy, Staphylococcus aureus, Streptococcus mitis, Streptococcus oralis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, układ immunologiczny, właściwość farmakokinetyczna, wydzielnicza IgA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – XABOPLAX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowały standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W badaniach wielokrotnego podania obserwowano działania wynikające z farmakodynamicznej aktywności leku, w tym wzrost stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji klinicznie istotnej. Analizy wpływu na rozrodczość nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak ujawniono toksyczność reprodukcyjną związaną z powikłaniami krwotocznymi, charakterystycznymi dla mechanizmu działania rywaroksabanu.
aktywność farmakodynamiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa zarodka, toksyczność u młodych osobników, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia, zmiana hepatologiczna, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rombidux 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Rombidux, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych u dorosłych. Brak było istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów, co wiąże się z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku na układ krzepnięcia. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic, jednakże toksyczny wpływ na reprodukcję objawiał się powikłaniami krwotocznymi, co jest konsekwencją mechanizmu działania rywaroksabanu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, proces krzepnięcia, Rombidux, rywaroksaban, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na zarodek, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Immunoglobulina anty-D zawarta w produkcie Rhophylac 300 (300 µg, 1500 j.m. w ampułko-strzykawce) charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, co wynika z jej specyficznego mechanizmu działania opartego na interakcjach immunologicznych. Standardowe badania toksykologiczne, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz toksyczność w okresie zarodkowo-płodowym, nie zostały przeprowadzone ze względów metodologicznych i etycznych. Nie wykonano również badań mutagenności, co jest uzasadnione białkową naturą substancji i brakiem bezpośredniego wpływu na materiał genetyczny. Produkt zawiera do 30 mg/ml białek ludzkiego osocza, głównie immunoglobuliny klasy IgG (≥95%), z dominującą podklasą IgG1 (84,1%), oraz bardzo niską zawartość IgA (<5 µg/ml), co jest istotne w kontekście ryzyka reakcji alergicznych u pacjentów z niedoborem IgA.
badanie toksykologiczne, białko ludzkiego osocza, dane przedkliniczne, działanie immunologiczne, działanie mutagenne, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, immunoglobulina IgG1, immunoglobulina IgG2, immunoglobulina IgG3, immunoglobulina IgG4, immunoglobulina ludzka anty-D, niedobór IgA, podklasa IgG, podklasy IgG, reakcja alergiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uman Big 180 j.m./ml
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (anty-HBs), będąca głównym składnikiem preparatu UMAN BIG, jest białkiem endogennym pełniącym kluczową rolę w układzie odpornościowym. Produkt zawiera białka ludzkie w stężeniu 100-180 g/l, z czego co najmniej 90% stanowi immunoglobulina ludzka, z fizjologicznym rozkładem podklas IgG (IgG1: 63,7%, IgG2: 31,8%, IgG3: 3,3%, IgG4: 1,2%). Maksymalna zawartość IgA wynosi 300 µg/ml, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA. Ze względu na endogenny charakter immunoglobulin, konwencjonalne badania mutagenności, kancerogenności i toksyczności reprodukcyjnej nie są wykonywane, a bezpieczeństwo opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz rygorystycznych procedurach kontroli jakości i inaktywacji wirusów w procesie produkcji.
badania przedkliniczne, czynniki zakaźne, immunoglobulina anty-HBs, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG1, immunoglobulina IgG2, immunoglobulina IgG3, immunoglobulina IgG4, inaktywacja wirusów, kancerogenność, mutagenność, niedobór IgA, podklasy IgG, przeciwciała anty-HBs, przeciwciała anty-IgA, reakcja immunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mibrex 15 mg/20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu (Mibrex) obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym leku jako inhibitora czynnika Xa. W badaniach immunologicznych u szczurów odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym poziomom. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału rakotwórczego rywaroksabanu. Ponadto, badania fototoksyczności nie wskazały na ryzyko nadwrażliwości na światło UV.
aberracja chromosomowa, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, funkcja łożyska, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, mutagenność bakteryjna, nadwrażliwość na światło, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał kancerogenny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rozwój pourodzeniowy, rywaroksaban, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axaltra 2,5 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu (substancji czynnej leku Axaltra w dawce 2,5 mg) wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazała na efekty wynikające z farmakodynamicznego mechanizmu działania, tj. hamowania czynnika Xa, a nie na toksyczność niezwiązaną z mechanizmem leku. U szczurów zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami immunologicznymi. Badania nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność reprodukcyjna była związana z powikłaniami krwotocznymi wynikającymi z działania przeciwzakrzepowego.
badanie przedkliniczne, choroba autoimmunologiczna, działanie rakotwórcze, efekt immunologiczny, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie krzepnięcia krwi, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, opóźnione kostnienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie immunologiczne, zmiana w łożysku - Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-89 – Właściwości farmakodynamiczne
Liofilizat OM-89, będący składnikiem aktywnym preparatu Uro-Vaxom, zawiera 60 mg liofilizatu, w tym 6 mg liofilizowanego lizatu Escherichia coli, i należy do grupy leków urologicznych (kod ATC: G04BX). Mechanizm działania opiera się na stymulacji układu immunologicznego, co zwiększa odporność na zakażenia układu moczowego. Badania na modelach zwierzęcych wykazały aktywację makrofagów, stymulację limfocytów B, aktywację komórek immunokompetentnych w kępkach Peyera oraz wzrost poziomu wydzielniczej IgA w jelitach, co wspiera ochronę błon śluzowych przed patogenami.
