polymyositis

Polymyositis to rzadka choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem mięśni szkieletowych, prowadzącym do postępującego osłabienia mięśni proksymalnych. Należy do grupy idiopatycznych miopatii zapalnych i najczęściej dotyka dorosłych w wieku 30-60 lat, częściej kobiety niż mężczyzn.

Patogeneza polymyositis opiera się głównie na komórkowej odpowiedzi immunologicznej, gdzie cytotoksyczne limfocyty T CD8+ atakują włókna mięśniowe. Klinicznie obserwuje się symetryczne osłabienie mięśni obręczy barkowej i biodrowej, trudności w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak wstawanie z krzesła czy podnoszenie rąk nad głowę. U części pacjentów występują również objawy pozamięśniowe, w tym śródmiąższowa choroba płuc.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone poziomy kinazy kreatynowej), elektromiografię, biopsję mięśnia oraz badania obrazowe (MRI). Leczenie opiera się na immunosupresji, z glikokortykosteroidami jako terapią pierwszego rzutu, często uzupełnianą lekami immunosupresyjnymi (metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu). W przypadkach opornych stosuje się rytuksymab lub immunoglobuliny dożylne.

Przebieg choroby jest zróżnicowany – od łagodnego do ciężkiego z zagrażającymi życiu powikłaniami. Wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe dla zapobiegania nieodwracalnemu uszkodzeniu mięśni i poprawy rokowania. Polymyositis może współwystępować z innymi chorobami autoimmunologicznymi lub jako część zespołu nakładania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl