reakcja presyjna
Reakcja presyjna to zjawisko kardiologiczne, w którym dochodzi do paradoksalnego wzrostu ciśnienia tętniczego w odpowiedzi na leki przeciwnadciśnieniowe. Występuje najczęściej u pacjentów z długotrwałym nadciśnieniem tętniczym, szczególnie przy nagłym odstawieniu leków z grupy beta-adrenolityków lub klonidyny.
Mechanizm reakcji presyjnej związany jest z nadmierną aktywacją układu współczulnego i układu renina-angiotensyna-aldosteron. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do gwałtownego wzrostu stężenia katecholamin we krwi, co skutkuje znacznym podwyższeniem ciśnienia tętniczego, często przewyższającym wartości sprzed rozpoczęcia leczenia.
Klinicznie reakcja presyjna może manifestować się jako przełom nadciśnieniowy z towarzyszącymi objawami takimi jak silny ból głowy, zaburzenia widzenia, nudności czy duszność. W ciężkich przypadkach może prowadzić do powikłań narządowych, w tym udaru mózgu, obrzęku płuc czy ostrego zespołu wieńcowego.
W leczeniu reakcji presyjnej kluczowe znaczenie ma stopniowe odstawianie leków hipotensyjnych oraz dokładne monitorowanie ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia reakcji presyjnej zaleca się natychmiastowe przywrócenie wcześniejszego schematu leczenia lub wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej pod ścisłą kontrolą lekarską.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mobemid 150 mg
Lek Mobemid zawiera 150 mg moklobemidu, selektywnego inhibitora MAO-A, i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na moklobemid lub substancje pomocnicze (w tym 148 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), ostre stany splątania, guz chromochłonny oraz wiek poniżej 18 lat. Szczególnie istotne są interakcje lekowe – moklobemid nie może być stosowany jednocześnie z selegiliną, petydyną, dekstrometorfanem, SSRI, innymi inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, stosowanie leku jest odradzane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, napadami drgawkowymi w wywiadzie oraz u osób przyjmujących sympatykomimetyki.
choroba Parkinsona, dekstrometorfan, fenylefryna, guz chromochłonny, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, katecholamina, komórki chromochłonne nadnerczy, laktoza jednowodna, lek opioidowy, lek przeciwkaszlowy, lek sympatykomimetyczny, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, ostry stan splątania, petydyna, phaeochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, reakcja presyjna, selegilina, SSRI, TLPD, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyramina, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności wątroby, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Selgres 5 mg
Selegilina chlorowodorek, jako selektywny inhibitor MAO-B, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie jej z sympatykomimetykami ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego, a także z petydyną, SSRI (np. fluoksetyna, paroksetyna, sertralina) i SNRI (wenlafaksyna, duloksetyna) z powodu zagrożenia zespołem serotoninowym, manifestującym się m.in. splątaniem, drgawkami i nadciśnieniem. Równoczesne stosowanie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz innymi inhibitorami MAO jest również przeciwwskazane z powodu ryzyka toksycznego działania na OUN i układ krążenia. Po zakończeniu terapii selegiliną należy zachować co najmniej 14-dniowy odstęp przed włączeniem SSRI, a w przypadku fluoksetyny – 5-tygodniowy odstęp przed rozpoczęciem selegiliny.
alkohol etylowy, amina katecholowa, ataksja, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, epizod maniakalny, fluoksetyna, halucynacja, hiperrefleksja, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, objaw neurodegeneracyjny, paroksetyna, petydyna, pobudzenie, przełom nadciśnieniowy, reakcja presyjna, selegilina chlorowodorek, sertralina, SNRI, splątanie, SSRI, stan maniakalny, wąski indeks terapeutyczny, wenlafaksyna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy, zespół serotoninowy