adhezja do nabłonka, drogi moczowe, działanie immunomodulujące, endogenny interferon, Escherichia coli, immunoglobulina IgA, kępki Peyera, komórkowa odpowiedź immunologiczna, lek urologiczny, limfocyt B, limfocyt T, liofilizat OM-89, makrofag, mechanizmy obronne organizmu, nieswoista odpowiedź immunologiczna, stymulacja układu immunologicznego, swoista odpowiedź immunologiczna, Uro-Vaxom, wydzielnicza IgA, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Intas 15 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazała brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnej dawki potwierdziły, że działania niepożądane wynikają głównie z farmakodynamicznego mechanizmu inhibitora czynnika Xa. Wartości ekspozycji o znaczeniu klinicznym u szczurów wiązały się ze wzrostem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Nie stwierdzono fototoksyczności ani genotoksyczności, a badania karcynogenności nie wykazały potencjału onkogennego. Profil bezpieczeństwa u młodych zwierząt był zbliżony do dorosłych, co sugeruje brak specyficznych zagrożeń dla tej grupy wiekowej.
aberracja chromosomowa, działanie genotoksyczne, hemostaza, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, mikrojądro, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Immunoglobulina anty-D (Rhophylac 300) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, czyli ludzką immunoglobulinę anty-D, oraz na substancje pomocnicze takie jak albumina ludzka (10 mg/ml), glicyna i chlorek sodu. Preparat zawiera do 30 mg/ml białek osocza, w tym immunoglobuliny klasy IgG (95%), głównie IgG1 (84,1%), oraz śladowe ilości IgA (do 5 µg/ml), co stanowi ryzyko u pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA. Podanie domięśniowe jest bezwzględnie przeciwwskazane u osób z ciężką małopłytkowością, zaburzeniami hemostazy (koagulopatie, hemofilia, choroba von Willebranda) ze względu na ryzyko krwawienia, a także u pacjentów z wywiadem reakcji alergicznych na preparaty krwiopochodne lub immunoglobuliny ludzkie.
albumina ludzka, białko osocza ludzkiego, choroba von Willebranda, ciężka małopłytkowość, hematolog, hemofilia, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, koagulopatia, konsultacja alergologiczna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na immunoglobuliny, nadwrażliwość na substancję czynną, preparat krwiopochodny, przeciwciało anty-IgA, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, selektywny niedobór IgA, synteza czynników krzepnięcia, zaburzenie funkcji płytek krwi, zaburzenie hemostazy, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ismigen –
ISMIGEN to immunostymulator zawierający 7 mg lizatu bakteryjnego, obejmującego osiem szczepów bakterii (Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus (viridans) oralis, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella ozaenae, Haemophilus influenzae, Neisseria catarrhalis oraz sześć typów Streptococcus pneumoniae – TY1, TY2, TY3, TY5, TY8, TY47, każdy po 1 mld jednostek). Preparat wykazuje wielokierunkowe działanie immunomodulacyjne, stymulując zarówno odporność wrodzoną (poprzez indukcję dojrzewania komórek dendrytycznych i aktywację granulocytów zwiększających fagocytozę), jak i nabytą (poprzez stymulację wydzielania swoistych immunoglobulin IgA przeciwko powierzchniowym antygenom patogenów). Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia odporności na zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, co potwierdzono klinicznie poprzez redukcję liczby nawrotów infekcji, skrócenie okresu gorączki oraz zmniejszenie konieczności stosowania antybiotyków.
antybiotykoterapia, błona śluzowa, fagocytoza, granulocyt, Haemophilus influenzae, immunoglobulina IgA, immunomodulacja, immunostymulator, Klebsiella ozaenae, Klebsiella pneumoniae, komórka dendrytyczna, limfocyt, lizat bakteryjny, nawracające zakażenie układu oddechowego, Neisseria catarrhalis, odporność nabyta, odporność organizmu, odporność wrodzona, opsonizacja bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus oralis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, swoista immunoglobulina, układ krążenia, układ oddechowy, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxan 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Roxan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach toksykologicznych, obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, a także potencjał fototoksyczny, genotoksyczny i rakotwórczy. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, co potwierdza zasadność stosowania rywaroksabanu w praktyce klinicznej. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania leku, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej wartościom klinicznym, co może wskazywać na interakcje z układem immunologicznym. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana morfologiczna wątroby, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń mutagennych, klastogennych czy rakotwórczych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, natomiast powtarzane podanie skutkowało efektami wynikającymi z mechanizmu działania inhibitora czynnika Xa, w tym zmianami immunologicznymi (wzrost stężeń IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznej). Badania fototoksyczności i wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń, jednak w okresie ciąży zaobserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty rozwojowe, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany morfologiczne wątroby płodów, wady rozwojowe i zmiany łożyskowe przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał fototoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ krzepnięcia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie procesu kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana morfologiczna wątroby - Leksykon substancji czynnych
Klebsiella pneumoniae – Właściwości farmakodynamiczne
Klebsiella pneumoniae, obecna w liofilizowanym lizacie OM-85, stanowi istotny składnik produktu leczniczego Broncho-Vaxom dla dzieci, który zawiera łącznie 3,5 mg lizatu bakteryjnego w dawce 20 mg. Lizat ten obejmuje podtypy ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae oraz inne patogeny układu oddechowego, takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis i Moraxella catarrhalis. Mechanizm działania opiera się na immunomodulacji poprzez stymulację makrofagów, aktywację limfocytów B oraz zwiększenie wydzielania immunoglobulin, zwłaszcza IgA w ślinie, co prowadzi do wzmocnienia naturalnych mechanizmów obronnych układu oddechowego. Produkt posiada kod ATC R07AX i jest klasyfikowany jako „inne leki układu oddechowego”.
