mocz zasadowy
Mocz zasadowy (pH > 7.0) jest wynikiem zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, często występującym w stanach metabolicznych, takich jak zasadowica metaboliczna. Stan ten może być skutkiem stosowania diety wegetariańskiej bogatej w warzywa i owoce, długotrwałych wymiotów prowadzących do utraty kwasu solnego, czy też przyjmowania leków alkalizujących mocz.
Przyczyną alkalizacji moczu mogą być również zakażenia układu moczowego bakteriami rozkładającymi mocznik do amoniaku (np. Proteus spp., Klebsiella spp., Pseudomonas spp.). Mocz zasadowy sprzyja krystalizacji fosforanów wapnia i magnezu oraz tworzeniu się kamieni struwitowych (fosforanowo-amonowo-magnezowych), stanowiących istotny problem kliniczny.
Diagnostyka moczu zasadowego obejmuje badanie ogólne moczu, posiew w kierunku bakterii zdolnych do produkcji ureazy, oraz ocenę parametrów gospodarki kwasowo-zasadowej. W postępowaniu terapeutycznym istotne jest leczenie przyczynowe, w tym antybiotykoterapia celowana w przypadku zakażeń oraz wyrównanie zaburzeń metabolicznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Flekainid, substancja czynna leku Amarhyton, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 90% po podaniu doustnym, co wynika z prawie całkowitego wchłaniania i braku istotnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest w czasie 0,67 godziny po podaniu dożylnym, 1 godziny po podaniu doustnym w formie roztworu oraz 4 godzin po podaniu doustnym w formie tabletki. Flekainid wiąże się z białkami osocza w około 40%, co umożliwia efektywną dystrybucję do tkanek, a jego stężenia terapeutyczne mieszczą się w zakresie 200–1000 ng/ml. Substancja przenika przez łożysko oraz do mleka kobiecego, co należy uwzględnić przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera biologiczna, biodostępność flekainidu, choroba wątroby, CYP2D6, cytochrom P450, faza eliminacji, flekainid, hemodializa, metabolizm pierwszego przejścia, mocz zasadowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, stężenie terapeutyczne flekainidu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe -
Leksykon leków
Efedryna chlorowodorek, zawarty w preparacie Ephedrinum Hydrochloricum Aguettant (3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się wysoką biodostępnością, wynoszącą 100% przy podaniu dożylnym oraz powyżej 90% przy podaniu doustnym. Metabolizm efedryny jest niski, a 77% dawki jest wydalane z moczem w formie niezmienionej, niezależnie od drogi podania. Kluczowym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę leku jest pH moczu: w warunkach kwaśnych (pH=5) wydalanie efedryny wynosi średnio 88%, a okres półtrwania około 3 godziny, natomiast w moczu zasadowym (pH=6,3) wydalanie spada do 27%, a okres półtrwania wydłuża się do około 6 godzin. Te różnice mają istotne znaczenie kliniczne dla dawkowania i monitorowania terapii.
ampułkostrzykawka, biodostępność efedryny, dawkowanie, działanie niepożądane, efedryna chlorowodorek, Ephedrinum Hydrochloricum, metabolizm w organizmie, mocz zasadowy, okres półtrwania, osmolalność, parametry farmakokinetyczne, pH moczu, podanie doustne, podanie dożylne, przewód pokarmowy, roztwór do wstrzykiwań, wydalanie przez nerki