antygen bakteryjny, błona śluzowa dróg oddechowych, działanie immunomodulujące, Haemophilus influenzae, immunoglobulina IgA, infekcja układu oddechowego, Klebsiella pneumoniae, limfocyt B, limfocyt T, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, mitogen poliklonalny, Moraxella catarrhalis, reakcja mieszana limfocytów, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, stymulacja makrofagów, stymulacja układu odpornościowego, swoista odpowiedź immunologiczna, wydzielanie immunoglobulin, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Właściwości farmakodynamiczne
Moraxella catarrhalis, dawniej Branhamella/Neisseria catarrhalis, jest kluczowym patogenem zakażeń dróg oddechowych, często występującym obok Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae i innych. W preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, stosowanym w profilaktyce nawracających infekcji układu oddechowego, zawarte są liofilizowane lizaty bakteryjne, w tym M. catarrhalis, w dawce 3,5 mg substancji czynnej na saszetkę (20 mg liofilizatu OM-85). Preparat klasyfikowany jest jako lek z grupy „inne leki układu oddechowego” (kod ATC: R07AX) i wykazuje działanie immunomodulujące poprzez stymulację układu odpornościowego, co potwierdzono w badaniach na modelach zwierzęcych i klinicznych.
Broncho-Vaxom, działanie immunomodulujące, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunoglobulina, immunoglobulina IgA, Klebsiella pneumoniae, limfocyt B, limfocyt T, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, makrofag, mannitol, mitogen poliklonalny, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja dróg oddechowych, odporność śluzówkowa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Immunoglobulina ludzka anty-D (Rhophylac 300) zawiera 300 mikrogramów (1500 j.m.) immunoglobuliny anty-D w 2 ml roztworu i jest przeznaczona do stosowania u kobiet Rh-ujemnych w okresie przed, w trakcie oraz po ciąży w celu profilaktyki konfliktu serologicznego. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu preparatu na płodność, a bezpieczeństwo stosowania w ciąży potwierdzono na podstawie obserwacji 432 kobiet, które otrzymały dawkę 300 mikrogramów bez działań niepożądanych u noworodków. Preparat zawiera maksymalnie 30 mg/ml białek osocza, w tym 10 mg/ml albuminy, a immunoglobuliny IgG stanowią co najmniej 95% białek, z IgA poniżej 5 mikrogramów/ml, co zapewnia wysokie bezpieczeństwo stosowania w ciąży. Rhophylac 300 charakteryzuje się osmolalnością ≥240 mosmol/kg, zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ampułkostrzykawkę oraz nie zawiera środków konserwujących, co jest istotne u pacjentek z ryzykiem nadciśnienia lub obrzęków.
ampułko-strzykawka, białko ludzkiego osocza, dawkowanie leku, działanie niepożądane, immunoglobulina, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, immunoglobulina klasy IgG, immunoglobulina ludzka anty-D, konflikt serologiczny, ludzka albumina, osmolalność, osocze ludzkie, podklasa IgG, profilaktyka konfliktu serologicznego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Produkt leczniczy Rhophylac 300 zawiera 300 mikrogramów (1500 j.m.) ludzkiej immunoglobuliny anty-D, charakteryzującej się różnymi właściwościami farmakokinetycznymi w zależności od drogi podania. Podanie dożylne zapewnia 100% biodostępność i natychmiastowe działanie, natomiast podanie domięśniowe skutkuje powolną absorpcją z maksymalnym stężeniem osiąganym po 2-3 dniach. Immunoglobulina anty-D, będąca głównie podklasą IgG1 (84,1%), ulega szybkiemu rozprzestrzenianiu między osoczem a przestrzenią pozanaczyniową. Czas półtrwania wynosi około 3-4 tygodnie, z indywidualnymi różnicami wpływającymi na skuteczność terapii i dawkowanie.
albumina ludzka, ampułko-strzykawka, czas półtrwania, IgG1, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina G, immunoglobulina IgA, immunoglobulina ludzka anty-D, komórki fagocytujące, kompleks IgG, niedobór IgA, osmolalność, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przestrzeń pozanaczyniowa, Rhophylac, układ siateczkowo-śródbłonkowy